Κουρασμένη από τις συνεχείς απιστίες του άνδρα της, μια 45χρονη γυναίκα πηγαίνει μόνη της ένα σαββατοκύριακο στην Κορσική, όπου μια βραδιά πάθους με έναν άνδρα καταλήγει σε αδιανόητη περιπέτεια.

Σκηνοθεσία:

Meliane Marcaggi

Κύριοι Ρόλοι:

Alexandra Lamy … Louise

Miou-Miou … Andrea

Jonathan Zaccai … Anto

Thomas Dutronc … Florent

Patrick Mille … Marc

Guillaume Bouchede … Rodolphe

Michel Ferracci … Battistu

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Meliane Marcaggi, Christophe Duthuron

Παραγωγή: Kev Adams, Elisa Soussan

Μουσική: Thomas Dutronc

Φωτογραφία: Pierric Gantelmi d’Ille

Μοντάζ: Samuel Danesi

Σκηνικά: Maamar Ech-Cheikh

Κοστούμια: Salome Koumetz

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Belle Fille
  • Ελληνικός Τίτλος: Belle Fille
  • Διεθνής Τίτλος: The Morning After

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για καλύτερη κωμωδία στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.

Παραλειπόμενα

  • Δημιουργικό ντεμπούτο για την ηθοποιό Meliane Marcaggi.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 12/12/2021

Όταν μια ταινία είναι υποψήφια για καλύτερη κωμωδία στα Ευρωπαϊκά Βραβεία, σου προκαλεί τη μίνιμουμ απαίτηση να γελάσεις έστω και λίγο. Αυτό όμως το «προαπαιτούμενο» δεν μοιάζει να απασχολεί ιδιαίτερα τη Meliane Marcaggi, που παρουσιάζει μια καλογυρισμένη δραμεντί χαλαρότατης ιδιοσυγκρασίας.

Το τοπίο της Σαρδηνίας και η καλοδεχούμενη συνύπαρξη της Alexandra Lamy με τη Miou-Miou είναι τα μοναδικά που αριστεύουν εδώ γύρω. Το πρωταρχικό πρόβλημα εντοπίζεται στο σενάριο, αφού έχουμε μια παραλλαγή του Ενώ Εσύ Κοιμόσουν με την Bullock, με όρους ελληνικής κομεντί της δεκαετίας του 1960. Όχι πως τραβιέται κάτι από τα μαλλιά ώστε να δέσει η σεναριακή συνθήκη, αλλά αισθάνεσαι ότι είναι εύκολης σύλληψης το «ανέκδοτο» που σε παίρνει από την αρχή του φιλμ για να σε φτάσει στο φινάλε του, και ακόμα χειρότερα, γεμάτο προβλέψιμες καταστάσεις.

Η Marcaggi όμως μοιάζει απόλυτα ικανοποιημένη με όλα αυτά, και παρακολουθεί τους ήρωες της δίχως όρεξη να τους «τσαλακώσει» κωμικά, αλλά και δίχως κάποια δραματική ανάλυση που ίσως έβγαζε λαγό σε άλλο επίπεδο. Δηλαδή, από τα δύο που θα μπορούσαν να πετύχουν (δράμα ή κωμωδία), επιλέγει το μόνο (τη δραμεντί) για το οποίο δεν χρίζει αξιώσεων. Πιο πολύ αισθάνεσαι ότι μπαίνεις στο κλίμα ενός όμορφου καλοκαιρινού τοπίου, σαν ένας τουριστικός οδηγός για εναλλακτικές διακοπές στη μεσογειακή φύση. Ως προς αυτό, κάποιες από τις καρτ-ποστάλ αξίζουν αυτόνομα τη θέαση.

Επιστρέφοντας στο αρχικό, παρατηρείται χρόνια τώρα αυτή η κατηγορία της καλύτερης κωμωδίας στα βραβεία της Γηραιάς Ηπείρου να είναι ένα αγκάθι στη συνολική ποιότητα των εν λόγω βραβείων. Και δεν στέκει ως απάντηση το «δεν βγαίνει καλές κωμωδίες στην Ευρώπη», μια και η ανταπάντηση θα ήταν «δεν καταρτείτε τότε την κατηγορία, μην μπαίνουμε κι εμείς στον πειρασμό να βλέπουμε τέτοιες μετριότητες»;

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

9 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.