
Έχουν περάσει αιώνες από τότε που οι θεοί κέρδισαν τον πόλεμο από τους τιτάνες. Η εμφάνιση όμως του βασιλιά Υπερίωνα είναι μια νέα μεγάλη απειλή, αφού κηρύσσει πόλεμο ενάντια στην ανθρωπότητα. Μαζί με έναν αιμοσταγή στρατό, αναζητά ανά την Ελλάδα το θρυλικό Τόξο της Ηπείρου, ένα μυθικό όπλο κατασκευασμένο από τον Άρη. Μόνο αυτός που κατέχει το Τόξο μπορεί να απελευθερώσει τους τιτάνες από τα Τάρταρα. Όμως, οι θεοί είναι ανίσχυροι λόγω ενός αρχαίου νόμου που δεν τους επιτρέπει να παρεμβαίνουν στα των ανθρώπων. Μόνο ένας χωρικός, ο Θησέας, είναι αυτός που μπορεί να σταματήσει τον Υπερίωνα και τις ορδές του.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Henry Cavill … Θησέας
Stephen Dorff … Σταύρος
Mickey Rourke … βασιλιάς Υπερίωνας
Luke Evans … Δίας
Joseph Morgan … Λύσανδρος
Isabel Lucas … Αθηνά
Kellan Lutz … Ποσειδώνας
Freida Pinto … Φαίδρα
Peter Stebbings … Ήλιος
Stephen McHattie … Κάσσανδρος
John Hurt … Δίας (ο γέρος)
Robert Maillet … Μινώταυρος
Mark Margolis … ιερέας
Kaniehtiio Horn … αρχιέρεια
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Charley Parlapanides, Vlas Parlapanides
Παραγωγή: Mark Canton, Ryan Kavanaugh, Gianni Nunnari
Μουσική: Trevor Morris
Φωτογραφία: Brendan Galvin
Μοντάζ: Wyatt Jones, Stuart Levy, David Rosenbloom
Σκηνικά: Tom Foden
Κοστούμια: Eiko Ishioka
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Immortals
- Ελληνικός Τίτλος: Αθάνατοι
Παραλειπόμενα
- Ο Tarsem Singh περιέγραφε εξαρχής την αισθητική της ταινίας ως «Caravaggio meets Fight Club»: ήθελε τη σύνθεση και τον φωτισμό αναγεννησιακού πίνακα, αλλά με τη σκληρότητα και την ενέργεια μιας σύγχρονης ταινίας δράσης. Ειδικά ο φωτισμός σχεδιάστηκε ώστε να μοιάζει σαν να προέρχεται από μια μακρινή, σχεδόν θεϊκή πηγή -αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε «finger-of-God lighting».
- Πριν την τελική ονομασία, πέρασε από τους τίτλους Dawn of War και War of the Gods.
- Η Eiko Ishioka είχε αρχίσει να δουλεύει πάνω στα κοστούμια περίπου δύο χρόνια πριν από τα γυρίσματα. Ο σκηνοθέτης και η Ishioka αποφάσισαν εξαρχής να αποφύγουν την κλασική εικόνα της αρχαίας Ελλάδας. Τα κοστούμια σχεδιάστηκαν ως φανταστική ερμηνεία του κόσμου της ταινίας και όχι ως αρχαιολογική αναπαράσταση. Η Ishioka είχε πλήρη ελευθερία να κινηθεί έξω από τα συνηθισμένα όρια του είδους. Τα κοστούμια επίσης των θεών περιείχαν συγκεκριμένο συμβολισμό. Οι Ολύμπιοι φορούν χρυσά κράνη, ενώ οι Τιτάνες κόκκινα και μαύρα -στα κράνη των θεών υπάρχει επίσης ένα αρχαιοελληνικό σύμβολο που θεωρείται ότι απωθεί το κακό. Ο μανδύας του Δία ήταν ξεχωριστή περίπτωση: ήταν το μοναδικό από τα αντίστοιχα ενδύματα των θεών που κατασκευάστηκε εξολοκλήρου στο χέρι. Οι υπόλοιποι μανδύες χρησιμοποιούσαν απλούστερα υλικά, μεταξύ άλλων για λόγους προϋπολογισμού.
