Ο Ρέιφ έχει καλλιτεχνική φαντασία επικών διαστάσεων, αλλά και ένα μικρό πρόβλημα με την εξουσία και τους κανόνες, το οποίο και φουντώνει όταν μεταφέρεται σε ένα άκρως αυστηρό και καταπιεστικό σχολείο. Ο Ρέιφ και ο καλύτερός του φίλος καταστρώνουν ένα σχέδιο για να πατήσουν κάθε έναν κανόνα του σχολείου. Η μάχη τους με τον διευθυντή φέρνει το χάος στον πραγματικό κόσμο, αλλά και σε εκείνον στο μυαλό του Ρέιφ. Ο διευθυντής, όμως, δεν έχει πει την τελευταία του κουβέντα.

Σκηνοθεσία:

Steve Carr

Κύριοι Ρόλοι:

Griffin Gluck … Rafael ‘Rafe’ Khatchadorian

Lauren Graham … Julie ‘Jules’ Khatchadorian

Rob Riggle … Carl ‘Bear’

Thomas Barbusca … Leonardo ‘Leo’ Khatchadorian

Andrew Daly … διευθυντής Kenneth ‘Ken’ Dwight

Adam Pally … Κος Teller

Retta … Ida Stricker

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Chris Bowman, Hubbel Palmer, Kara Holden

Παραγωγή: Leopoldo Gout, Bill Robinson

Μουσική: Jeff Cardoni

Φωτογραφία: Julio Macat

Μοντάζ: Wendy Greene Bricmont, Craig Herring

Σκηνικά: Perry Andelin Blake

Κοστούμια: Cynthia Bergstrom, Olivia Miles

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Middle School: The Worst Years of My Life

Ελληνικός Τίτλος: Σχολικά Γυμνάσια

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Middle School: The Worst Years of My Life των James Patterson, Chris Tebbetts.

Παραλειπόμενα

  • Οι Michael Rapaport και Jacob Vargas είναι από τους ηθοποιούς που δανείζουν τη φωνή τους για τα στιγμιότυπα κινουμένων σχεδίων.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 19/11/2017

Αν κατά τη δεκαετία του 1980 ήταν της μόδας οι νεανικές κωμωδίες σε σχολεία, στα ’10 αυτές αντικαταστάθηκαν με τις παιδικές. Διόλου περίεργο, τόσο λόγω της παρουσίας καναλιών σαν το Disney Channel, όσο και τη στροφή των νεανικών ταινιών σε πιο big-budget θεάματα. Η συγκεκριμένη ταινία ανήκει στη γενιά των θεατών καναλιών όπως αυτό που προαναφέραμε, απλά δεν σημαίνει αυτό ότι είναι καλύτερη από ένα μέσο πρόγραμμα τους. Το κύριο μειονέκτημα είναι ότι καταφεύγει εύκολα σε συναισθηματισμούς, και δεν επιμένει από την αρχή ως το τέλος στον κωμικό-εν μέρει παλαβό της χαρακτήρα, σαν να μην έχει αυτοπεποίθηση ως προς τη δυναμική του σεναρίου της. Από την άλλη, ο κεντρικός χαρακτήρας έχει μια ζωντάνια που πείθει, κάποια μικρά ευρήματα μυρίζουν σινεμά αντί για τηλεόραση, και ο Στιβ Καρ έχει την εμπειρία να της παρέχει έναν αξιοπρεπή ρυθμό.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 39 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.