Ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα μεταλλάσσει τη ζωή του συγγραφέα Τόμας Έλνταν. Παρότι δεν είναι άμεσα υπεύθυνος, η σχέση του με την κοπέλα του διαλύεται. Ο Τόμας πέφτει σε μια μαύρη τρύπα στοχασμών. Αποζητά καταφύγιο στη συγγραφή και μια νέα αγάπη ώστε να κάνει οικογένεια. Πάνω από όλα, πρέπει να δώσει νέο νόημα στη ζωή του.

Σκηνοθεσία:

Wim Wenders

Κύριοι Ρόλοι:

James Franco … Tomas Eldan

Charlotte Gainsbourg … Kate

Marie-Josee Croze … Ann

Robert Naylor … Christopher

Rachel McAdams … Sara

Julia Sarah Stone … Mina

Patrick Bauchau … ο μπαμπάς

Peter Stormare … ο εκδότης

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Bjorn Olaf Johannessen

Παραγωγή: Gian-Piero Ringel

Μουσική: Alexandre Desplat

Φωτογραφία: Benoit Debie

Μοντάζ: Toni Froschhammer

Σκηνικά: Emmanuel Frechette

Κοστούμια: Sophie Lefebvre

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Every Thing Will Be Fine

Ελληνικός Τίτλος: Όλα θα Πάνε Καλά

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο μουσικής στα εθνικά βραβεία της Γερμανίας.

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.
  • Πρώτη ταινία μυθοπλασίας για τον Wenders μετά από 7 χρόνια.
  • Ο Wim Wenders ξεκίνησε τα γυρίσματα στο Μόντρεαλ τον Αύγουστο του 2013. Έπειτα τα διέκοψε και επέστρεψε σε αυτά τον Χειμώνα του επόμενου χρόνου.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Alexandre Desplat ηχογράφησε τη μουσική μόλις μία βδομάδα πριν την πρεμιέρα στο φεστιβάλ Βερολίνου.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νάνσυ Μιχαηλίδου

Έκδοση Κειμένου: 14/7/2015

Επτά χρόνια μετά το Palermo Shooting, κι έχοντας ενδιάμεσα επικεντρωθεί στο είδος του ντοκιμαντέρ, ο Βιμ Βέντερς επιστρέφει στο αφηγηματικό σινεμά, με το αποτέλεσμα δυστυχώς να μη δικαιώνει την απόφασή του, αφού δεν καταφέρνει να θυμίσει ούτε στο ελάχιστο τον auteur που γνωρίσαμε μέχρι τα μισά της καριέρας του.

Η ιστορία βρίσκει τον συγγραφέα Τόμας Έλνταν, ο οποίος έχει απομονωθεί στον Καναδά για να γράψει, να πρωταγωνιστεί σε ένα θανατηφόρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Το τραγικό γεγονός θα αλλάξει τη ζωή του, θα επαναπροσδιορίσει τις διαπροσωπικές του σχέσεις και θα τον οδηγήσει σε ένα δύσκολο μονοπάτι ενοχών. Παράλληλα, η ατυχής αυτή εμπειρία θα αποτελέσει έμπνευση στο συγγραφικό του έργο και θα απογειώσει την καριέρα του, δημιουργώντας έτσι στον ίδιο ένα νέο κύμα τύψεων, που με τη βοήθεια κάποιων «φαντασμάτων» του παρελθόντος θα συνεχίσουν να τον στοιχειώνουν.

Ο Βιμ Βέντερς συγκεντρώνει ένα επώνυμο καστ, αποτελούμενο από τους Τζέιμς Φράνκο, Σαρλότ Γκέινσμπουργκ, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς και Μαρί Ζοσέ Κροζέ, τοποθετεί τον Μπενουά Ντεπί στη διεύθυνση φωτογραφίας, αναθέτει στον Αλεξάντρ Ντεσπλά τη μουσική επένδυση της ταινίας κι επιλέγει να χρησιμοποιήσει 3D τεχνολογία για να δώσει περισσότερο βάθος στο ανθρώπινο δράμα των ηρώων του. Αναφερόμαστε αδιαμφισβήτητα σε μια πολύ καλή παραγωγή, της οποίας ωστόσο η αισθητική ακρίβεια λειτουργεί αντιστρόφως ανάλογα με την ίδια την ουσία της. Η αγάπη του Βέντερς για το 3D φαίνεται πως τον παρασύρει ώστε να χάσει τον προσανατολισμό του, εστιάζοντας στην τεχνική και παραδίδοντας ένα χλιαρό δράμα. Μια δραματική ταινία δεν χρειάζεται τέτοια αξεσουάρ για να απογειωθεί, κι ενώ το συγκεκριμένο εργαλείο λειτούργησε θεαματικά στο ντοκιμαντέρ Πίνα Μπάους, εδώ μοιάζει σαν χαμένη χρήση μιας τεχνολογίας πάνω σε μια δραματική ταινία που δεν χρειαζόταν τονωτικές ενέσεις «τρίτου τύπου», αλλά κυρίως ψυχής. Κι ενώ τα θέματα που γεννούνται από το ατυχές περιστατικό παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, το σενάριο του Μπιορν Όλαφ Γιοχάνεσεν στερείται εμβρίθειας, καθώς δεν καταφέρνει να μεταδώσει σε βάθος τα έντονα συναισθήματα των ηρώων του, ενώ προσθέτει συνεχώς νέες πληροφορίες, με τα νέα δεδομένα να κυλούν μπροστά στα μάτια του θεατή σαν σαπουνόπερα, ακολουθώντας τους χαρακτήρες για περίπου μία δεκαετία. Πρόκειται για μια δουλειά που θα ταίριαζε περισσότερο στο σινεμά της Σουζάνε Μπίερ παρά του Βιμ Βέντερς…

Μια ιστορία ενοχών, συγχώρεσης και κάθαρσης, που υστερεί σε ουσία και ψυχή, από έναν σκηνοθέτη που μας έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι ακόμα και σε συνθήκες λιτότητας μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα, χωρίς να επικεντρώνεται στο «κάθε πράγμα» – κατά του σκοπίμως χωρισμένου «every thing» του τίτλου – που ομολογουμένως στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργεί περίφημα, τουλάχιστον όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι αυτής της πανάκριβης παραγωγής…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 38 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.