Σε μια χαμένη πόλη, η Μπίλι, μια ανύπαντρη μητέρα δύο παιδιών, βυθίζεται σε έναν μακάβριο και σκοτεινό κόσμο φαντασίας, ενώ ο Μπόουνς, ο 18χρονος γιος της, ανακαλύπτει έναν μυστικό δρόμο που οδηγεί σε μια υποθαλάσσια πολιτεία. Για να επιβιώσει η οικογένεια τους, και οι δύο πρέπει λύσουν το μυστήριο.

Σκηνοθεσία:

Ryan Gosling

Κύριοι Ρόλοι:

Christina Hendricks … Billy

Iain De Caestecker … Bones

Saoirse Ronan … Rat

Matt Smith … Bully

Ben Mendelsohn … Dave

Eva Mendes … Cat

Reda Kateb … ο ταξιτζής

Barbara Steele … η γιαγιά

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ryan Gosling

Παραγωγή: Ryan Gosling, David Lancaster, Michel Litvak, Marc Platt, Adam Siegel, Jeffrey Stott

Μουσική: Johnny Jewel

Φωτογραφία: Benoit Debie

Μοντάζ: Nico Leunen, Valdis Oskarsdottir

Σκηνικά: Beth Mickle

Κοστούμια: Erin Benach

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Lost River

Ελληνικός Τίτλος: Σκοτεινός Υπόκοσμος

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ Κανών.

Παραλειπόμενα

  • Σκηνοθετικό αλλά και σεναριακό ντεμπούτο για τον Ryan Gosling.
  • Μετά τη χαλαρή υποδοχή που έτυχε στις Κάνες, η Warner Brothers σκέφτονταν να πουλήσει τα δικαιώματα διανομής σε κάποια άλλη εταιρία. Εντέλει, την έβγαλε σε μικρή διανομή και κατευθείαν για on-demand.
  • Αρχικά ονομάζονταν How to Catch a Monster.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Οι Chromatics έβγαλαν για την ταινία το Yes (Lullaby From Lost River).
  • Πολλά τραγούδια που ακούγονται επί του σάουντρακ ανήκουν στον Johnny Jewel, με ένα από αυτά, το Tell Me, να ερμηνεύεται από τη Saoirse Ronan.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 4/3/2016

Ακόμα κι αν είναι ανεξάρτητο, δεν παύει να είναι ένα υπερβολικά φιλόδοξο ντεμπούτο του Ράιαν Γκόσλινγκ στη σκηνοθετική καρέκλα. Και λέμε «υπερβολικά», αφού εμπλέκει τόσα πολλά και περίπλοκα στοιχεία, που μόνο ένας έμπειρος σκηνοθέτης θα αναλάμβανε με κάποια ευκολία. Ο Γκόσλινγκ πασχίζει να αποδώσει το υλικό του, σε δικό του σενάριο, με ένα καθαρά δικό του, πρωτότυπο θα το ονομάζαμε, στυλ. Αλλά σε αυτή του την προσπάθεια, χάνει σχεδόν κάθε σκηνή. Φιλμογραφεί όμορφα το πεδίο, αλλά αυτό το πεδίο δεν εμπεριέχει ουσία. Οι τρεις ιστορίες που παρεμβαίνουν η μία στην άλλη μοιάζουν πιότερο με επεισόδια μοντέρνας τηλεοπτικής σειράς, παρά με ολοκληρωμένο φιλμ. Και οι ηθοποιοί του, με εξαίρεση τη Σόρσι Ρόναν, μοιάζει να μην τον υπακούν, ίσως κι αυτός να τους «παραχαϊδεύει». Ένα φιλμ που επιβάλλεται ένας σινεφίλ να δει, αλλά για καθαρά εγκυκλοπαιδικούς λόγους.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.