Μετά από πολλές άκαρπες προσπάθειες να συλλάβει, τα όνειρα της Τόρι γίνονται πραγματικότητα με τον ερχομό ενός μυστηριώδους μωρού. O Μπράντον μοιάζει να ενσαρκώνει ό,τι επιθυμούσε η Τόρι και ο σύζυγος της, Κάιλ. Είναι έξυπνος, ταλαντούχος και γεμάτος περιέργεια για τον κόσμο. Αλλά όσο πλησιάζει την εφηβεία, ο Μπράντον εκδηλώνει σκοτεινές δυνάμεις και η Τόρι αμφιβάλλει για τον ίδιο της τον γιο. Όταν ο νεαρός αρχίσει να συμπεριφέρεται τρομαχτικά, οι πιο κοντινοί του βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο, αφού από παιδί θαύμα μεταμορφώνεται σε μοχθηρό αρπακτικό.

Σκηνοθεσία:

David Yarovesky

Κύριοι Ρόλοι:

Jackson A. Dunn … Brandon Breyer/Brightburn

Elizabeth Banks … Tori Breyer

David Denman … Kyle Breyer

Matt Jones … Noah McNichol

Meredith Hagner … Merilee McNichol

Steve Agee … EJ

Becky Wahlstrom … Erica

Gregory Alan Williams … σερίφης Deever

Michael Rooker … Big T

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Brian Gunn, Mark Gunn

Παραγωγή: James Gunn, Kenneth Huang

Μουσική: Tim Williams

Φωτογραφία: Michael Dallatorre

Μοντάζ: Andrew S. Eisen, Peter Gvozdas

Σκηνικά: Patrick M. Sullivan Jr.

Κοστούμια: Autumn Steed

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Brightburn

Ελληνικός Τίτλος: Brightburn: Ζωντανή Κόλαση

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο του 2017 από τον παραγωγό-σκηνοθέτη James Gunn, λίγο πριν αναγκαστεί να εγκαταλείψει το Guardians of the Galaxy Vol. 3 από την Disney, παρότι έπειτα ξανατοποθετήθηκε στην εκεί θέση του. Το σενάριο το ανάλαβαν ο αδελφός του, Brian, και ο ξάδελφος του, Mark, και το οποίο είναι μια σκοτεινή εκδοχή της ιστορίας του Σούπερμαν.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 31/8/2019

Δεν υπάρχει φυσικά εδώ ούτε κάτι το περίεργο, ούτε βέβαια και το αθέμιτο με τη γέννηση ενός υπερήρωα καθαρά θριλερικής χρήσης. Δεν είναι καν θέμα πληρώματος χρόνου, απλά έχουμε το πιο σύγχρονο κραταιό είδος κινηματογράφου, και δεν θα φανεί σε κανέναν περίεργο να δούμε σε λίγο κι έναν υπερήρωα σε ιψενικό δράμα. Έτσι, παρότι η ταινία επικαλείται την πρωτοπορία της για να γίνει cult, μάλλον αυτή ήρθε σε εποχή που λίγοι θα δώσουν σημασία. Όλοι ήθελαν απλά μια καλή ταινία.

Και καλή ταινία δεν είχαν… Ο μικρός από κινηματογραφικές εμπειρίες David Yarovesky ποντάρει στο ότι έχει στα χέρια του μια «καινή» ιδέα, αλλά επαναπαύεται υπερβολικά πάνω σε αυτό, αγνοώντας επιδεικτικά αυτά που είπαμε παραπάνω. Αυτό που τον «καρφώνει» για τις προθέσεις του, είναι το σενάριο. Χωρίς πολύ-πολύ κόπο, δανείζεται την κλασική όσο και πλέον πεπαλαιωμένη ιστορία γέννησης του Σούπερμαν, χωρίς καν να κάθεται να την κρύψει πίσω από ολότελα νέες παραμέτρους. Από εκεί και πέρα, ο καινούργιος αυτός Σούπερμαν αντί να γίνει το καλύτερο των παιδιών, γίνεται απλά το χειρότερο. Ο λόγος; Εδώ είναι το δεύτερο «κακό»: στην ουσία άγνωστος, μια και το παιδί που μεγάλωνε από τους ευγενέστερους των γονιών απλά μια ημέρα πήρε την επιφοίτηση από το «κάπου εκεί έξω» να γίνει «bad to the bone»! Αν έχουμε παρωδία, έστω και κρυφή; Μακάρι να είχαμε…

Και η συνέχεια… μα τι σας λέω τώρα, φοβάμαι πως την έχετε ήδη μαντέψει χωρίς να μπω στον κόπο για spoiler. Χωρίς λοιπόν κάποια εξτρά φαντασία, ο Yarovesky παρουσιάζει με το «νι και με το σίγμα» ένα κλασικού τύπου θρίλερ με παιδί, με την όλη διαφορά να έγκειται στο ότι το συγκεκριμένο έχει και υπερδυνάμεις. Μια διαφορά που δεν αλλοιώνει ποτέ τα γνωστά κλισέ του υποείδους τρόμος-παιδιά, αλλά δεν ανεβάζει και το φιλμ ποτέ σε στάνταρ μεγαλύτερα από μια σχετικά ακριβή b-movie, που θέλει όμως να κρύψει το «b» κάτω από το τραπέζι.

Ειλικρινά, παρότι το σενάριο υπογράφεται με μεγάλα γράμματα ως ορίτζιναλ, δεν άργησα να μπω μοιραία στην εντύπωση πως παρακολουθώ ριμέικ. Και μάλιστα πιστό! Κι αυτό επειδή τίποτα δεν προκαλεί έκπληξη, όλα νομίζεις ότι τα έχεις ξαναδεί ακριβώς πανόμοια. Και κάποια από αυτά, όντως τα έχεις δει και κάπου αλλού. Κι όμως, ο δημιουργός ξεπροβάλλει στο φινάλε κάτι που φαντάζει με δικαιολογία για όλο αυτό το ντεζα-βού. Ούτε λίγο ούτε πολύ, σου λέει ότι απλά παρακολούθησες το «όριτζιν» ενός νέου ήρωα, που οι παραγωγοί και ο δημιουργός προσδοκούν να σου επεκτείνουν για όσα σίκουελ τραβήξει. Καλό ως δικαιολογία, αλλά δεν αντιπαρέρχεται του εν λόγω χασίματος χρόνου…

Λίγο από εδώ, μία λεπτομέρεια από εκεί, και το φιλμ του Yarovesky διασώζεται από το μηδέν ακριβώς επειδή δεν μπαίνει σε δημιουργικά ρίσκα. Στρωτό στην αφήγηση, βήμα-βήμα πάνω στην πεπατημένη, και η ώρα περνάει τουλάχιστον χωρίς μεγάλη βαρυγκώμια. Αν αυτό αρκεί για να έρθουν τα πολυπόθητα για τους παραγωγούς -αλλά όχι για τον θεατή- σίκουελ; Ως προς αυτό, απλά θα μετρήσουν τα κουκιά από το αιωνίως αψυχολόγητο box-office, σαν να είναι πασιέντζα που λέει το μέλλον…

Βαθμολογία:

0: Κακή 🥔 | 1: Μέτρια 👎 | 2: Ενδιαφέρουσα 🆗 | 3: Καλή 👍 | 4: Πολύ Καλή ⭐ | 5: Αριστούργημα 💎

Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.