Ο Τακούμι και η κόρη του, Χάνα, ζουν σε ένα χωριό κοντά στο Τόκιο. Πατροπαράδοτα, ζουν μια αρμονική ζωή σύμφωνα με τους κύκλους και την τάξη της φύσης. Ξαφνικά μια μεγάλη εταιρία αποφασίζει να φτιάξει ένα χωριό αναψυχής δίπλα στο σπίτι του Τακούμι. Γρήγορα οι κάτοικοι θα αντιληφθούν ότι η «επένδυση» αυτή θα είναι καταστροφική για την ειρηνική περιοχή, ορθώνοντας το ανάστημα τους.

Σκηνοθεσία:

Ryusuke Hamaguchi

Κύριοι Ρόλοι:

Hitoshi Omika … Takumi

Ryo Nishikawa … Hana

Ryuji Kosaka … Takahashi

Ayaka Shibutani … Mayuzumi

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ryusuke Hamaguchi

Παραγωγή: Satoshi Takada

Μουσική: Eiko Ishibashi

Φωτογραφία: Yoshio Kitagawa

Μοντάζ: Ryusuke Hamaguchi, Azusa Yamazaki

Σκηνικά: Masato Nunobe

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Aku Wa Sonzai Shinai
  • Ελληνικός Τίτλος: Ο Διάβολος Δεν Υπάρχει
  • Διεθνής Τίτλος: Evil Does Not Exist

Κύριες Διακρίσεις

  • Καλύτερη ταινία στο φεστιβάλ του Λονδίνου.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας. Μέγα βραβείο επιτροπής και βραβείο FIPRESCI.
  • Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, σενάριο, μουσική, φωτογραφία και μοντάζ στα Ασιατικά Βραβεία.

Παραλειπόμενα

  • Ο Ryusuke Hamaguchi ξεκίνησε ένα 30λεπτο πρότζεκτ για την περφόρμανς της συνθέτριας Eiko Ishibashi, με τίτλο Gift. Κατά τη δημιουργία του αποφάσισε να το προεκτείνει, για να καταλήξει να γίνεται μια κανονική ταινία προσθέτοντας και διαλόγους. Έτσι προέκυψαν δύο εκδοχές, με το Gift να αποτελείται μονάχα από εικόνες και μουσική.
  • Σχεδόν όλο το καστ αφορά ερασιτέχνες ερμηνευτές.

Κριτικός: Σπύρος Δούκας

Έκδοση Κειμένου: 15/2/2024

H φιλμογραφία του Ryusuke Hamaguchi παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς από τα πρώτα του βήματα εντοπίζει κανείς μια έντονη τάση προς το θέατρο και τη λογοτεχνία, αλλά κυρίως μια απόπειρα συσχέτισής τους με την τέχνη του κινηματογράφου. Κι αν το Drive My Car υπήρξε μια μορφή κλιμάκωσης του πρότερου έργου του, μια καλλιτεχνικά ώριμη κατάληξη κάποιων πρότερων «ασκήσεων», το “Evil Does Not Exist” είναι η επόμενη σελίδα μιας συναρπαστικής πορείας γεμάτης  συνεχείς εκπλήξεις.

Ένα επικών διαστάσεων όραμα δίνει τη θέση του στον απόλυτο μινιμαλισμό. Απλό, μα αυστηρά δομημένο, το έργο αυτό διαθέτει μια ιδιαίτερη υφή που θα παρομοιάζαμε με νερό σε ρυάκι. Κι εκεί βρίσκεται το κλειδί, το σημείο συγκοινωνίας του κινηματογράφου με τις υπόλοιπες τέχνες.

Η σύλληψη είναι απλή, μα τόσο πυρηνική και ανοιχτή σε αναγνώσεις, που ανάγεται αυτόματα σε μεγάλη τέχνη. Σε πρώτο επίπεδο, έχουμε το οικολογικό στοιχείο. Η ανθρώπινη επέμβαση που απειλεί να την ισορροπία με τη φύση και να οδηγήσει σε περιβαλλοντικές καταστροφές. Ως πολιτική ανάλυση, έχουμε τον σύγχρονο καπιταλισμό των μεγαλουπόλεων, που επεμβαίνει βίαια στην «καθαρότητα» των παραδόσεων των μικρών επαρχιακών κοινοτήτων. Παράλληλα, έχουμε την τεχνολογία που επιφανειακά διευκολύνει μέσω ψευδαισθήσεων, όμως ταυτόχρονα δημιουργεί τοίχους και απομακρύνει τον άνθρωπο από την επαφή με την ίδια του την φύση. Και εν τέλει, έχουμε την αρχέγονη σύγκρουση του υπερβατικού φυσικού/θεϊκού με το ανθρώπινο.

Δύο βασικοί χαρακτήρες, τρεις πράξεις. Θεατρικοί διάλογοι, λογοτεχνική προσέγγιση στην θεματική ανάλυση (εδώ υπάρχει ο «Εχθρός του λαού» του Ίπσεν ως βασική αναφορά) είναι στοιχεία που συναντάμε σχεδόν σε κάθε έργο του Hamaguchi. Εδώ όμως, αν και συμβάλλουν με τον τρόπο τους στον προσδιορισμό του έργου, είναι ελαχιστοποιημένα και πυκνωμένα με τρόπο ώστε να δίνουν χώρο και φωνή σε ένα «καθαρό σινεμά». Ένα πανέμορφο μουσικό σκορ που αρχικά καθηλώνει κι έπειτα στοιχειώνει, μια λιτή κινηματογράφηση με κυρίαρχο φόντο το (καθαρό, και πάλι) άσπρο χρώμα, πλάνα άμεσης ή έμμεσης κίνησης, και ένα μοντάζ που ρέει αβίαστα και με υποδειγματική συνέπεια ρυθμού, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα στα όρια της μυσταγωγίας, και μια καθαρτική όσο και συγκλονιστικά λυτρωτική εμπειρία θέασης.

Ο Hamaguchi υπογράφει, για δεύτερη συνεχόμενη φορά, ένα από τα σπουδαιότερα σύγχρονα δείγματα κινηματογραφικής γραφής των τελευταίων χρόνων, συνεχώς εξελισσόμενος και ανατρέποντας κάθε προσδοκία. Μαζί με τη «Ζώνη του Ενδιαφέροντος» και το ισπανικό «Κλείσε τα Μάτια σου», μία από τις τρεις κορυφαίες ταινίες του έτους.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *