Ο Τ’Τσάλα, μετά τον θάνατο του πατέρα του, του βασιλιά της Γουακάντα -ενός τεχνολογικά ανεπτυγμένου μα απομονωμένου αφρικανικού κράτους-, επιστρέφει στην πατρίδα του για να πάρει τη θέση του στον θρόνο. Όταν ένας παλιός και ισχυρός εχθρός επανεμφανίζεται, το θάρρος του Τ’Τσάλα-βασιλιά -και Black Panther- δοκιμάζεται σε μια τρομερή σύγκρουση που απειλεί τη Γουακάντα, αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Αντιμέτωπος με προδοσία και κινδύνους, ο νέος βασιλιάς πρέπει να συγκεντρώσει τους συμμάχους του και να απελευθερώσει όλη τη δύναμη του Black Panther, για να εξολοθρεύσει τους εχθρούς του και να προστατέψει τον λαό του.

Σκηνοθεσία:

Ryan Coogler

Κύριοι Ρόλοι:

Chadwick Boseman … T’Challa/Black Panther

Michael B. Jordan … N’Jadaka/Erik `Killmonger` Stevens

Lupita Nyong’o … Nakia

Danai Gurira … Okoye

Martin Freeman … Everett K. Ross

Daniel Kaluuya … W’Kabi

Letitia Wright … Shuri

Winston Duke … M’Baku

Angela Bassett … Ramonda

Sterling K. Brown … N’Jobu

Forest Whitaker … Zuri

Andy Serkis … Ulysses Klaue

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ryan Coogler, Joe Robert Cole

Παραγωγή: Kevin Feige

Μουσική: Ludwig Goransson

Φωτογραφία: Rachel Morrison

Μοντάζ: Debbie Berman, Michael P. Shawver

Σκηνικά: Hannah Beachler

Κοστούμια: Ruth E. Carter

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Black Panther

Ελληνικός Τίτλος: Black Panther

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016)

Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018)

Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ (χαρακτήρες): Black Panther των Stan Lee, Jack Kirby.

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ μουσικής, σκηνικών και κοστουμιών. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, τραγούδι (All the Stars), ήχο και ηχητικά εφέ.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (δράμα), μουσικής και τραγουδιού (All the Stars).
  • Βραβείο Bafta ειδικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Το 18ο κεφάλαιο του Marvel Cinematic Universe (μέρος έκτο της τρίτης φάσης) ακολουθεί τα γεγονότα του Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος, όπου και έκανε την πρώτη του παρουσία ο Black Panther. Ο ήρωας, δημιουργημένος από τους Stan Lee, Jack Kirby, γεννήθηκε στο τεύχος 52 των Fantastic Four (Ιούλιος του 1966), όντας ο πρώτος έγχρωμος εμπορικός υπερήρωας στις ΗΠΑ. Φυσικά, το όνομα του και η ψυχοσύνθεση του ήταν δάνεια από την πολιτική κίνηση των Μαύρων Πανθήρων, της εξτρεμιστικής οργάνωσης που μάχονταν για τα δικαιώματα των έγχρωμων στις ΗΠΑ. Στο σινεμά δεν έχει άλλη ταινία προηγούμενα, αλλά είχε γίνει τηλεοπτική σειρά το 2010, με τον Djimon Hounsou στο ομώνυμο ρόλο. Μια προσπάθεια να γίνει ταινία υπήρχε το 1992, όταν ο Wesley Snipes είχε ανακοινώσει ότι ήθελε να τον ερμηνεύσει και είχε ξεκινήσει διαδικασίες για τη δημιουργία ταινίας.
  • Πρώτοι υποψήφιοι για τον κεντρικό ρόλο ήταν οι: Adewale Akinnuoye-Agbaje, Anthony Mackie και Djimon Hounsou. Εντέλει, όλοι βρέθηκαν με άλλους ρόλους σε ταινίες του Marvel Cinematic Universe.
  • Ο John Singleton ήταν υποψήφιος για τη σκηνοθεσία, με πρωταγωνιστή τον Chiwetel Ejiofor. Το ίδιο και η Ava DuVernay που προτιμούσε τον Chadwick Boseman.
  • Με μπάτζετ λίγο πάνω από τα 200 εκατομμύρια δολάρια, ξεπέρασε σε εισπράξεις το ένα δις, για την ακρίβεια 1 δις και 347 εκατομμύρια. Έγινε και η πλέον επικερδής ταινία του κινηματογράφου που έχει σκηνοθετηθεί από έγχρωμο.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο σκηνοθέτης επέμενε να υπάρχουν αυθεντικά τραγούδια στην ταινία. Αυτό γέννησε τρία σινγκλ και ένα ξεχωριστό άλμπουμ για τα τραγούδια (μερικά από τα οποία δεν ακούγονται στην ταινία, απλά εμπνέονται από αυτήν). Πρώτο σινγκλ ήταν το All the Stars από Kendrick Lamar και SZA, δεύτερο το King’s Dead από Jay Rock, Kendrick Lamar, Future και James Blake, ενώ τρίτο ήταν το Pray for Me από The Weeknd και Kendrick Lamar. Επιτυχία όμως εισέπραξε και το Opps από τον αμερικανό ράπερ Vince Staples και τον νοτιοαφρικανό ράπερ Yugen Blakrok.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 20/5/2018

