Πρόκειται για την ιστορία του βασιλιά της Βαυαρίας, του Λούντβιχ, από το 1864 μέχρι και τον θάνατό του, το 1886. Ο Λούντβιχ, οπαδός του Ρίτσαρντ Βάγκνερ, προδομένος, ερωτευμένος με την ξαδέρφη του την Ελισάβετ της Αυστρίας, εγκαταλελειμμένος από αυτήν, περιθωριοποιημένος για την ομοφυλοφιλία του, οδηγείται σιγά σιγά στην τρέλα.

Σκηνοθεσία:

Luchino Visconti

Κύριοι Ρόλοι:

Helmut Berger … βασιλιάς Ludwig II

Romy Schneider … αυτοκράτειρα Elisabeth

Trevor Howard … Richard Wagner

Silvana Mangano … Cosima von Bulow

Gert Frobe … πάτερ Hoffman

Helmut Griem … κόμης Durckheim

Umberto Orsini … κόμης von Holnstein

Sonia Petrovna … πριγκίπισσα Sophie

John Moulder-Brown … πρίγκιπας Otto

Adriana Asti … Lila von Buliowski

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Luchino Visconti, Enrico Medioli, Suso Cecchi D’Amico

Στόρι: Luchino Visconti, Enrico Medioli

Παραγωγή: Dieter Geissler, Ugo Santalucia

Φωτογραφία: Armando Nannuzzi

Μοντάζ: Ruggero Mastroianni

Σκηνικά: Mario Chiari, Mario Scisci

Κοστούμια: Piero Tosi

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Ludwig
  • Ελληνικός Τίτλος: Το Λυκόφως των Θεών
  • Εναλλακτικός Τίτλος: Ludwig II
  • Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Ludwig: The Mad King of Bavaria
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Λούντβιχ [τηλεόραση]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ κοστουμιών.
  • Βραβείο καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας στα David di Donatello. Ειδικό βραβείο ερμηνείας στον Helmut Berger.
  • Υποψήφιο για πρώτο αντρικό ρόλο (Helmut Berger) και πρώτο γυναικείο ρόλο (Romy Schneider) στα εθνικά βραβεία της Γερμανίας.

Παραλειπόμενα

  • Το φιλμ κλίνει την τριλογία της Γερμανίας του Luchino Visconti.
  • Γυρίστηκε στα αγγλικά, αλλά για την κινηματογραφική προβολή της μεταγλωττίστηκε στα ιταλικά, γερμανικά και γαλλικά.
  • Η Romy Schneider επιστρέφει στον ρόλο της αυτοκράτειρας Ελίζαμπεθ, όπου την είχε κάνει διάσημη μέσω της αυστριακής τριλογίας Σίσυ. Η ηθοποιός όμως συμφώνησε να παίξει εκ νέου την αυτοκράτειρα μόνο αν δεν επαναλαμβάνονταν τα ανιστόρητα κλισέ που τη συνόδευαν στην τριλογία.
  • Ο ιταλός μετρ ήθελε τον Laurence Olivier ως Βάγκνερ.
  • Κατά τα γυρίσματα, ο Visconti υπέστη βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.
  • Παρότι ο Visconti είχε παραδώσει μια ταινία τεσσάρων ωρών, η πρεμιέρα στη Βόννη έγινε με διάρκεια τριών ωρών. Αυτό έγινε δίχως τη συγκατάθεση του δημιουργού, που ήταν ανήμπορος να αντιδράσει λόγω της κακής υγείας του. Μετά από τις άμεσες αντιδράσεις για την απεικόνιση ενός βαβαρού βασιλιά ως ομοφυλόφιλου (ανάμεσα σε άλλους, και από τον τότε πρωθυπουργό του κρατιδίου), οι διανομείς φοβήθηκαν και έκοψαν ακόμα 55 λεπτά από την ταινία. Χρειάστηκε να έρθει το 2017 για να γίνει η αποκατάσταση στα αρχικά 238 λεπτά.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Η ηχητική μπάντα κατακλύζεται από μουσική του Richard Wagner, ενώ ακούγεται και Jacques Offenbach.
  • Ο πιανίστας Franco Mannino ερμηνεύει το Elegie in A Flat Major του Wagner, μια σύνθεση που δεν είχε ως τότε εκδοθεί.

Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.