Έχουν περάσει αιώνες από τότε που οι θεοί κέρδισαν τον πόλεμο από τους τιτάνες. Η εμφάνιση όμως του βασιλιά Υπερίωνα είναι μια νέα μεγάλη απειλή, αφού κηρύσσει πόλεμο ενάντια στην ανθρωπότητα. Μαζί με έναν αιμοσταγή στρατό, αναζητά ανά την Ελλάδα το θρυλικό Τόξο της Ηπείρου, ένα μυθικό όπλο κατασκευασμένο από τον Άρη. Μόνο αυτός που κατέχει το Τόξο μπορεί να απελευθερώσει τους τιτάνες από τα Τάρταρα. Όμως, οι θεοί είναι ανίσχυροι λόγω ενός αρχαίου νόμου που δεν τους επιτρέπει να παρεμβαίνουν στα των ανθρώπων. Μόνο ένας χωρικός, ο Θησέας, είναι αυτός που μπορεί να σταματήσει τον Υπερίωνα και τις ορδές του.

Σκηνοθεσία:

Tarsem Singh

Κύριοι Ρόλοι:

Henry Cavill … Θησέας

Stephen Dorff … Σταύρος

Mickey Rourke … βασιλιάς Υπερίωνας

Luke Evans … Δίας

Isabel Lucas … Αθηνά

Kellan Lutz … Ποσειδώνας

Freida Pinto … Φαίδρα

John Hurt … Δίας (ο γέρος)

Joseph Morgan … Λύσανδρος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Charley Parlapanides, Vlas Parlapanides

Παραγωγή: Mark Canton, Ryan Kavanaugh, Gianni Nunnari

Μουσική: Trevor Morris

Φωτογραφία: Brendan Galvin

Μοντάζ: Wyatt Jones, Stuart Levy, David Rosenbloom

Σκηνικά: Tom Foden

Κοστούμια: Eiko Ishioka

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Immortals

Ελληνικός Τίτλος: Αθάνατοι

Παραλειπόμενα

  • Ο Tarsem Singh δήλωσε πως έκανε χρήση της αναγεννησιακής ζωγραφικής για τη φωτογραφία. Πιο συγκεκριμένα κατονόμασε ως επιρροή τον Caravaggio.
  • Πριν την τελική ονομασία, πέρασε από τους τίτλους Dawn of War και War of the Gods.
  • Το φιλμ γνώρισε εμπορική επιτυχία. Έβγαλε 226,9 εκατομμύρια δολάρια, έναντι προϋπολογισμού των 75.
  • Ο Henry Cavill αρνήθηκε να του προσθέσουν μυς μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας. Όπως όμως δήλωσε ο Mickey Rourke, ο Cavill έκανε καθημερινά 2.000 κάμψεις πριν βγει μπροστά στην κάμερα.
  • Για να επιτευχθεί το εφέ όπου οι θεοί κινούνται γρηγορότερα από τους θνητούς, αυτές οι σκηνές γυρίστηκαν στα χίλια καρέ ανά δευτερόλεπτο.
  • Ο Luke Evans έχασε 13μιση κιλά για να παίξει τον Δία.
  • Η Lily Collins πέρασε από οντισιόν, αλλά δεν επιλέχτηκε από τον σκηνοθέτη.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

ΚριτικόςΧάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 9/11/2011

Η τιτανομαχία έχει τελειώσει, οι θεοί του Ολύμπου έχουν επικρατήσει και οι Τιτάνες βρίσκονται αιχμάλωτοι μέσα στο βουνό Τάρταρο, ενώ υπάρχει μια «διεθνής συμφωνία» ότι οι θεοί δεν θα επεμβαίνουν στους ανθρώπινους πολέμους όσο οι Τιτάνες είναι φυλαγμένοι. Ο βάρβαρος, αιμοδιψής βασιλιάς Υπερίων (Μίκι Ρουρκ) θέλει να κατακτήσει τους Έλληνες και αναζητά το «Τόξο της Ηπείρου», ένα θεϊκό υπερόπλο που καταστρέφει τα πάντα. Στην πορεία του, αποδεκατίζει ένα χωριό και σκοτώνει τη μάνα του Θησέα, ενός νεαρού λιθοξόου (Χένρι Κάβιλ) που μεγάλωσε με τις διδασκαλίες ενός γέροντα (Τζον Χαρτ) που, αν κατάλαβα καλά, ίσως είναι ο Δίας καμουφλαρισμένος. Ο Θησέας θα αντιπαρατεθεί μαζί με ελληνικό στρατό, βοηθούμενος και από τη μάντισσα Φαίδρα (Φρίντα Πίντο) ενώ η απελευθέρωση των Τιτάνων από τον Υπερίωνα θα προκαλέσει την επέμβαση των θεών. Έπεται το σίκουελ…

Το ότι αλλάζουν τα φώτα στην ελληνική μυθολογία είναι δεδομένο. Το ότι, όπως και στους 300, εισάγουν μια ελληνική κουλτούρα πνιγμένη στο σκοτάδι και τα φοβιστικά σκηνικά, επίσης. Δεν μπορούμε παρά να δούμε το φιλμ με τους δικούς του όρους που είναι αυτοί ενός «σκληρο-μεταλλικού» κόμικ με μια αισθητική ανάμεσα στους 300 και στον Άρχοντα των Δακτυλιδιών όσον αφορά σε απόκρημνες περιοχές, δυσθεώρητα τείχη και ιλιγγιώδη πλονζέ. Οι θεοί του Ολύμπου είναι αμήχανοι νεαροί με στοιχειώδεις διαλόγους που θυμίζουν σόου της Τάιρα Μπανκς, μια μάχη του Θησέα με ταυρόμορφο άντρα δεν λέει και πολλά και οι μάχες θεών και τιτάνων (σε απογοητευτικά ανθρώπινο μπόι όλοι) διαθέτουν μια καλή χορογραφία αλλά γίνονται σε κάτι μικρούς χώρους σαν να πρόκειται για μικροκαυγά σε πίστα βιντεοπαιχνιδιού. Όσο για αφηγηματική δύναμη, ούτε δράμι. Δεν βλέπεις ένα έπος με ροή που σε παρασύρει, αλλά το τρέιλερ του: εδώ βλέπουμε ότι ο Θησέας είναι παλικάρι, εδώ ότι ο Υπερίων είναι αλύπητος κ.λπ. Ας πούμε ότι μια σταλίτσα δόμηση χαρακτήρα βρίσκουμε μονάχα σε αυτούς τους δυο. Προ πάντων, πρωταγωνιστεί το γραφικό στιλ. Πολλή φασαρία για το τίποτα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

21 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.