Ο Τζέφρι Μπομόντ επέστρεψε πρόσφατα στην πατρική του πόλη, όπου βρίσκει ένα κομμένο αφτί κι αποφασίζει να λύσει το μυστήριο που αυτό κρύβει. Η έρευνά του τον οδηγεί σε μια μαζοχίστρια τραγουδίστρια κι έναν παρανοϊκό γκάνγκστερ, καθώς και σε έναν σκοτεινό κόσμο διαστροφών και μυστηρίου.

Σκηνοθεσία:

David Lynch

Κύριοι Ρόλοι:

Kyle MacLachlan … Jeffrey Beaumont

Isabella Rossellini … Dorothy Vallens

Dennis Hopper … Frank Booth

Laura Dern … Sandy Williams

Hope Lange … Pam Williams

Dean Stockwell … Ben

George Dickerson … ντετέκτιβ John Williams

Priscilla Pointer … Frances Beaumont

Brad Dourif … Raymond

Jack Nance … Paul

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Lynch

Παραγωγή: Fred C. Caruso

Μουσική: Angelo Badalamenti

Φωτογραφία: Frederick Elmes

Μοντάζ: Duwayne Dunham

Σκηνικά: Patricia Norris

Κοστούμια: Ronald Leamon

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Blue Velvet

Ελληνικός Τίτλος: Μπλε Βελούδο

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ σκηνοθεσίας.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα δεύτερου αντρικού ρόλου (Dennis Hopper) και σεναρίου.
  • Μέγα βραβείο στο φεστιβάλ του Αβοριάζ.

Παραλειπόμενα

  • Το σενάριο (που γεννήθηκε το 1973 μέσα από τρεις διαφορετικές ιδέες που είχε ο δημιουργός) είχε απορριφθεί από πολλά στούντιο ήδη από τη δεκαετία του 1970, ως πολύ βίαιο και έντονα σεξουαλικό. Αυτός που εντέλει αποδέχτηκε να το αναλάβει ήταν ο Dino De Laurentiis.
  • Μετά την αποτυχία του Ντιούν, ο Lynch αποφάσισε να κάνει επιστροφή σε ένα πιο προσωπικό ύφος (όπως είχε και στο πρώτο του φιλμ, το Eraserhead), μια στροφή σε ένα σουρεαλιστικό στιλ.
  • Η Isabella Rossellini είχε λίγες κινηματογραφικές εμφανίσεις, και είχε δημιουργήσει φήμη κυρίως λόγω των ονομάτων των γονιών της (Ingrid Bergman και Roberto Rossellini) και μέσω διαφημίσεων για τη Lancome. Όταν αποδέχτηκε τον ρόλο, το πρακτορείο της την έσβησε από τη λίστα του, ενώ οι καλόγριες από το σχολείο της που είχε μεγαλώσει την κάλεσαν για να της πουν ότι προσεύχονταν για εκείνην.
  • Ο Michael Ironside είχε δηλώσει πως ο ρόλος του Φρανκ είχε γραφτεί για αυτόν. Πριν τον αποδεχτεί ο Hopper, τον είχαν απορρίψει οι Harry Dean Stanton και Steven Berkoff, λόγω του βίαιου περιεχομένου.
  • Το πρώτο μοντάζ ήταν στις 4 ώρες, αλλά ο δημιουργός είχε την υποχρέωση να παραδώσει στον De Laurentiis μια ταινία των 2 ωρών. Έτσι κόπηκαν πολλές υποπλοκές και χαρακτήρες. Ανάμεσα σε αυτά χάθηκε και η συμμετοχή της Megan Mullally.
  • Ο De Laurentiis αναγκάστηκε να ιδρύσει εταιρία διανομής, μια και το φιλμ δεν ήταν mainstream, και δεν αναλάμβανε κανένας να το πάει στις αίθουσες.
  • Οι αρχικές αντιδράσεις ήταν ανάμεικτες (προστέθηκε και η αποτυχία στα ταμεία), αλλά άμεσα απέκτησε cult υπόσταση, και έδωσε νέα ώθηση στην καριέρα του Dennis Hopper. Θεωρείται πλέον και υπόδειγμα αμερικανικού σινεμά που πήγε ενάντια στα καθιερωμένα της εποχής του.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο τίτλος προέρχεται από το ομώνυμο τραγούδι του 1951, που με τη φωνή του Bobby Vinton ακούγεται αρκετές φορές επί του φιλμ, και καθορίζει τη συνολική ατμόσφαιρα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Γκαλερι φωτογραφιων

30 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.