Γόνος θεού, αλλά μεγαλωμένος από ανθρώπους, ο Περσέας προσπαθεί μάταια να σώσει την οικογένειά του από τον Άδη, τον εκδικητικό Θεό του Κάτω Κόσμου. Μην έχοντας τίποτε άλλο να χάσει, προσφέρεται να ηγηθεί μιας επικίνδυνης αποστολής, με σκοπό να κατατροπώσει τον Άδη, πριν εκείνος καταφέρει να ανατρέψει τον Δία και να σπείρει το χάος στον κόσμο. Επικεφαλής μιας γενναίας ομάδας πολεμιστών, ο Περσέας θα ξεκινήσει ένα παράτολμο ταξίδι σε απαγορευμένους κόσμους. Αντιμαχόμενος ανίερους δαίμονες και τρομερά τέρατα, θα καταφέρει να επιβιώσει, μόνο αν αποδεχθεί τη δύναμή του ως θεός, αψηφήσει τη μοίρα του κι αγκαλιάσει το πεπρωμένο του.

Σκηνοθεσία:

Louis Leterrier

Κύριοι Ρόλοι:

Sam Worthington … Περσέας

Liam Neeson … Δίας

Ralph Fiennes … Άδης

Gemma Arterton … Ιώ

Jason Flemyng … βασιλιάς Ακρίσιος

Alexa Davalos … πριγκίπισσα Ανδρομέδα

Mads Mikkelsen … Δράκων

Nicholas Hoult … Ευσέβιος

Liam Cunningham … Σόλων

Hans Matheson … Ήξας

Luke Evans … Απόλλων

Danny Huston … Ποσειδώνας

Jane March … Εστία

Alexander Siddig … Ερμής

Pete Postlethwaite … Σπύρος

Elizabeth McGovern … Μαρμάρα

Luke Treadaway … Προκοπίων

Polly Walker … βασίλισσα Κασσιόπεια

Vincent Regan … Κεφεύς

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Travis Beacham, Phil Hay, Matt Manfredi

Παραγωγή: Kevin De La Noy, Basil Iwanyk

Μουσική: Ramin Djawadi

Φωτογραφία: Peter Menzies Jr.

Μοντάζ: David Freeman, Vincent Tabaillon, Martin Walsh

Σκηνικά: Martin Laing

Κοστούμια: Lindy Hemming

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Clash of the Titans

Ελληνικός Τίτλος: Η Τιτανομαχία

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Η Σύγκρουση των Τιτάνων (1981)

Η Οργή των Τιτάνων (2012)

Σεναριακή Πηγή

Παραλειπόμενα

  • Ριμέικ του Η Σύγκρουση των Τιτάνων (1982), μια αρκετά ελεύθερη απόδοση του μύθου του Περσέα.
  • Ο Stephen Norrington ήταν ο αρχικός σκηνοθέτης, αλλά δεν ήταν σίγουρος πως ήθελε να το κάνει, επειδή όπως δήλωσε δεν μεγάλωσε με το αυθεντικό. Για την ακρίβεια, το νέο σενάριο έχει πολλές αλλαγές, ειδικά όσον αφορά τους Θεούς του Ολύμπου. Ο Louis Leterrier που ανέλαβε αποκάλυψε ότι η ταινία του 1981 τον βοήθησε για την κορύφωση του Ο Απίθανος Χαλκ και σύγκρινε τους σύγχρονους ήρωες με αυτούς της ελληνικής μυθολογίας.
  • Σε ένα αρχικό σενάριο του 2002, John Glenn και Travis Wright ήθελαν να αναμείξουν θεούς της Αρχαίας Ελλάδας με Σουμέριους. Η εκδοχή αυτή αναθεωρήθηκε το 2006, με το νέο σενάριο από τον Travis Beacham, που όμως παρέδωσε κάτι το σκοτεινό και πολύ ρεαλιστικό. Εντέλει, ο Lawrence Kasdan διέταξε μία ακόμα αναθεώρηση, που ήταν και η τελική.
  • Τα γυρίσματα έγιναν σε Λονδίνο, Ουαλία, Κανάριες Νήσους (Τενεφίρη), ενώ γυρίσματα από ελικόπτερο έγιναν σε Ισλανδία, Αιθιοπία.
  • Η θετική πορεία στα ταμεία (έσοδα: 493,2 εκατομμύρια δολάρια) έδωσε το πράσινο φως για μια πιο εκτεταμένη χρήση της ελληνικής μυθολογίας από το Χόλιγουντ.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Matthew Bellamy ήταν αυτός που ξεκίνησε να γράφει τη μουσική της ταινίας, αλλά την άφησε στη μέση όταν το συγκρότημα του, οι Muse, ξεκίνησαν περιοδεία. Έπειτα έγινε κρούση στον Craig Armstrong, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 31/3/2010

Ψηφιακά εφέ-Ray Harryhausen σημειώστε 2! Για όσους δεν γνωρίζουν, ο μέγας Harryhausen ήταν ο τεχνικός εφέ της ταινίας του 1981, που σε σχέση με το ριμέικ της είχε ψυχή. Δεν θέλω, όμως, να σας απογοητεύσω τελείως, εξού κι ονομάζω την ταινία ενδιαφέρουσα. Όταν έχει δράση, κάνει επίδειξη πολύ υψηλής τεχνολογίας. Σε σχέση με Transformers, Μούμιες και λοιπούς συγγενείς είναι ίσως κι ένα κλικ καλύτερη. Γενικά πείθει ως θέαμα, αλλά δεν γίνεται ούτε στιγμή αξέχαστο. Είναι σαν να βλέπεις τις ταινίες που σας ανάφερα, απλά με καλύτερο φόντο και περισσότερη δόση φαντασίας. Σχέση με Ελλάδα; Εικονική και μόνο…

Θέλω να σταθώ λιγάκι σε αυτό, γιατί μπορεί να ενδιαφέρει πολλούς από εσάς. Η ταινία είναι πεντακάθαρο Χόλιγουντ και τίποτα περισσότερο. Δεν θα πάρετε είδηση πως αφορά την ελληνική μυθολογία, παρά αν την έχετε διαβάσει μονάχα σε κόμικ. Και δεν εννοώ πως ήθελα να δω επακριβώς τον μύθο του Περσέα, αλλά να, το παλιό μύριζε περισσότερο πατρίδα έστω και κατά μια κιτς έννοια. Και η δράση δεν είναι για χόρταση (μικρό για μπλοκ-μπάστερ) και το σενάριο είναι υπέρ του δεόντως απλοποιημένα γραμμένο (αλλά όχι με τρύπες στην πλοκή), ενώ οι χαρακτήρες είναι καρικατούρες. Αλίμονο, δεν θα είναι κάθε μέρα του Avatar, αλλά εγώ θα καταλήξω επιμένοντας πως το εισιτήριο του το βγάζει. Αν και ακριβό…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

24 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.