Ο Γκάρι Ζίμερ είναι ένας φιλόδοξος άντρας που οργανώνει τη στρατηγική επικοινωνίας για το στρατόπεδο των Δημοκρατικών. Στα κεντρικά του αμερικανικού φιλελεύθερου κόμματος αντιλαμβάνονται ότι οι θέσεις τους βρίσκουν αντίκρισμα μόνο στην αστική ιντελιγκέντσια και στη λεγόμενη ελίτ. Προσπαθούν επομένως να απευθυνθούν στον απλό επαρχιώτη και στον καθημερινό άνθρωπο του μόχθου. Ο Ζίμερ τότε θα ανακαλύψει έναν εκκολαπτόμενο λαϊκό ήρωα, στο πρόσωπο ενός απολιτίκ πρώην πεζοναύτη, τον Τζακ Χάστινγκς, τον οποίον θα αναλάβει να στρατολογήσει ώστε να κατέβει υποψήφιος στις εκλογές και να «πιάσει» επικοινωνιακά τα λαϊκά στρώματα εκ των έσω. Στο επιτελείο του φιλόδοξου πρωταγωνιστή θα βρεθεί η κόρη του αγνού επαρχιώτη ήρωα, και πολλοί εθελοντές που νοιάζονται για το μέλλον της μικρής κοινότητας. Στην πορεία, βέβαια, όλα θα κυλήσουν απρόβλεπτα και οι εκπλήξεις θα είναι πολύ περισσότερες από ένα εκλογικό αποτέλεσμα.

Σκηνοθεσία:

Jon Stewart

Κύριοι Ρόλοι:

Steve Carell … Gary Zimmer

Rose Byrne … Faith Brewster

Chris Cooper … Jack Hastings

Mackenzie Davis … Diana Hastings

Topher Grace … Kurt Farlander

Natasha Lyonne … Tina De Tessant

Will Sasso … Big Mike

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jon Stewart

Παραγωγή: Dede Gardner, Jeremy Kleiner, Jon Stewart, Lila Yacoub

Μουσική: Bryce Dessner

Φωτογραφία: Bobby Bukowski

Μοντάζ: Jay Rabinowitz, Mike Selemon

Σκηνικά: Grace Yun

Κοστούμια: Alex Bovaird

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Irresistible

Ελληνικός Τίτλος: Ακαταμάχητος

Παραλειπόμενα

  • Θύμα κι αυτό του κοροναϊού, το φιλμ ανάβαλε την πρεμιέρα του Μαΐου του 2020, για να καταλήξει να κάνει πρεμιέρα ως video-on-demand.
  • Ελαφριά εμπνευσμένο από την εκλογική διαδικασία για το κογκρέσο του 2017, στο έκτο διαμέρισμα της πολιτείας της Τζόρτζια. Η συγκεκριμένη διαδικασία είχε αφήσει ιστορία για το ποσό ρεκόρ που είχε δαπανηθεί από τα δύο μεγάλα κόμματα των ΗΠΑ για παρόμοια εκλογή.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σπύρος Δούκας

Έκδοση Κειμένου: 16/9/2020

Το φιλμ του Jon Stewart θα μπορούσε να είχε την αιχμή ενός Adam McKay, αλλά δυστυχώς οι καλές προθέσεις του δεν αρκούν για σώσουν ένα μάλλον απλοϊκό και ανεπαρκώς δουλεμένο σενάριο. Ένα εγγενές ενδιαφέρον στην όλη σύλληψη σαφώς υπάρχει, αλλά οι τεράστιες δυνατότητες του εκλεκτού καστ μένουν απογοητευτικά ανεκμετάλλευτες.

Αρχικά, τουλάχιστον σε πρώτο επίπεδο, πρόκειται για πολιτική σάτιρα, και συνεπώς δεν έχει δοθεί βάρος στους χαρακτήρες. Αυτό θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να μην αποτελεί αρνητικό, από τη στιγμή που το ζουμί βρίσκεται σε μια ευρύτερη κοινωνικοπολιτική κατάσταση και όχι σε κάποια επιμέρους δραματουργία. Όμως, εδώ συναντάμε ουκ ολίγες δραματικές πινελιές που λειτουργούν παράφωνα στο ευρύτερο, υποτίθεται, κωμικό σύνολο. Εντέλει, δεν είμαστε σίγουροι αν πρέπει να μας αφορούν οι ίδιοι οι χαρακτήρες, τους οποίους κατά κανόνα παρακολουθούμε να περιφέρονται χωρίς κάποια εστίαση, ή μόνο τα τεκταινόμενα. Κι αυτό γιατί το φιλμ δεν έχει σαφή προσανατολισμό, μιας που δεν ξέρει τι αληθινά θέλει να είναι. Η τελική ανατροπή ανάγει ξαφνικά το όλο κόνσεπτ σε φάρσα, με στόχο να αποδομήσει οποιονδήποτε συναισθηματισμό σε όσα προηγήθηκαν, μιας που τα πάντα είναι ένα μαθηματικό παιχνίδι εξαπάτησης. Κι αυτό όμως συμβαίνει άνευρα, χωρίς ουσιαστικές εκπλήξεις ή αληθινό ενδιαφέρον.

Ο ταλαντούχος Steve Carell προσπαθεί να εξισορροπήσει το δραματικό με το κωμικό στοιχείο, και ως έναν βαθμό τα καταφέρνει περίφημα. Όμως, το σενάριο πάσχει σε αυτόν ακριβώς τον τομέα, με αποτέλεσμα να «παλεύει» μόνος του, χωρίς να χτίζει σωστή χημεία με τους υπόλοιπους. Η δε ερωτική κόντρα του με τη Rose Byrne μοιάζει επιτηδευμένη και βεβιασμένη.

Εντέλει, αυτό που μένει ως κυρίαρχο νόημα (το οποίο είναι κατά βάση κοινωνικής χροιάς) είναι πως τα σύγχρονα πολιτικά και οικονομικά συστήματα, όντας εντελώς απομακρυσμένα από τον άνθρωπο, τον αποξενώνουν και τον κλείνουν στον εαυτό του. Ακόμα κι αυτό, που κανονικά θα χρειαζόταν μια περισσότερο δραματική προσέγγιση, αποτυπώνεται στο έργο λεκτικά. Όλα τα υπόλοιπα είναι μάλλον αυτονόητα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.