Ένας βοσκός θα θελήσει να δώσει μερικά αμύγδαλα σε μια όμορφη αγγλίδα τουρίστρια. Αυτή θα παρεξηγήσει την ενέργειά του, θα φοβηθεί και θα αρχίσει να τρέχει. Αυτός θα αρχίσει με τη σειρά του να τρέχει ξωπίσω της, και σύντομα θα βρεθεί στη φυλακή κατηγορούμενος για απόπειρα βιασμού. Μάταια τόσο η τουρίστρια όσο και ο βοσκός προσπαθούν να πείσουν τον ενωμοτάρχη ότι δεν συνέβη τίποτα απολύτως. Σύντομα, μια παράξενη ερωτική σχέση θα αναπτυχθεί μεταξύ τους, αφού κανείς από τους δύο δεν μιλάει τη γλώσσα του άλλου. Μια σχέση που δεν φαίνεται να έχει κανένα μέλλον.

Σκηνοθεσία:

Βασίλης Γεωργιάδης

Κύριοι Ρόλοι:

Γιάννης Βόγλης … ο βοσκός

Anne Lonnberg … Annabel Stone

Κώστας Μπάκας … ο ενωμοτάρχης

Μιράντα Μυράτ … Κα Φραγκοπούλου

Βαγγέλης Καζάν …ο ξενοδόχος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ιάκωβος Καμπανέλλης

Παραγωγή: Κλέαρχος Κονιτσιώτης

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Φωτογραφία: Νίκος Γαρδέλης

Μοντάζ: Αριστείδης Καρύδης-Φουκς

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Κορίτσια στον Ήλιο

Ελληνικός Τίτλος: Girls in the Sun

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
  • Καλύτερη ταινία, δεύτερος αντρικός ρόλος (Κώστας Μπάκας) και μουσική στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • Επίσημη πρόταση της Ελλάδας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Παραλειπόμενα

  • Είναι γυρισμένη στην Άνδρο και τη Σαλαμίνα.
  • Παρά την καλλιτεχνική επιτυχία της στο εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό, έκοψε στην Ελλάδα μόνο 186.109 εισιτήρια, και κατατάχθηκε 38η ανάμεσα στις ελληνικές παραγωγές της σαιζόν.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Εδώ ακούγεται το Ένα Πρωινό τραγουδισμένο από τη Μαρία Δημητριάδη. Μαζί ακούγονται άλλα δύο τραγούδια σε σύνθεση Σταύρου Ξαρχάκου: Σε Ζητώ και Τι Να Θυμηθώ. Αμφότερα ακούγεται με τη Φεφέ Αλιμπέρτη, ενώ στο δεύτερο συμμετέχει και η Δημητριάδη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 22/7/2019

Ο Βασίλης Γεωργιάδης ολοκληρώνει εδώ έναν μικρό κύκλο σπουδαίων ταινιών μέσα στην ίδια δεκαετία (Κόκκινα Φανάρια, Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο), και πλάθει το πρώτο έργο του δικού μας κινηματογράφου που θα μπορούσε να κάνει αληθινά τουριστικά θελκτική τη χώρα μας προς τα έξω. Πρόκειται για ελαφρύ σινεμά, αλλά και την ίδια ώρα όμορφο. Με ένα απλό και ολιγόγραμμο σενάριο, αποπνέει έντονο συναίσθημα, και αναδεικνύει, σαν να σκηνοθετεί κάποιος από το εξωτερικό, μια απόχρωση του καλοκαιρινού τοπίου της Άνδρου που μόνο ρεαλιστικά επί τόπου θα παρατηρούσες.

Κι όμως, ο Γεωργιάδης χρησιμοποιεί μονάχα δύο στην ουσία χαρακτήρες, και χωρίς να μπορεί κανείς να πει ότι αποκαλύπτονται απόλυτα μέσα από την ανάλυση τους, βγάζουν όλο αυτό το παράδοξα τρυφερό που υπήρχε ανάμεσα στον Κινγκ Κονγκ με την Αν. Παρότι κάποιος θα βιαστεί να πει ότι αυτό ακούγεται προσβλητικό για τον χαρακτήρα του Βόγλη, το σενάριο ούτε πατάει πάνω σε κάτι που δεν ίσχυε, ούτε υποβιβάζει τον ήρωα (κάτι που άλλωστε ισχύει και με τον Κονγκ). Έτσι αναπτύσσεται μια «διαφημιστικού» τύπου λιτότητα, με σκηνές που μιλούν η κάθε μία αυτόνομα, ζωγραφισμένες με επίκεντρο τα τόσο ταιριαστά με τους ρόλους τους πρόσωπα των δύο ηθοποιών.

Ένα μικρό ποιοτικό τόλμημα για το ελληνικό σινεμά, που χωρίς να κρύβει τεχνικά προβλήματα που ακόμα και τότε δεν έπρεπε να υπάρχουν, κερδίζει με άνεση το στοίχημα που βάζει, και ξεχωρίζει κατά κράτος από την επιτήδευση που εκείνη την εποχή επικαλούνταν κατά βάσει οι έλληνες δημιουργοί για να βγάλουν συναίσθημα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.