Οι Eternals είναι μια ομάδα αθάνατων εξωγήινων ηρώων που ζουν κρυφά στη Γη επί 7.000 χρόνια. Έφτασε όμως εκείνη η ώρα που αναγκάζονται να επανενωθούν και να αποκαλυφθούν, μια και η εμφάνιση των αιώνιων εχθρών τους, των Deviants, είναι γεγονός, και απειλεί όλη την ανθρωπότητα. 

Σκηνοθεσία:

Chloe Zhao

Κύριοι Ρόλοι:

Gemma Chan … Sersi

Richard Madden … Ikaris

Angelina Jolie … Thena

Salma Hayek … Ajak

Kumail Nanjiani … Kingo

Lia McHugh … Sprite

Brian Tyree Henry … Phastos

Lauren Ridloff … Makkari

Barry Keoghan … Druig

Ma Dong-seok … Gilgamesh

Harish Patel … Karun

Kit Harington … Dane Whitman

Haaz Sleiman … Ben

Esai Daniel Cross … Jack

David Kaye … Arishem (φωνή)

Harry Styles … Eros/Starfox

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Chloe Zhao, Patrick Burleigh, Ryan Firpo, Kaz Firpo

Στόρι: Ryan Firpo, Kaz Firpo

Παραγωγή: Kevin Feige, Nate Moore

Μουσική: Ramin Djawadi

Φωτογραφία: Ben Davis

Μοντάζ: Dylan Tichenor, Craig Wood

Σκηνικά: Eve Stewart

Κοστούμια: Sammy Sheldon

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Eternals
  • Ελληνικός Τίτλος: Eternals

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ (χαρακτήρες): Eternals του Jack Kirby.

Παραλειπόμενα

  • 26ο κεφάλαιο του Marvel Cinematic Universe (τέταρτη φάση), που τοποθετείται χρονικά μετά το Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη. Από τα δύο τελικά κεφάλαια των Εκδικητών προέρχονται και οι “αθάνατοι λίθοι” που παίζουν ρόλο κι εδώ.
  • Στην τελική λίστα της αναζήτησης σκηνοθέτη, η Marvel είχε τοποθετήσει τους: Chloe Zhao, Nicole Kassell, Travis Knight, και το δίδυμο Cristina Gallego και Ciro Guerra. Η Zhao όμως επέλεξε μια πιο άμεση επικοινωνία με το στούντιο, τονίζοντας ότι ήταν φαν του MCU, και πως ήθελε να προσδώσει έναν δικό της αέρα στο franchise. Η όλη παρουσίαση της εντυπωσίασε τα στελέχη του στούντιο, και της έδωσαν απεριόριστη δημιουργική ελευθερία.
  • Ως επιρροές της, η Zhao τόνισε ειδικά την αγάπη της προς τα μάνγκα (θέλοντας να παντρέψει Δύση και Ανατολή), αλλά και την αυθεντική δουλειά του Jack Kirby και τις προηγούμενες ταινίες του μαρβελικού σύμπαντος. Για τις σκηνές δράσης, το Η Επιστροφή του Alejandro G. Inarritu ήταν το πρότυπο της.
  • Σκοπός της Marvel ήταν να παρουσιαστεί ένα ολότελα αυτόνομο επιτελείο υπερηρώων, που να μην προέρχεται από άλλες ταινίες του σύμπαντος, όπως ακριβώς είχε συμβεί και με τους Φύλακες του Γαλαξία.
  • Μεγάλος λόγος έγινε επί του καστ για την ύπαρξη του πρώτου LGBTQ υπερήρωα της Marvel. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι αυτός θα ήταν ο Φάστος. Πηγαίνοντας κι ένα βήμα παρακάτω, ο χαρακτήρας φανερώθηκε ότι ήταν ζευγαρωμένος και με παιδί. Επίσης, έχουμε και τον αντίστοιχα πρώτο κωφό ήρωα, τη Μακάρι.
  • Οι τεχνικοί των εφέ, της Scanline VFX, εργάζονταν από απόσταση λόγω της πανδημίας. Η τελευταία μετέθεσε και την έναρξη της Φάσης 4 του σύμπαντος, που είχε αρχικά υπολογιστεί για τον Νοέμβριο του 2020. Η σκηνοθέτις βέβαια χρησιμοποίησε λίγα ψηφιακά εφέ και περισσότερα παραδοσιακά, ενώ τα κύρια γυρίσματα έγιναν σε ανοιχτούς χώρους παρά σε στούντιο.
  • Κατά τα γυρίσματα στις Κανάριες Νήσους, βρέθηκαν θραύσματα από βόμβες μια και υπήρχε παρακείμενο πεδίο βολής. Φυσικά, όλο το επιτελείο και το καστ της ταινίας έπρεπε να εκκενώσουν άμεσα τον χώρο.
  • Πρώτη ταινία του μαρβελικού σύμπαντος που δεν υπάρχει καθόλου το όνομα του εκλιπόντος Stan Lee στα κρέντιτ.
  • Για τον Ντρούιγκ ήταν υποψήφιοι οι: Keanu Reeves, Luke Evans, Rami Malek και Ian McShane.
  • Στα κόμικ, οι Άτζακ, Μακάρι και Σπράιτ ήταν αρσενικοί χαρακτήρες, αντίθετα με την ταινία. Επίσης, στα κόμικ αρχηγός των Αιωνίων ήταν ο Ζούρας. Επειδή όμως αυτός συγχέονταν συχνά με τον Δία (Zeus), και ο Δίας θα υπάρχει στο Thor: Love and Thunder (2022), αναγκαστικά εξαιρέθηκε ο Ζούρας από την κινηματογραφική ομάδα.
  • Πρώτη αμερικανική ταινία για τον κορεάτη Ma Dong-seok.

