Ο αστυνομικός επιθεωρητής Ραλφ Σάρτσι, έχοντας προσωπικούς δαίμονες που τον ταλαιπωρούν, διενεργεί έρευνες για μια σειρά από άγρια κι ανεξήγητα εγκλήματα. Στην πορεία ενώνει τις δυνάμεις του με έναν ανορθόδοξο ιερέα που ειδικεύεται στους εξορκισμούς, και μαζί προσπαθούν να καταπολεμήσουν το κακό που τρομοκρατεί την πόλη της Νέας Υόρκης.

Σκηνοθεσία:

Scott Derrickson

Κύριοι Ρόλοι:

Eric Bana … ντετέκτιβ Ralph Sarchie

Edgar Ramirez … πάτερ Mendoza

Olivia Munn … Jen Sarchie

Sean Harris … Mick Santino

Joel McHale … Butler

Chris Coy … Jimmy Tratner

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Scott Derrickson, Paul Harris Boardman

Παραγωγή: Jerry Bruckheimer

Μουσική: Christopher Young

Φωτογραφία: Scott Kevan

Μοντάζ: Jason Hellmann

Σκηνικά: Bob Shaw

Κοστούμια: Christopher Peterson

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Deliver Us from Evil

Ελληνικός Τίτλος: Ξόρκισε το Κακό

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: Beware the Night των Ralph Sarchie, Lisa Collier Cool.

Παραλειπόμενα

  • Ο βασικός ρόλος αρχικά προσφέρθηκε στον Mark Wahlberg, αλλά αυτός τον απέρριψε.
  • Για το σενάριο έκαναν προεργασία οι: David Ayer, Bryan Bertino και Bruce C. McKenna.
  • Πρώτη ταινία τρόμου για τον Eric Bana.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 7/9/2014

Ο κινηματογραφικός τρόμος είναι ίσως το πιο πάσχον καλλιτεχνικά είδος, με τα αξιοπρεπή παραδείγματά του να σπανίζουν στ’ αλήθεια. Φταίει που τα περισσότερα εγχειρήματα δεν είναι παρά παραλλαγές της ίδιας ταινίας, φταίει που το Χόλιγουντ βλέπει στο είδος σχεδόν αποκλειστικά την ευκαιρία για «αρπαχτές», φταίει που ο τρόμος καθαυτός, ελλείψει έμπνευσης, προσεγγίζεται εντελώς επιφανειακά, χωρίς να υπάρχει διάθεση από κανέναν να προσπαθήσει να δημιουργήσει κάτι σε βάθος τρομακτικό. Και το «Ξόρκισε το Κακό» του κατά τ’ άλλα έμπειρου στο είδος Scott Derrickson αποτελεί ένα αρκετά καλό παράδειγμα τού πώς δεν πρέπει να προσεγγίζεται μια ταινία τρόμου…

Στα επιμέρους, υπάρχουν ορισμένα μάλλον εύκολα, αλλά πράγματι αποτελεσματικά «τρομάγματα», όπως και κάποιες σκηνές που δημιουργούν μια αίσθηση ανατριχίλας. Αν όμως μπορεί να σου μείνουν δυο-τρεις (όχι παραπάνω) τρομακτικές στιγμές, στο σύνολό της η ταινία αποτυγχάνει πλήρως στη δημιουργία οποιασδήποτε ατμόσφαιρας (με την αστυνομική ιδιότητα του ήρωα και το γρήγορο μοντάζ να κάνουν απλώς τα πράγματα χειρότερα) και δεν καταφέρνει να δομήσει το απαραίτητο κλιμακούμενο σασπένς. Το σενάριο αφήνει λεπτομέρειες αδιευκρίνιστες και μετέωρες, ενώ δε μας κάνει να νοιαστούμε αρκετά για τον πρωταγωνιστή, του οποίου το οικογενειακό δράμα φαντάζει απερίγραπτα κλισέ. Πόσο μάλλον, δε, για τον «ανορθόδοξο» ιερέα του Edgar Ramirez, που ούτε αναπτύσσεται ως χαρακτήρας ούτε πείθει κανέναν και βρίσκεται εκεί απλώς για να πετάει στομφώδεις ατάκες περί της φύσης του κακού και της σχέσης των ηρώων με τον Θεό, αγγίζοντας όρια παρωδίας. Τα όρια αυτά μάλιστα η ταινία τα πλησιάζει επικίνδυνα συχνά, άλλοτε ακούσια (η τραγελαφική «δαιμονισμένη» Olivia Horton και οι λατινικοί ψαλμοί-τραγουδάκια του εξορκιστή Ramirez) και άλλοτε (μάλλον) εκούσια, δημιουργώντας για κάποιον λόγο που κανείς δεν κατάλαβε μια παντελώς αυθαίρετη σύνδεση μεταξύ των μεταφυσικών δαιμόνων και… των Doors!

Ομολογουμένως πάντως, για ταινία τρόμου που θέλει τους δαιμονισμένους της να αναπαράγουν στίχους των Doors και χρησιμοποιεί για soundtrack των εξορκισμών της το «Break on Τhrough to the Οther Side», το «Ξόρκισε το Κακό» είναι όσο πιο τρομακτικό θα μπορούσε να είναι.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.