Η Ακίκο είναι μια νεαρή φοιτήτρια από την επαρχία που ζει στο Τόκιο, κι εξασφαλίζει τα δίδακτρα της κάνοντας το call-girl. Με αυτή την ιδιότητα θα συναντηθεί με τον ευγενικό και μοναχικό ηλικιωμένο καθηγητή Τακάσι, ο οποίος την υποδέχεται σπίτι του, της μαγειρεύει, της βάζει ρομαντική μουσική και της φέρεται σαν ερωτευμένος. Η γνωριμία τους θα εξελιχθεί σε μια ιδιαίτερη σχέση.

Σκηνοθεσία:

Abbas Kiarostami

Κύριοι Ρόλοι:

Tadashi Okuno … Takashi Watanabe

Rin Takanashi … Akiko

Ryo Kase … Noriaki

Denden … Hiroshi

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Abbas Kiarostami

Παραγωγή: Marin Karmitz, Abbas Kiarostami

Φωτογραφία: Katsumi Yanagijima

Μοντάζ: Bahman Kiarostami

Σκηνικά: Toshihiro Isomi

Κοστούμια: Masae Miyamoto

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Like Someone in Love

Ελληνικός Τίτλος: Κάτι σαν Έρωτας

Εναλλακτικός Τίτλος: Raiku Samuwan in Rabu [ιαπωνικά]

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για σκηνοθεσία, δεύτερο αντρικό ρόλο (Ryo Kase) και φωτογραφία στα Ασιατικά Βραβεία.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.

Παραλειπόμενα

  • Αυτή ήταν η έσχατη ταινία του Abbas Kiarostami, που έκανε πρεμιέρα όσο αυτός ζούσε.
  • Τα γυρίσματα ήταν προγραμματισμένα για τον Απρίλιο του 2011, αλλά καθυστέρησαν λόγω του μεγάλου σεισμού στο Τόκιο.
  • Δεύτερη ταινία του Kiarostami που γυρίστηκε εξολοκλήρου εκτός Ιράν.
  • Ο αρχικός τίτλος ήταν The End.
  • Κατά τα τέλη των 1990, ο ιρανός δημιουργός επισκέφτηκε το Τόκιο, και οδηγώντας αργά τη νύχτα πρόσεξε μια κοπέλα ντυμένη νύφη. Όποτε επισκεπτόταν ξανά την ίδια πόλη για την προώθηση κάποιας ταινίας, έπιανε τον εαυτό του να αναζητεί την ίδια κοπέλα. Αυτό αποτέλεσε τη βάση για τη συγκεκριμένη ταινία.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 21/11/2014

Μόνο με σεβασμό μπορεί κανείς να μιλήσει για τον ιρανό δημιουργό Αμπάς Κιαροστάμι, που άλλαξε για τα καλά τον ρουν της ιστορίας του εγχώριου κινηματογράφου του. Και παρότι στην πρώτη του «έξοδο» («Copie Conforme») τα πήγε μια χαρά, σε αυτή τη δεύτερη μοιάζει σαν χρυσόψαρο έξω από τη γυάλα. Πρόκειται για ένα άτσαλο παιχνίδι χαρακτήρων, αφού όλο το φιλμ φορτώνεται σε έναν από αυτούς, και οι υπόλοιποι απλά παρακολουθούν σε χαλαρούς τόνους. Και το «χαλαρό» χαρακτηρίζει όλο το φιλμ, σε σημείο όμως που γίνεται ακόμα και κουραστικό. Η τεχνική και καλλιτεχνική υποστήριξη ολοκληρώνουν μια γενικά όμορφη ταινία (αντίστοιχης με της πρωταγωνίστρια της), αλλά η ψυχή αυτής χάνεται κάπου στην έλλειψη διαλόγων. Αυστηρά για σινεφίλ ορέξεις.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.