Κριτικός: Ορέστης Μαλτέζος

Έκδοση Κειμένου: 2/11/2021

Η τέταρτη φάση του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel αποδεικνύεται μέχρι στιγμής και η πιο χαώδης σε σχέση με το ετερόκλητο περιεχόμενό της. Πλέον μοιάζει όλο και πιο δύσκολο να γίνει δεκτό ότι στον ίδιο κόσμο συνυπάρχουν ο Thor, η Black Widow και οι Eternals, πόσο μάλλον όταν στο παιχνίδι μπουν και οι X-Men με τους Fantastic Four. Επιχειρώντας να εισάγει την έννοια της μυθολογίας στο σύμπαν της, η Marvel προχωρά στη δημιουργία ενός φαντασιακού έπους με 7000 χρόνια ιστορίας και δέκα νέους χαρακτήρες, που φαινομενικά μοιάζει με απόκλιση από το σύνηθες μοτίβο του στούντιο καθώς ελάχιστες αναφορές γίνονται στην “Ιστορία” που έχει εκτυλιχθεί στις προηγούμενες ταινίες.

Το φιλμ αφηγείται μια συμπαγή ιστορία που παραδόξως είναι εύκολο να παρακολουθήσει κάποιος έστω και αμύητος θεατής εφόσον επιλέξει να εστιάσει στις διαπροσωπικές σχέσεις της πληθώρας των χαρακτήρων που παρελαύνουν στην οθόνη, αφού οι δημιουργοί της ταινίας κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να τους δώσουν ευδιάκριτα χαρακτηριστικά και τουλάχιστον μία σκηνή για να τους παρουσιάσουν ικανοποιητικά. Κατά τα άλλα, και επειδή η μυθολογία που επιχειρεί να παρουσιάσει μοιάζει υπερβολικά κοσμική για να τη ντύσει με λεπτομέρειες που μάλλον θα περιέπλεκαν παρά θα συμπλήρωναν την ιστορία, η δομή παραμένει η γνωστή: μια ομάδα υπερηρώων καλείται να διαχειριστεί τις προσωπικές της διαφωνίες ώστε να αντιμετωπίσει μια απειλή που θα καταστρέψει τον πλανήτη. Αντάξια όμως του μεγέθους μιας μυθολογίας, εδώ η απειλή είναι τριπλή και προέρχεται μέσα από κάθε αντιμαχόμενη πλευρά.

Η Chloe Zao αντιλαμβάνεται το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της ιστορίας που καλείται να αφηγηθεί, και σίγουρα τη βοηθάνε η προσοχή που δίνει στις λεπτομέρειες και η ύπαρξη του προσωπικού της στιλ. Κανένας συσχετισμός με την προηγούμενη φιλμογραφία της δεν εξυπηρετεί, αφού πρόκειται για εμφανώς δυσανάλογου μεγέθους δημιουργίες με άκρως διαφορετικές απαιτήσεις, ενώ η βράβευσή της με Όσκαρ το μόνο που υπονοεί εδώ είναι μια έμφυτη εξυπνάδα να διαχειριστεί το υλικό της με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να το αναδείξει. Η εικονογραφία της περισσότερο μοιάζει να εμπνέεται από ταινίες όπως το “2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος” και ο “Προμηθέας” παρά από τους “Avengers”, αλλά αυτό που εκμαιεύει η ταινία από αυτήν είναι λιγότερο οι προσωπικές της δυνάμεις στην κινηματογραφική αφήγηση και τη σπουδή χαρακτήρων, και περισσότερο μια “τσάντα” με σκηνοθετικά κόλπα στα οποία ανατρέχει συνεχώς.