- Η Freida Pinto αντιμετώπισε πραγματικό πρόβλημα με το εξαιρετικά σφιχτό κορσέ της Φαίδρας. Ήταν τόσο περιοριστικός ώστε δυσκόλευε ακόμη και την αναπνοή της. Τελικά ο Tarsem και η Ishioka τροποποίησαν το κούμπωμα ώστε να παραμένει οπτικά ίδιος αλλά να είναι πιο ανεκτός κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
- Ο Stephen Dorff είχε αρχικά αντιδράσει στην ιδέα να φορέσει φούστα για τον ρόλο του Σταύρου. Μετά από συζήτηση με την Ishioka κατέληξε σε ένα εξαιρετικά περιορισμένο κοστούμι από δέρμα, παντελόνι, μπότες και ένα δερμάτινο λουρί -και αστειευόταν ότι ήταν η ταινία στην οποία εμφανίστηκε περισσότερο γυμνός από οποιαδήποτε άλλη.
- Ο Henry Cavill επέμενε να αποκτήσει πραγματικά το μυώδες σώμα του Θησέα και αρνήθηκε να «ζωγραφιστούν» κοιλιακοί πάνω του ή να δημιουργηθούν με οπτικά εφέ. Για την προετοιμασία του χρησιμοποίησε κυρίως ασκήσεις σωματικού βάρους σε πρόγραμμα τύπου Tabata, ώστε να αποκτήσει γράμμωση χωρίς να προσθέσει υπερβολικό όγκο. Όπως δήλωσε ο Mickey Rourke, ο Cavill έκανε καθημερινά 2.000 κάμψεις πριν βγει μπροστά στην κάμερα. Η προετοιμασία του Cavill έγινε ακόμη πιο παράξενη λόγω των προβλημάτων χρηματοδότησης. Ξεκίνησε την εκγύμναση περίπου έξι μήνες πριν από την προγραμματισμένη έναρξη, όταν η χρηματοδότηση δεν είχε ακόμη εξασφαλιστεί, και πλήρωνε ο ίδιος τους γυμναστές του. Όταν η παραγωγή καθυστέρησε, του είπαν να σταματήσει και αργότερα να ξαναρχίσει. Η διαδικασία επαναλήφθηκε, ενώ τελικά είχε διατηρήσει τη φυσική του κατάσταση μέχρι την οριστική έναρξη των γυρισμάτων.
- Ο Luke Evans έχασε περίπου 14 κιλά σε επτά εβδομάδες για τον ρόλο του Δία.
- Για να επιτευχθεί το εφέ όπου οι θεοί κινούνται γρηγορότερα από τους θνητούς, αυτές οι σκηνές γυρίστηκαν στα χίλια καρέ ανά δευτερόλεπτο.
- Παρότι η εικόνα της ταινίας μοιάζει σχεδόν εξολοκλήρου ψηφιακή, η παραγωγή κατασκεύασε περισσότερα από δώδεκα πραγματικά σκηνικά, τα οποία στη συνέχεια ενώθηκαν με ψηφιακά περιβάλλοντα. Ο στόχος ήταν τα πραγματικά υλικά, τα κοστούμια και οι ηθοποιοί να ενσωματώνονται οργανικά στα CGI τοπία αντί να μοιάζουν σαν να έχουν τοποθετηθεί πάνω τους.
- Η προπαραγωγή των οπτικών εφέ έγινε με ένα ειδικό σύστημα virtual-filmmaking που επέτρεπε στον Tarsem να βλέπει εκ των προτέρων ποιο τμήμα της εικόνας θα ήταν πραγματικό σκηνικό και ποιο green-screen.
- Για το 3D δημιουργήθηκε από την προπαραγωγή ένα αναλυτικό «depth budget» και «depth script», δηλαδή σχεδιασμός του βάθους κάθε σκηνής πριν από τα γυρίσματα. Ο Tarsem θεωρούσε ότι η συγκεκριμένη αισθητική του -με μεγάλες, σχεδόν ζωγραφικές συνθέσεις και σχετικά μακρά πλάνα- ταίριαζε φυσικά με το 3D.
- Ο Mickey Rourke είχε βρεθεί παράλληλα σε διαπραγματεύσεις για τον ρόλο του πατέρα του Κόναν στο Κόναν ο Βάρβαρος (2011), αλλά τελικά επέλεξε το εν λόγω φιλμ.
- Η Lily Collins πέρασε από οντισιόν, αλλά δεν επιλέχτηκε από τον σκηνοθέτη.
- Η μυθολογία της ταινίας είναι σκόπιμα ανακατεμένη: ο Θησέας, ο Μινώταυρος και η Αριάδνη προέρχονται από τον κύκλο του Θησέα, ο Υπερίων είναι ένας από τους Τιτάνες, ενώ η σύγκρουση θεών και Τιτάνων παραπέμπει στην Τιτανομαχία. Ακόμη και ο Τάρταρος παρουσιάζεται διαφορετικά από την αρχαία παράδοση -στην ταινία παίρνει τη μορφή βουνού, ενώ στις αρχαίες πηγές είναι ένας βαθύς χώρος κάτω από τη Γη.
- Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σχεδόν εξολοκλήρου σε στούντιο στο Μόντρεαλ, με την κύρια κινηματογράφηση να πραγματοποιείται από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2010. Η ταινία γυρίστηκε με ψηφιακές κάμερες Panavision Genesis και σχεδιάστηκε εξαρχής ως 3D παραγωγή.
- Η Eiko Ishioka έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2012, λίγους μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του φιλμ.
- Η βρετανική κινηματογραφική εκδοχή κόπηκε για να πάρει πιστοποίηση 15 αντί για 18. Οι περικοπές αφορούσαν μεταξύ άλλων τη βία σε σκηνές ακρωτηριασμών, αποκεφαλισμών και θανάτων, ενώ σε ορισμένα πλάνα μειώθηκε ακόμη και η ποσότητα του αίματος ή άλλαξε το χρώμα του από κόκκινο σε μαύρο.
- Το φιλμ γνώρισε εμπορική επιτυχία. Έβγαλε 226,9 εκατομμύρια δολάρια, έναντι προϋπολογισμού των 75.
Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος
Έκδοση Κειμένου: 9/11/2011
Η τιτανομαχία έχει τελειώσει, οι θεοί του Ολύμπου έχουν επικρατήσει και οι Τιτάνες βρίσκονται αιχμάλωτοι μέσα στο βουνό Τάρταρο, ενώ υπάρχει μια «διεθνής συμφωνία» ότι οι θεοί δεν θα επεμβαίνουν στους ανθρώπινους πολέμους όσο οι Τιτάνες είναι φυλαγμένοι. Ο βάρβαρος, αιμοδιψής βασιλιάς Υπερίων (Μίκι Ρουρκ) θέλει να κατακτήσει τους Έλληνες και αναζητά το «Τόξο της Ηπείρου», ένα θεϊκό υπερόπλο που καταστρέφει τα πάντα. Στην πορεία του, αποδεκατίζει ένα χωριό και σκοτώνει τη μάνα του Θησέα, ενός νεαρού λιθοξόου (Χένρι Κάβιλ) που μεγάλωσε με τις διδασκαλίες ενός γέροντα (Τζον Χαρτ) που, αν κατάλαβα καλά, ίσως είναι ο Δίας καμουφλαρισμένος. Ο Θησέας θα αντιπαρατεθεί μαζί με ελληνικό στρατό, βοηθούμενος και από τη μάντισσα Φαίδρα (Φρίντα Πίντο) ενώ η απελευθέρωση των Τιτάνων από τον Υπερίωνα θα προκαλέσει την επέμβαση των θεών. Έπεται το σίκουελ…
Το ότι αλλάζουν τα φώτα στην ελληνική μυθολογία είναι δεδομένο. Το ότι, όπως και στους 300, εισάγουν μια ελληνική κουλτούρα πνιγμένη στο σκοτάδι και τα φοβιστικά σκηνικά, επίσης. Δεν μπορούμε παρά να δούμε το φιλμ με τους δικούς του όρους που είναι αυτοί ενός «σκληρο-μεταλλικού» κόμικ με μια αισθητική ανάμεσα στους 300 και στον Άρχοντα των Δακτυλιδιών όσον αφορά σε απόκρημνες περιοχές, δυσθεώρητα τείχη και ιλιγγιώδη πλονζέ. Οι θεοί του Ολύμπου είναι αμήχανοι νεαροί με στοιχειώδεις διαλόγους που θυμίζουν σόου της Τάιρα Μπανκς, μια μάχη του Θησέα με ταυρόμορφο άντρα δεν λέει και πολλά και οι μάχες θεών και τιτάνων (σε απογοητευτικά ανθρώπινο μπόι όλοι) διαθέτουν μια καλή χορογραφία αλλά γίνονται σε κάτι μικρούς χώρους σαν να πρόκειται για μικροκαυγά σε πίστα βιντεοπαιχνιδιού. Όσο για αφηγηματική δύναμη, ούτε δράμι. Δεν βλέπεις ένα έπος με ροή που σε παρασύρει, αλλά το τρέιλερ του: εδώ βλέπουμε ότι ο Θησέας είναι παλικάρι, εδώ ότι ο Υπερίων είναι αλύπητος κ.λπ. Ας πούμε ότι μια σταλίτσα δόμηση χαρακτήρα βρίσκουμε μονάχα σε αυτούς τους δυο. Προ πάντων, πρωταγωνιστεί το γραφικό στιλ. Πολλή φασαρία για το τίποτα.
Βαθμολογία:
![]()
![]()

Κριτικός: 





