Πόλη του Μεξικό. Εξαθλίωση, φτώχεια. Γέροι, σακάτηδες, άνεργοι, και μέσα σε αυτούς δύο χαμίνια, ο Χαΐμπο που δεν διστάζει να σκοτώσει, και ο Πέδρο που τον ακολουθεί πιστά στις εγκληματικές του ενέργειες, αλλά προσπαθεί να μην πράττει αξιόποινες πράξεις και ονειρεύεται μια τίμια ζωή. Όμως, η μοίρα δεν κάνει διακρίσεις και επιφυλάσσει και στους δύο άσχημο τέλος.

Σκηνοθεσία:

Luis Bunuel

Κύριοι Ρόλοι:

Alfonso Mejia … Pedro

Roberto Cobo … El Jaibo

Estela Inda … η μητέρα του Pedro

Miguel Inclan … Δον Carmelo

Alma Delia Fuentes … Meche

Ernesto Alonso … αφηγητής (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Luis Alcoriza, Luis Bunuel

Παραγωγή: Oscar Dancigers, Sergio Kogan, Jaime A. Menasce

Μουσική: Rodolfo Halffter, Gustavo Pittaluga

Φωτογραφία: Gabriel Figueroa

Μοντάζ: Carlos Savage

Σκηνικά: Edward Fitzgerald

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Los Olvidados

Ελληνικός Τίτλος: Ξεχασμένοι από την Κοινωνία

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: The Young and the Damned

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: The Forgotten Ones

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Λος Ολβιδάδος

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Bafta καλύτερης ταινίας από οποιαδήποτε προέλευση και βραβείο Ηνωμένων Εθνών.
  • Καλύτερη ταινία και 10 ακόμα βραβεία Ariel, τα εθνικά βραβεία του Μεξικού.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών. Βραβείο σκηνοθεσίας.

Παραλειπόμενα

  • Μετά την εμπορική επιτυχία που είχε στο Μεξικό το El Gran Calavera (ακυκλοφόρητο στη χώρα μας), ο παραγωγός Oscar Dancigers ζήτησε από τον ισπανό δημιουργό να κάνει ακόμα μία ταινία. Ο Bunuel είχε ήδη έτοιμο ένα σενάριο για ένα αγόρι που πουλάει λαχνούς, αλλά ο μεξιακανός παραγωγός ήθελε από αυτόν κάτι το πιο ρεαλιστικό, που θα έδειχνε τη φτώχεια των παιδιών στην Πόλη του Μεξικό.
  • Η ταινία συνδυάζει τον ιταλικό νεορεαλισμό, με στοιχεία όμως από σουρεαλισμό, όπως άλλωστε άρμοζε και στον Bunuel, εκ των πρωτοπόρων του κινήματος.
  • Το 2002 ανακοινώθηκε ότι ανακαλύφθηκε ένα εναλλακτικό φινάλε σε αποθήκη πανεπιστημίου του Μεξικού, και το 2005 παρουσιάστηκε με αυτό μια νέα εκδοχή της ταινίας. Ήταν ένα πιο χαρούμενο φινάλε από το ορίτζιναλ.
  • Στην πρεμιέρα της στο Μεξικό, οι ντόπιοι δεν εκφράστηκαν με τα καλύτερα λόγια, λόγω της μουντής εικόνας που προβάλλονταν για τη χώρα τους. Αποτέλεσμα ήταν να παιχτεί μονάχα τρεις ημέρες! Παρόλα αυτά, σήμερα έχει αναγνωριστεί ως ένα από τα αριστουργήματα του λατινοαμερικανικού σινεμά, κι έχει επηρεάσει ταινίες όπως, μεταξύ και άλλων, το Πισότε, το Χαμίνι του Σάο Πάολο (1981), το Χαμένες Αγάπες (2000) και το Η Πόλη του Θεού (2002).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.