Περισσότερα πράγματα όμως μοιάζουν να αποσπούν από το σύνολο παρά να λειτουργούν υπέρ του. Το διαρκές πήγαινε-έλα σε εποχές και τόπους είναι ταιριαστά μεγαλειώδες στα χαρτιά, αλλά χάνει γρήγορα τον αντίκτυπο που προσδοκούσε να έχει. Κατά συνέπεια, οι απαιτήσεις σε ειδικά εφέ είναι τεράστιες, αλλά η ποιότητά τους είναι αισθητά δυσανάλογη και μία σύγκριση ανάμεσα στα τοπία και τα τέρατα έχει ξεκάθαρα νικητή και χαμένο. Και ενώ η χημεία μεταξύ των δέκα Αιωνίων είναι στην καλύτερη περίπτωση αμφιλεγόμενη, η μεγάλη παραφωνία έρχεται από την Angelina Jolie για όλους τους λάθος λόγους. Η Jolie καλώς ή κακώς είναι μεγαλύτερη σταρ από όλους τους πρωταγωνιστές της ταινίας μαζί και η παρουσία της, όχι σαν κάποιος αυτόνομης λειτουργίας ρόλος, αλλά σαν κομμάτι της ομάδας χτυπάει πολύ έντονα.

Ας αναλογιστούμε όμως και για μία στιγμή τι έχει διανείμει το στούντιο μέσα σε μόλις δέκα μήνες: τρεις μεγάλου μήκους ταινίες και τρεις τηλεοπτικές σειρές, ενώ έπονται κι άλλες μέχρι το τέλος του έτους. Αν δεν είσαι φαν που ζει για να δει και το τελευταίο καρέ των αγαπημένων του κόμικ να αναπαράγεται στην οθόνη, σε νοιάζει πραγματικά ακόμα αυτό το σύμπαν; Αν δεν υπήρχαν οι λεγόμενες “πρωτιές” της ερωτικής σκηνής, του ασιάτη πρωταγωνιστή, του γκέι χαρακτήρα κλπ που ο χαρακτηρισμός τους ως “πρωτιές” κάνει έναν σινεφίλ να γελάει, θα είχαν αυτές οι ταινίες κάποιο αντίκτυπο; Υπάρχουν όντως ως καλλιτεχνικές δημιουργίες ή μοιάζουν σαν το πρελούδιο της έξτρα σκηνής του τίτλου τέλους που πλέον μοιάζει να κουβαλά περισσότερη σημασία από όσα έχουν εκτυλιχθεί τις προηγούμενες δύο ώρες;

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

44 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

5 Σχόλια

  1. ΡΕ ΟΥΣΤ!!! 1 Μαΐου 2022

    Ακόμα μια φουστοταινία από την φουστοντίσνει, που από ότι φαίνεται "δηλ΄ώνει" εμμέσως πλην σαφώς ότι προτιμάει να βγάζει ταινίες με ΑΝΩΜΑΛΟΥΣ χαρακτήρες (όπως και στο Jungle Cruise). Ευτυχώς που το είδα (και όχι όλο) κατεβασμένο, γιατί στην σκηνή όπου οι φούστηδες φιλιούνται μεταξύ τους ) θα με είχε ακούσει όλος ο κινηματογράφος από το γιουχάρισμα που θα είχα ρίξει. Εκεί πάτησα το stop και έκανα delete το αρχείο. Πλέον οι ταινίες της Disney έχουν μπει σε black list και δεν θα ασχολούμαι καν μαζί τους. 0/10 και πολύ του είναι

  2. Clyde 9 Νοεμβρίου 2021

    Δεν το βρήκα καθόλου κακό (3/5), αλλά δεν κατάλαβα τη διαφορά που έκανε η οσκαρική Κλόι Ζάο. Βέβαια δεν είδα το Nomadland, άρα κρατάω επιφυλάξεις. Η διαφορά στο Eternals πιστεύω ότι γίνεται με το νέο καστ. Μπουχτίσαμε πια όλο με τους ίδιους.

  3. Δημήτρης 55 6 Νοεμβρίου 2021

    Απογοήτευση. Ίσως φταίει που περίμενα και πολλά.

  4. Smooth 3 Νοεμβρίου 2021

    Περιμενα 2 χρονια να το δω, και φοβάμαι μη βγει οντως μετριο. Θα παω κι οπου με βγαλει η μοιρα.

  5. Μαράκι 5 30 Οκτωβρίου 2021

    Δε πα να λέει η "Διεθνής Κριτική", εγώ μετράω τις μέρες!