Ο βασιλιάς Αρθούρος, μαζί με τους Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης, θα ξεκινήσουν το ταξίδι τους για την αναζήτηση του Ιερού Δισκοπότηρου. Στο δρόμο τους θα συναντήσουν πολλά εμπόδια, όμως τίποτα δεν θα μπορέσει να τους εμποδίσει από το να ολοκληρώσουν την αποστολή που τους έχει αναθέσει ο ίδιος ο Θεός.

Σκηνοθεσία:

Terry Gilliam

Terry Jones

Κύριοι Ρόλοι:

Graham Chapman … βασιλιάς Arthur & διάφοροι

John Cleese … Σερ Lancelot & διάφοροι

Eric Idle … Σερ Robin & διάφοροι

Terry Gilliam … Σερ Bors & διάφοροι

Terry Jones … Σερ Bedevere & διάφοροι

Michael Palin … Σερ Galahad & διάφοροι

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Graham Chapman, John Cleese, Eric Idle, Terry Gilliam, Terry Jones, Michael Palin

Παραγωγή: Mark Forstater, Michael White

Φωτογραφία: Terry Bedford

Μοντάζ: John Hackney

Σκηνικά: Roy Forge Smith

Κοστούμια: Hazel Pethig

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Monty Python and the Holy Grail

Ελληνικός Τίτλος: Το Αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης

Διεθνής Τίτλος: Mønti Pythøn ik den Høli Gräilen

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης [επανέκδοσης]

Παραλειπόμενα

  • Η πρώτη ουσιαστικά ταινία των Monty Python (είχε προηγηθεί το Το Αδελφάτο με τις Τρελές, αλλά ήταν συρραφή από σκετς) γυρίστηκε κατά το διάλειμμα ανάμεσα στον τρίτο και τον τέταρτο κύκλο της σειράς Monty Python’s Flying Circus, που έγραψε ιστορία επί του BBC.
  • Τα ελάχιστα χρήματα που χρειάζονταν οι Monty Python τα βρήκαν από επενδύσεις στην εγγλέζικη ροκ σκηνή, και ανάμεσα στα γκρουπ που βοήθησαν ήταν οι Pink Floyd, οι Genesis και οι Led Zeppelin.
  • Τα γυρίσματα στη Σκωτία έγιναν κάτω από άσχημες συνθήκες, η χειρότερη των οποίων ήταν ο αλκοολισμός του Graham Chapman.
  • Ενώ η ομάδα σκεφτόταν τα γυρίσει μια συνέχεια το 1990, ο θάνατος του Chapman οριστικοποίησε τη διάλυση των Monty Python.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Τα τραγούδια υπογράφονται από τον Neil Innes, στενό συνεργάτη των Python. Παρεμβάλλονται όμως και μερικά από τη βιβλιοθήκη της ιστορικής De Wolfe Music.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 18/3/2010

Τι κάνεις μια ταινία στην οποία πεθαίνει ο σεναριογράφος και γλυτώνουν οι ήρωες, αντί για άλογα υπάρχουν κάποια κορόιδα που χτυπάν καρύδες κι ένας λαγός μπορεί να σκοτώσει αδυσώπητα; Πολύ απλά υποκλίνεσαι και την ανακηρύσσεις ως μια από τις καλύτερες της έβδομης τέχνης! Με φόρα από την καταπληκτική τους δουλειά στην τηλεόραση, οι Monty Python μπαίνουν στον κινηματογράφο με ελάχιστα χρήματα (πιο πολλά έχω πάνω μου…), κι επιβάλουν ένα αναρχικό χιούμορ που ποτέ δεν ήταν καλύτερο. Τα γκαγκ χτυπούν το ένα μετά το άλλο, κι απορείς ποιος εγκέφαλος έβγαλε τόσες κοτσάνες μαζεμένες και πώς αυτές οι κοτσάνες είναι τόσο απίστευτα αστείες…

Η ταινία χαρακτηρίζεται από τη φτήνια και τη λιτότητα της. Αυτά όμως τα γυρίζει μπούμερανγκ υπέρ της, με το παρεΐστικο ύφος της, κι ένα μοναδικό άρπα-κόλα που έχει παρόλα αυτά υπολογιστεί και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Συνδυάζονται οι απίθανες φάτσες, τα ευρηματικά σκίτσα, τα φάλτσα τραγούδια και οι ξεκαρδιστικοί αναχρονισμοί για να ολοκληρώσουν το “έγκλημα”. Διαβάστε με προσοχή τους τίτλους της αρχής (αν ξέρετε φινλανδικά, βοηθάει) κι αφήστε τούς τίτλους τέλους, γιατί απλά δεν υπάρχουν! Οι Python συνέχισαν να είναι αστείοι και μάλιστα υπερβολικά. Αυτή, όμως, είναι η ταινία τους που απειλεί τα άντερα σας από ολικό βγάλσιμο…

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 23/3/2010

Οι Monty Python αναλαμβάνουν εδώ τον ρόλο του «τρελού του χωριού», ακριβώς αυτού του κλισέ τρελού που κάπου μέσα στην παράνοια του λέει και μεγάλες αλήθειες. Μην αφήνετε λοιπόν τον τρελό στην τρέλα του, αλλά ακούστε τον προσεκτικά γιατί έχει πολλά να σας πει. Οι τρελοί της υπόθεσης εδώ- λέγε με Monty Python- μοιάζουν απλά ασταμάτητοι. Πυροβολούν αδιακρίτως κι όποιον πάρει ο χάρος! Ο χάρος θα πάρει πολιτική, θρησκεία, πόλεμο, ανθρώπινες σχέσεις. Με λίγα λόγια έχουμε να κάνουμε με ένα σενάριο που δεν διστάζει να κοιτάξει κατάματα το κάθε λογής κατεστημένο και φυσικά να το αμφισβητήσει. Αυτή δεν είναι και η «δουλειά» του καλλιτέχνη, να αμφισβητεί και να θέτει ερωτήματα; Όπως λοιπόν και σχεδόν κάθε έργο τέχνης, η ταινία δεν απευθύνεται σε μονόπλευρα σκεπτόμενους, ή πουριτανούς και κατεστημένες αντιλήψεις. Αν, λοιπόν, δηλώνετε βαθιά θρησκευόμενοι ή αν αντιλαμβάνεστε την αμφισβήτηση της θρησκείας και της πολιτικής ως κάτι το βέβηλο και το προσβλητικό, αυτή δεν θα είναι και η αγαπημένη σας ταινία… Όχι τα κόκαλα του Χριστού δεν θα τρίζουν…

Φυσικά, από τους Monty Python κανείς δεν περιμένει μονάχα να προβληματιστεί, αλλά κυρίως να γελάσει. Κι αυτοί δεν θα απογοητεύσουν κανέναν. Αν γελάτε, όπως δεν σας κρύβω ότι γελάω κι εγώ, με τα ανέκδοτα που βασίζονται σε παιχνίδια του λόγου και του μυαλού κι όχι τόσο σε κωμικές καταστάσεις, μπορώ να σας εγγυηθώ ότι σχεδόν θα κλαίτε από τα γέλια. Όσοι αγαπάτε τους γουντιαλενικούς διαλόγους κι αυτό που αποκαλούμε «καμένο» χιούμορ, θα δηλώνετε στο εξής φαν των Monty Python, και με το πέρας της ταινίας σίγουρα θα τρέξετε στο video-club να αναζητήσετε και τις υπόλοιπες δουλειές τους. Αν πάλι γελάτε με τη Sarah Jessica Parker στο Τα Μάθατε για τους Μόργκαν, ε τι να σας πω;

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

24 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.