Η Καμπίρια είναι μια πάμπτωχη πόρνη που μένει σε ένα μικρό σπιτάκι στην πιο φτωχική γειτονιά της Ρώμης. Μόνο για ένα θαύμα ελπίζει, κι αντί αυτού πέφτει πάνω σε ανθρώπους που θέλουν να την εκμεταλλευτούν. Όταν εμφανίζεται ένας λογιστής, φαντάζει ως η τελευταία της ελπίδα.

Σκηνοθεσία:

Federico Fellini

Κύριοι Ρόλοι:

Giulietta Masina … Maria ‘Cabiria’ Ceccarelli

Francois Perier … Oscar D’Onofrio

Amedeo Nazzari … Alberto Lazzari

Franca Marzi … Wanda

Dorian Gray … Jessy

Franco Fabrizi … Giorgio

Aldo Silvani … ο μάγος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Federico Fellini, Ennio Flaiano, Tullio Pinelli, Pier Paolo Pasolini

Στόρι: Federico Fellini, Ennio Flaiano, Tullio Pinelli

Παραγωγή: Dino De Laurentiis

Μουσική: Nino Rota

Φωτογραφία: Aldo Tonti

Μοντάζ: Leo Catozzo

Σκηνικά: Piero Gherardi

Κοστούμια: Piero Gherardi

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Le Notti di Cabiria

Ελληνικός Τίτλος: Νύχτες της Καμπίρια

Διεθνής Τίτλος: The Nights of Cabiria

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Cabiria

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Οι Νύχτες της Καμπίρια [επανέκδοσης]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ο Λευκός Σεΐχης (1952)

Σουίτ Τσάριτι (1969)

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (Ιταλία).
  • Υποψήφιο για Bafta καλύτερης ταινίας από οποιαδήποτε προέλευση και ξένης ηθοποιού (Giulietta Masina).
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών. Βραβείο γυναικείας ερμηνείας (Giulietta Masina).
  • Βραβείο καλύτερης παραγωγής και σκηνοθεσίας στα David di Donatello.
  • Βραβείο γυναικείας ερμηνείας (Giulietta Masina) στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπάστιαν.

Παραλειπόμενα

  • Το όνομα Καμπίρια προέρχεται από την ομότιτλη ταινία του 1914, που άλλαξε τον ρου του ιταλικού σινεμά. Η ηρωίδα όμως κατάγεται από μια δεύτερη εμφάνιση στον Λευκό Σεΐχη (1952), τη δεύτερη ταινία του Fellini. Κι εκεί ερμηνεύονταν από την Giulietta Masina. Η ερμηνεία της εκεί ήταν που ώθησε τον δημιουργό να κάνει μια ταινία πάνω της. Κανείς όμως στην Ιταλία δεν δέχονταν να χρηματοδοτήσει μια ταινία με ήρωα μια πόρνη, μέχρι που βρέθηκε ο Dino de Laurentiis.
  • Ο Pier Paolo Pasolini συμμετείχε στους διαλόγους. Ο σκηνοθέτης τον ήθελε επειδή είχε επαφή με τον υπόκοσμο της Ρώμης, και μπορούσε να αγγίξει την αυθεντικότητα που ζητούσε.
  • Ο Neil Simon μετέτρεψε το σενάριο σε θεατρικό μιούζικαλ το 1966. Στον κινηματογράφο μεταφέρθηκε άμεσα από τον Bob Fosse, με τη Shirley MacLaine στον κεντρικό ρόλο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Γκαλερι φωτογραφιων

17 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.