
Ένα περιθωριοποιημένο κορίτσι ζει με τη φανατικά θρησκευόμενη μητέρα του, ενώ έχει ήδη ανακαλύψει ότι διαθέτει τηλεκινητικές ικανότητες. Όταν οι συμμαθητές της θα αρχίσουν να τη φοβερίζουν και να καταστρώνουν χοντροκομμένες φάρσες σε βάρος της, η Κάρι θα φτάσει στα όρια της και θα εκδικηθεί τους πάντες την ημέρα του χορού της αποφοίτησης.
Σκηνοθεσία:
Kimberly Peirce
Κύριοι Ρόλοι:
Chloe Grace Moretz … Carrie White
Julianne Moore … Margaret White
Judy Greer … Δις Desjardin
Portia Doubleday … Chris Hargensen
Alex Russell … Billy Nolan
Gabriella Wilde … Sue Snell
Ansel Elgort … Tommy Ross
Barry Shabaka Henley … διευθυντής Henry Morton
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Lawrence D. Cohen, Roberto Aguirre-Sacasa
Παραγωγή: Kevin Misher
Μουσική: Marco Beltrami
Φωτογραφία: Steve Yedlin
Μοντάζ: Lee Percy
Σκηνικά: Carol Spier
Κοστούμια: Luis Sequeira
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Carrie
- Ελληνικός Τίτλος: Carrie
- Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Κάρι
Άμεσοι Σύνδεσμοι
- Κάρι, Έκρηξη Οργής (1976)
- Η Μανία: Κάρι 2 (1999)
Σεναριακή Πηγή
- Μυθιστόρημα: Carrie του Stephen King.
Παραλειπόμενα
- Δεν πρόκειται για ριμέικ της ταινίας του Brian De Palma, αλλά για μια μοντέρνα ματιά (re-imagining) πάνω στο βιβλίο του 1974 από τον Stephen King -που ήταν και το πρώτο που κυκλοφόρησε ο -μετέπειτα- διάσημος συγγραφέας.
- Ο Stephen King είχε προτείνει τη Lindsay Lohan για τον πρώτο ρόλο, λέγοντας ότι «θα είχε αληθινή πλάκα να παίξει». Όμως, και η Sissy Spacek εκφράστηκε θετικά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, λέγοντας: «Ω, Θεέ μου, είναι ένα πραγματικά όμορφο κορίτσι και είμαι πολύ κολακευμένη που βρήκαν κάποια να μοιάζει σε μένα, αντί για την Κάρι όπως περιγράφεται στο βιβλίο. Θα είναι αληθινά ενδιαφέρον». Τον Μάρτιο του 2012, ο ρόλος άλλαξε χέρια. Πρώτα τον απόρριψε η Shailene Woodley, ενώ πέρασαν από οντισιόν οι: Haley Bennett, Dakota Fanning, Emily Browning, Lily Collins και Bella Heathcote.
- Για τον ρόλο της μητέρας υποψήφια ήταν η Jodie Foster.
- Για να προετοιμαστεί για τον ρόλο της, η σκηνοθέτιδα έστειλε την Chloe Grace Moretz σε καταφύγια αστέγων, ώστε να γνωρίσει ανθρώπους που έζησαν σκληρή ζωή.
- Ντεμπούτο για τον Ansel Elgort.
- Παρότι η ταινία είχε ολοκληρωθεί, μπήκε ξανά σε διαδικασία γυρισμάτων, και αντί για τον Μάρτιο του 2013, που ήταν προγραμματισμένο, έκανε εντέλει πρεμιέρα τον Οκτώβρη. Η φανερή δικαιολογία για την καθυστέρηση ήταν ότι το στούντιο προτίμησε να κυκλοφορήσει την ταινία εντός του Χάλογουιν, ενώ επιπλέον ήταν άβολο μια ταινία με σχολική βία να συμπέσει κοντά σε τραγικά γεγονότα που συνέβησαν τον Δεκέμβριο του 2012 σε δημοτικό στο Κονέκτικατ. Αργότερα η Chloe Grace Moretz θα παραδεχτεί ότι γυρίστηκαν τρεις νέες σκηνές, με το φιλμ να γίνεται γενικότερο πιο σκοτεινό από ό,τι ήταν πριν.
- Δύο εβδομάδες πριν την πρεμιέρα, αναφέρθηκε ότι στις δοκιμαστικές προβολές το κοινό παρακολούθησε τέσσερα εναλλακτικά φινάλε, και καλέστηκε να επιλέξει ένα από αυτά. Επίσημα υπάρχει ένα εναλλακτικό φινάλε, που έγινε διαθέσιμο μέσω του Home Cinema.
- Με μπάτζετ 30 εκατομμύρια δολάρια, το φιλμ μπόρεσε να εισπράξει 84,8.
Κριτικός: Σταύρος Γανωτής
Έκδοση Κειμένου: 29/11/2013
Πάντα επιμένω πως σε μια ταινία το Α και το Ω είναι ο σκηνοθέτης. Μικρή αλλά καλή η πορεία ως σήμερα της Kimberly Peirce, αλλά όταν συγκρίνεται με έναν Brian De Palma σε μία από τις πλέον κλασικές του στιγμές, αποτέλεσμα είναι να επιβεβαιώνεται ο κανόνας. Δεν κατάλαβα ακριβώς τι ήθελε να κάνει η σκηνοθέτιδα από την Πενσιλβανία. Ήθελε να κοπιάρει επακριβώς το φιλμ του 1976 ή να προτείνει κάτι καινό πάνω στο βιβλίο του Stephen King; Μάλλον αυτό που βγήκε είναι ένα υβρίδιο ανάμεσα και στα δύο, με υπερβολικά πολλές χάρες υπέρ του νεανικού κοινού ή απλούστερα… της εταιρίας παραγωγής. Μπορεί κανείς να το δει αυτόνομα, χωρίς να λογίζεται τη δουλειά του De Palma; Φοβάμαι πως τέτοια χάρη δεν θα μπορούσα εγώ να την κάνω…
Φιλότιμες οι ερμηνείες από το νεανικό καστ, η Julianne Moore μοιάζει περισσότερο εκτός τόπου, ίσως η χειρότερη της εμφάνιση μέσα σε μια περίλαμπρη πορεία, από ακόμη κι όταν έπαιζε σε χαμηλής ποιότητας έργα. Σκηνοθετική γραμμή μην αποζητάτε, είναι η κλασική αφήγηση ενός σύγχρονου νεανικού θρίλερ, με σέξι στιγμιότυπα, αρκετό gore αλά μοντέρνο Χόλιγουντ και τα ειδικά εφέ να διεισδύουν εις βάρος της συνολικής ατμόσφαιρας. Μικρά, δε, σεναριακά ατοπήματα εμφανίζονται εδώ κι εκεί, αλλά μπορεί και να περάσουν απαρατήρητα. Ούτε αυτόνομα θα του έδινα κάποια ιδιαίτερη έγκριση, αλλά αν δεν έχεις δει το παλιό, μπορείς να βρεις ενδιαφέρουσα την όλη σπουδή επί της εκδίκησης του διαφορετικού. Επειδή όμως πιστεύω ότι ακόμα και η νέα γενιά έχει ήδη μπει στη διαδικασία να δει το φιλμ του 1976, οι συγκρίσεις είναι καταδικαστικές. Κυρίως, επί της παντελούς έλλειψης ατμόσφαιρας και ταυτότητας, που όταν λείπουν από ένα θρίλερ, το ρίχνουν εκεί όπου έπρεπε εξαρχής να καταλήξει: στην αγορά του DVD…
Βαθμολογία:
![]()
![]()






