Η αληθινή ιστορία του Τζορτζ Γιανγκ, ενός εμπόρου ναρκωτικών που στο παρελθόν δούλεψε για λογαριασμό του γνωστού βαρόνου των καρτέλ Πάμπλο Εσκομπάρ. Σήμερα υποστηρίζει ότι κατά τη δεκαετία του 1970 εισήγαγε και διέθετε στην αγορά το 85 τοις εκατό της κοκαΐνης που διακινούνταν στις ΗΠΑ.

Σκηνοθεσία:

Ted Demme

Κύριοι Ρόλοι:

Johnny Depp … George Jung

Penelope Cruz … Mirtha Jung

Franka Potente … Barbara ‘Barbie’ Buckley

Rachel Griffiths … Ermine Jung

Paul Reubens … Derek Foreal

Jordi Molla … Diego Delgado

Cliff Curtis … Pablo Escobar

Max Perlich … Kevin Dulli

Miguel Sandoval … Augusto Oliveras

Ethan Suplee … ‘Tuna’

Ray Liotta … Frederick ‘Fred’ Jung

Emma Roberts … Kristina Sunshine Jung

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David McKenna, Nick Cassavetes

Παραγωγή: Ted Demme, Tomas Krejci, Denis Leary, Joel Stillerman

Μουσική: Graeme Revell

Φωτογραφία: Ellen Kuras

Μοντάζ: Kevin Tent

Σκηνικά: Michael Z. Hanan

Κοστούμια: Mark Bridges

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Blow

Ελληνικός Τίτλος: Blow

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: Blow: How a Small Town Boy Made $100 Million with the Medellín Cocaine Cartel and Lost It All του Bruce Porter.

Παραλειπόμενα

  • Έσχατη ταινία για τον Ted Demme, παρότι το 2003 κυκλοφόρησε, μετά τον θάνατο του, κι ένα ντοκιμαντέρ του. Η ειρωνεία είναι ότι όταν έγινε τοξικολογική εξέταση στον Demme μετά το τραγικό γεγονός, βρέθηκε εντός του κοκαΐνη.
  • Για να προετοιμαστεί για τον ρόλο, ο Johnny Depp πήγε στις φυλακές και επισκέφτηκε τον George Jung, έχοντας μακρά συνομιλία.
  • Ο Ray Liotta περνάει σε ηλικία τον Depp μόλις 8 χρόνια, αλλά εδώ ερμηνεύει τον πατέρα του.
  • Κινηματογραφικό ντεμπούτο για την Emma Roberts.
  • Αγγλόφωνο ντεμπούτο για τη Franka Potente.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 29/10/2017

Άλλος ήταν ο βασικός σκοπός του Τεντ Ντέμι, σε αυτή που έμελλε να είναι η έσχατη του ταινία, κι αλλού αριστεύει. Το «Blow» θέλει να μιλήσει για εκείνη την εποχή που χτίζονταν αυτό που ακόμα και σήμερα αποτελεί μια μάστιγα. Μια εποχή άλλης λογικής και άλλων πεποιθήσεων, μιας εποχής που ακόμα και η κοκαΐνη έχει μια πιο αθώα επίγευση. Κι ενώ ο Ντέμι κάνει ένα πλούσιο και ακριβές ταξίδι μέσα σε εκείνες τις δεκαετίες και τις αλλαγές που υπέστησαν οι Αμερικανοί από τα τέλη του 1960 έως το 1980, δεν έχει το στιβαρό σενάριο για να εμπλουτίσει αυτό το έγκυρο ντεκόρ με μια ανάλογη ιστορία. Είναι αρκετά τα σημεία που το φιλμ μοιάζει να φεύγει από τον άξονα του, και ο Τζόνι Ντεπ παρουσιάζει τον κεντρικό ήρωα με έντονη αίσθηση νοσταλγίας, δίχως την απαραίτητη επί του θέματος αυστηρή κρίση. Δεν είναι κάτι που χρειάζονταν να γίνει όσο «συντηριτικά» μπορεί να ακούγεται εδώ, αλλά όλο αυτό στερεί από το στόρι μια επαφή με τον ρεαλισμό, παράγωντας ένα κλασικού τύπου «άνοδος-πτώση» φιλμ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.