Ακόμα ένα δυνατό κεφάλαιο στο σύμπαν που ονομάζεται Marvel, αρκετά κοντά σε δυναμική με το Doctor Strange. Και δεν είναι διόλου τυχαίο που για να γίνει πράξη, χρειάστηκε η συμβολή ενός ήδη καταξιωμένου νέου δημιουργού. Ο Ryan Coogler καταφέρνει εδώ κάτι δυστυχώς σπάνιο. Φέρνει σε ισχύουσα γραμμή τη φυλή του, την έγχρωμη, πολεμώντας όμως τη λογική του έγχρωμου ρατσισμού, μια λογική που δυστυχώς ενστερνίζονται πολλοί και εντός Χόλιγουντ. Στην ιστορία εμπεριέχεται ολούθε η λογική της κόντρας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ με τον Μάλκολμ Χ, αλλά είναι εξίσου προσεγμένη με από τον τρόπο που τη διαχειρίστηκαν οι X-Men, ίσως βέβαια ακόμα πιο προσεγμένη, επειδή εδώ είναι κι άμεση η παραπομπή. Η ουσία είναι πως ο έγχρωμος θεατής θα πάρει μηνύματα υπέρ μιας ειρηνικής επανάστασης, αντί μιας βίαιης που μονάχα περισσότερη βία θα επιφέρει. Ο Μαύρος Πάνθηρας της ταινίας θα μπορούσε να είναι έγχρωμος ρατσιστής (όπως ο ιστορικός συνώνυμος), αλλά -συμβολικά- η ίδια η καταγωγή του, η Αφρική, δεν του το επιτρέπει. Και αν σας ξενίσει που ακούγεται σαφέστατα εντός του φιλμ ότι ο άνθρωπος ως σύνολο κατάγεται από την έγχρωμη ήπειρο, θα με συγχωρέσετε αλλά συμφωνεί και η λευκή επιστήμη. Αλλά έτσι κι αλλιώς, η ταινία δεν τραβάει το αυτί του λευκού θεατή μόνο («δεν είσαι ανώτερος»), όσο του έγχρωμου που λαμβάνει γύρω του τόσα λάθος μηνύματα επί δεκαετίες («ούτε όμως εσύ είσαι»…).

Το φιλμ του Coogler όμως δεν είναι μονάχα μια ταινία σκέψης. Είναι κι ένα υπερθέαμα, ξεκομμένο κιόλας αρκετά από το υπόλοιπο σύμπαν της Marvel. Χτίζει μεν τον νέο υπερήρωα, τον χτίζει δε με μια ολότελα δική του μυθολογία. Μα αυτό δεν σημαίνει ότι ζημιώνει τη σειρά ταινιών, ίσα-ίσα που την εμπλουτίζει εισβάλλοντας σε άγνωστα μέρη του πλανήτη όπου μαίνεται ο κύριος όγκος δράσης των υπερηρώων: του πλανήτη μας. Αν βέβαια με ρωτούσατε να κρίνω καθαρά τον Μαύρο Πάνθηρα ως υπερθέαμα δράσης, θα σας έλεγα ότι έχω δει και καλύτερα. Αλλά, την ίδια ώρα, θα επέμενα ότι χόρτασα, και χόρτασα βασικά επειδή αυτή η δράση έχει μια τελείως προσωπική της ατμόσφαιρα. Ο δημιουργός και το καλλιτεχνικό επιτελείο έχουν χτίσει έναν ολόκληρο κόσμο τόσο αφρικανικό, και ταυτόχρονα τόσο εξελιγμένο. Σαν να παντρεύεται το πρωτόγονο στοιχείο με το ανθρώπινο μέλλον. Έτσι, ενώ δεν υπάρχει ο ίδιος δυναμισμός με άλλες ταινίες της Marvel, αυτό το πάντρεμα δίνει ένα συν ως προς την καινοτομία στη δράση, ίσως δε, αποκρύβει έντεχνα και κάμποσα κλισέ που δεν σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνται κι εδώ. Ως προς αυτό, ο Coogler έπραξε ομοίως και με το Κριντ, στο οποίο πάλι χρησιμοποίησε πολλά κλισέ δίχως να ρίχνει αισθητά το αποτέλεσμα.

Πιο γενικά, πρέπει να νιώθουμε τυχεροί που μια ταινία ικανή να τραβήξει τόσα εκατομμύρια μάτια θεατών πάνω της, κάνει χρήση μιας ορθής στάσης ζωής. Και πολύ τυχεροί, μάλιστα!

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 123 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.