19ος αιώνας, Νορμανδία. Η Έμα, η κόρη ενός αγρότη, παντρεύεται τον Σαρλ Μποβαρί, έναν νεαρό γιατρό, αλλά σύντομα βαριέται αυτόν και την κοσμικότητα, αποζητώντας το ρομάντζο και μια πιο ολοκληρωμένη ύπαρξη. Οι εξωσυζυγικές σχέσεις της προσφέρουν στιγμιαία ευτυχία, αλλά θα την οδηγήσουν σε περαιτέρω κατάθλιψη.

Σκηνοθεσία:

Sophie Barthes

Κύριοι Ρόλοι:

Mia Wasikowska … Emma Bovary

Henry Lloyd-Hughes … Charles Bovary

Logan Marshall-Green … μαρκήσιος d’Andervilliers

Ezra Miller … Leon Dupuis

Paul Giamatti … Κος Homais

Rhys Ifans … Κος Lheureux

Olivier Gourmet … Κος Rouault

Laura Carmichael … Henriette

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Felipe Marino, Sophie Barthes

Παραγωγή: Sophie Barthes, Felipe Marino, Jaime Mateus-Tique, Joe Neurauter

Μουσική: Evgueni Galperine, Sacha Galperine

Φωτογραφία: Andrij Parekh

Μοντάζ: Mikkel E.G. Nielsen

Σκηνικά: Benoit Barouh

Κοστούμια: Christian Gasc, Valerie Ranchoux

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Madame Bovary

Ελληνικός Τίτλος: Μαντάμ Μποβαρί

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Μαντάμ Μποβαρύ (1934)

Μαντάμ Μποβαρύ (1949)

Μαντάμ Μποβαρύ (1991)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Madame Bovary του Gustave Flaubert.

Παραλειπόμενα

  • 12η διασκευή του κλασικού βιβλίου είτε σε κινηματογράφο είτε σε τηλεόραση, με την πρώτη του Jean Renoir να στέκει ως πλέον κλασική.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 23/4/2016

Όταν υπάρχουν ήδη τρεις ικανοποιητικότατες εκδοχές του διασημότερου έργου του Γκουστάβ Φλομπέρ, είναι φυσιολογικό να αναζητάς του λόγους που επιλέχτηκε να αναβιωθεί εκ νέου επί της οθόνης. Σίγουρα θα θαυμάσετε την έξοχη δουλειά του τεχνικού επιτελείου που προσφέρει όμορφα πλάνα εποχής, και ακόμα περισσότερο θα δείτε ακόμα μία απόδειξη ότι η Μία Γουαζικόφσκα μπορεί να ερμηνεύει καταπληκτικά. Αλλά η εικόνα και οι καλές ερμηνείες δεν είναι αρκετές, αφού η σκηνοθετική αντίληψη της Σοφί Μπαρθ είναι καθαρά διεκπαιρεωτική. Σαν να κάνει μάθημα σκηνοθεσίας. Πουθενά δεν νιώθεις τις εντάσεις του βιβλίου, και το νόημα περί χειραφέτησης δεν βρίσκει διαύλους επικοινωνίας προς τον σημερινό θεατή. Αλλά υπάρχει πάντα η οπτική της στάνταρ καλής ταινίας εποχής, κι αυτή υπηρετείται στο μέγιστο. Σαν έναν όμορφο παλιό πίνακα που απλά τον παρατηρείς.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.