1983 και η δικτατορία στην Αργεντινή πέφτει. Η δασκάλα ιστορίας Αλίσια κι ο σύζυγος της, ο δικηγόρος Ρομπέρτο, έχουν υιοθετήσει ένα κοριτσάκι, την Γκάμπι. Η Αλίσια πάντα αναρωτιόνταν για τους αληθινούς γονείς της μικρής, αλλά ο σύζυγος της, που γνωρίζει την αλήθεια, της υποδεικνύει να το ξεχάσει. Λόγω της λογοκρισίας, η δασκάλα δεν γνωρίζει ούτε για τον όγκο των δολοφονιών που συνέβησαν κατά τη χούντα, μέχρι που οι μαθητές της παραπονιούνται πως τα βιβλία τους είναι γραμμένα από δολοφόνους. Μετά κι από μια μακρά συνομιλία με μια φίλη που ήταν στην εξορία, η Αλίσια αποφασίζει να κάνει έρευνα, μια έρευνα που θα την οδηγήσει να φωτίσει άγνωστες πτυχές της χώρας της, αλλά και της ίδιας της οικογένειας της.

Σκηνοθεσία:

Luis Puenzo

Κύριοι Ρόλοι:

Norma Aleandro … Alicia Marnet de Ibanez

Hector Alterio … Roberto Ibanez

Chunchuna Villafane … Ana

Hugo Arana … Enrique

Guillermo Battaglia … Jose

Chela Ruiz … Sara

Patricio Contreras … Benitez

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Aida Bortnik, Luis Puenzo

Παραγωγή: Marcelo Pineyro

Μουσική: Atilio Stampone

Φωτογραφία: Felix Monti

Μοντάζ: Juan Carlos Macias

Σκηνικά: Abel Facello

Κοστούμια: Ticky Garcia Estevez

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: La Historia Oficial

Ελληνικός Τίτλος: Επίσημη Ιστορία

Διεθνής Τίτλος: The Official Story

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (Αργεντινή). Υποψήφιο για αυθεντικό σενάριο.
  • Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας.
  • Καλύτερη ταινία και ακόμα 8 βραβεία στα εθνικά βραβεία της Αργεντινής.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών. Βραβείο γυναικείας ερμηνείας (Norma Aleandro) και οικουμενικής επιτροπής.
  • Καλύτερη ταινία το φεστιβάλ του Σικάγου.
  • Βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Τορόντο.

Παραλειπόμενα

  • Όπως και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες στη χώρα της, η Norma Aleandro βρίσκονταν σε αυτοεξορία κατά τη διάρκεια της αργεντίνικης χούντας. Αφού ταξίδεψε πρώτα στην Ουρουγουάη και έπειτα στην Ισπανία, επέστρεψε με την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1983.
  • Αρχικά ο Puenzo, φοβούμενος για την ασφάλεια του, σκόπευε να γυρίσει κρυφά την ταινία με κρυμμένες κάμερες 16mm. Μόλις όμως το σενάριο ολοκληρώθηκε, η χούντα έπεσε.
  • Την ημέρα της πρεμιέρας του φιλμ, γίνονταν το τελευταίο δικαστήριο κατά των χουντικών.
  • Πρώτη αργεντίνικη ταινία που κέρδισε Όσκαρ. Έγινε μαζί και η πρώτη λατινοαμερικανική ταινία που πήρε το ξενόγλωσσο βραβείο.
  • Με έξοδα του εθνικού κέντρου κινηματογράφου της Αργεντινής, η ταινία δέχτηκε ολική αποκατάσταση σε 4K το 2015, και προβλήθηκε εκ νέου στις Κάνες.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.