Μακρινό μέλλον και η κοινωνία είναι χωρισμένη σε πέντε φατρίες. Η Τρις Πράιορ γνωρίζει πως αποτελεί μια ξεχωριστή, «αποκλίνουσα» περίπτωση, η οποία δεν μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε καμία από τις γνωστές φατρίες, βάση της ήδη υπάρχουσας ταξινόμησης. Αποτελεί μια «Απόκλιση». Ωστόσο, όταν η Τρις ανακαλύπτει μια καλά κρυμμένη συνωμοσία η οποία φέρνει στη φόρα ένα σχέδιο εξόντωσης όλων των «διαφορετικών», θα προσπαθήσει με όλη της τη δύναμη να ανακαλύψει οπωσδήποτε τι είναι αυτό που καθιστά τις «αποκλίσεις» τόσο επικίνδυνες, πριν να είναι πολύ αργά για το «είδος» της.

Σκηνοθεσία:

Neil Burger

Κύριοι Ρόλοι:

Shailene Woodley … Beatrice ‘Tris’ Prior

Theo James … Tobias ‘Four’ Eaton

Ashley Judd … Natalie Prior

Jai Courtney … Eric Coulter

Ray Stevenson … Marcus Eaton

Zoe Kravitz … Christina

Miles Teller … Peter Hayes

Tony Goldwyn … Andrew Prior

Ansel Elgort … Caleb Prior

Maggie Q … Tori Wu

Mekhi Phifer … Max

Kate Winslet … Jeanine Matthews

Ben Lloyd-Hughes … Will

Christian Madsen … Al

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Evan Daugherty, Vanessa Taylor

Παραγωγή: Lucy Fisher, Pouya Shahbazian, Douglas Wick

Μουσική: Junkie XL

Φωτογραφία: Alwin H. Kuchler

Μοντάζ: Richard Francis-Bruce, Nancy Richardson

Σκηνικά: Andy Nicholson

Κοστούμια: Carlo Poggioli

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Divergent

Ελληνικός Τίτλος: Η Τριλογία της Απόκλισης: Οι Διαφορετικοί

Εναλλακτικός Τίτλος: The Divergent Series: Divergent

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Η Τριλογία της Απόκλισης: Ανταρσία (2015)

Η Τριλογία της Απόκλισης: Αφοσίωση (2016)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Divergent της Veronica Roth.

Παραλειπόμενα

  • Για βασικούς ρόλους, υποψήφιοι ήταν οι: Lucas Till, Jack Reynor, Jeremy Irvine, Alex Pettyfer, Brenton Thwaites, Alexander Ludwig και Luke Bracey.
  • Το αρχικό μπάτζετ των 40 εκατομμυρίων δολαρίων εκτοξεύθηκε στα 85 μετά την επιτυχία των Αγώνων Πείνας. Τα τελικά κέρδη των 288,9 δικαίωσαν τους παραγωγούς.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το τραγούδι του φιλμ είναι το Beating Heart με τη βρετανή Ellie Goulding. Στο σάουντρακ περιλήφθηκε ακόμα ένα ορίτζιναλ τραγούδι της, το Dead in the Water.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 26/3/2014

Είναι ολοφάνερη η επιταγή της εταιρίας παραγωγής προς τον Neil Burger για ένα νέο «Hunger Games». Τόσο φανερή, μάλιστα, που φτάνει να σε αγανακτεί. Αλλά ο Neil Burger δεν γεννήθηκε μόλις χθες, και από τον καθιερωμένο «συγγενή» δανείζεται περισσότερα από μία ακόμα δυστοπία κι ένα νεανικό κοινό. Βασικά, μιλάμε για τη σοβαρότητα. Απευθύνεται σε νεανικό κοινό, μεν, αλλά αυτό που έχει μπουχτίσει από ταινίες στυλ «Twilight». Η Shailene Woodley είναι, δε, καταπληκτική επιλογή, με όγκο και ποιότητα, αλλά εκνευρίζει κι αυτή για την ομοιότητα των εκφράσεων της με τις αντίστοιχες της Jennifer Lawrence. Δίπλα της ο Theo James, μια καλή περσόνα, αν και δίχως ιδιαίτερη ερμηνεία, αλλά και με παντελή έλλειψη χημείας με την πρωταγωνίστρια. Σας έχω μπερδέψει; Φοβάμαι ότι θα συνεχίσω σε αυτό το μοτίβο…

Μιλάμε για χαλαρή ταινία. Αν θέλατε δράση, πρέπει να υπομείνετε πάνω από μιάμιση ώρα για να κουνηθεί μύγα. Όταν αυτή αποφασίζει να το κάνει, απλά έχουμε ένα ευπρεπές κλείσιμο που παραπέμπει σε cult ταινίες του 1970. Όχι, τα λεφτά που έπεσαν για να γυριστεί δεν φαίνονται πουθενά. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα τσάμπα μπλοκμπάστερ. Διόλου αρνητικό αυτό, αν με ρωτούσατε, αλλά υπάρχει περικοπή κι από πλευράς αρχικού υλικού, μια και η γενική πλοκή αποτελείται από πολλά τετριμμένα μοτίβα κι ελαχιστότατες πρωτότυπες ιδέες. Η έλλειψή της πρωτοτυπίας φτάνει ακόμα και σε σημείο να κουράσει τον έμπειρο θεατή, που αναζητά κάπου να πιαστεί. Κι αναζητά, ακριβώς λόγω της σοβαρής διαχείρισης υλικού από τον σκηνοθέτη. Ακριβώς λόγω της λιτής επένδυσης του κεντρικού νοήματος. Και φτάνουμε εκεί από όπου θα έπρεπε κανονικά να ξεκινήσουμε: στο νόημα. Έχουμε ένα υπερβολικά θεμιτό μήνυμα που πάει κόντρα στην ομαδοποίηση που υφίσταται η νεολαία, εις βάρος της προσωπικότητας. Μα κι αυτό εμμένει στον αέρα. Υπάρχει, αλλά δεν αναπτύσσεται πουθενά. Σαν να μην υποστηρίζεται η φανερή προσπάθεια του Burger να κάνει μια νεανική ταινία νοήματος, από ένα σενάριο γραμμένο για πιο κλισέ καταστάσεις.

Μια ταινία με εσωτερικό πόλεμο δηλαδή. Γραπτό εναντίον δημιουργού. Επειδή βέβαια δεν μιλάμε για μια αυτόνομη ταινία, αλλά για ξεκίνημα franchise, φοβάμαι ότι θα διχάσει τους θεατές του. Ως προς αυτό, δεν σου προκαλεί τα μέγιστα για να δεις το παρακάτω, αλλά αφήνει μια ευγενική αίσθηση πως δεν σε περίπαιξε. Δεν είναι και λίγο αυτό σε έναν νεανικό εμπορικό κινηματογράφο που ολοένα μοιάζει και περισσότερο με σούπερ-μάρκετ, αλλά δεν είναι ούτε και πολύ…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

22 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.