Ο Δρ Χανκ Πιμ έχει στα χέρια του τεχνολογία που του επιτρέπει να μικραίνει μεγέθη, αλλά ταυτόχρονα να μεγαλώνει τη δύναμη. Για να διασφαλίσει την τεχνολογία του, παίρνει δίπλα του τον Σκοτ Λανγκ, έναν απλό απατεώνα που έχει γίνει κλέφτης για να στηρίξει την οικογένεια του, και γίνεται μέντορας του. Σε αυτόν βρίσκει το απόλυτο αντικείμενο έρευνας και μαζί τον υπερασπιστή ενός ολόκληρου πλανήτη.

Σκηνοθεσία:

Peyton Reed

Κύριοι Ρόλοι:

Paul Rudd … Scott Lang/Ant-Man

Evangeline Lilly … Hope Van Dyne

Michael Douglas … Δρ Hank Pym

Corey Stoll … Darren Cross/Yellowjacket

Bobby Cannavale … Jim Paxton

Michael Pena … Luis

T.I. … Dave

Anthony Mackie … Sam Wilson/Falcon

Wood Harris … Gale

Judy Greer … Maggie Lang

David Dastmalchian … Kurt

Abby Ryder Fortson … Cassie Lang

Hayley Atwell … Peggy Carter

John Slattery … Howard Stark

Martin Donovan … Mitchell Carson

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Edgar Wright, Joe Cornish, Adam McKay, Paul Rudd

Στόρι: Edgar Wright, Joe Cornish

Παραγωγή: Kevin Feige

Μουσική: Christophe Beck

Φωτογραφία: Russell Carpenter

Μοντάζ: Dan Lebental, Colby Parker Jr.

Σκηνικά: Shepherd Frankel

Κοστούμια: Sammy Sheldon

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Ant-Man

Ελληνικός Τίτλος: Ant-Man

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016)

Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018)

Ο Ant-Man και η Σφήκα (2018)

Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ (χαρακτήρες): Ant-Man των Stan Lee, Larry Lieber, Jack Kirby.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Bafta ειδικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Η όλη ιδέα να γίνει ο Ant-Man ταινία υπήρχε από τα 1980. Ο δημιουργός του, Stan Lee, το είχε προτείνει στη New Line Entertainment. Όμως, η εταιρία βρήκε το στόρι πολύ κοντινό στο Αγάπη μου Συρρίκνωσα τα Παιδιά και το σχέδιο εγκαταλείφτηκε.
  • Ο σκηνοθέτης Edgar Wright, δηλωμένος φαν του υπερήρωα, δούλευε αυτό το σχέδιο από το 2003, όταν και πρότεινε στη Marvel να το κάνουν ταινία. Παρά τη μεγάλη δουλειά που έκανε έκτοτε, το 2014 παραιτήθηκε λόγω δημιουργικών διαφορών.
  • Αρχικά, το σχέδιο ήταν να επικεντρωθεί η ταινία στον ορίτζιναλ Ant-Man, τον Χανκ Πιμ. Αλλά οι παραγωγοί επισήμαναν ότι η προσωπική του ιστορία παραείναι αντι-οικογενειακή και πήγαν κατευθείαν στον διάδοχο του, τον Σκοτ Λανγκ.
  • Υποψήφιοι σκηνοθέτες ήταν οι: Adam McKay, Ruben Fleischer , Rawson Marshall Thurber, Nicholas Stoller , Michael Dowse και David Wain. Για τον ρόλο του υπερήρωα, ο Joseph Gordon-Levitt ήταν δυνατή υποψηφιότητα, ενώ κι ο Adrien Brody είχε δηλώσει το ενδιαφέρον του. Η δε Jessica Chastain απέρριψε τον πρώτο γυναικείο ρόλο.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Αρχικός συνθέτης ήταν ο Steven Price, αλλά αποχώρησε.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Παναγιώτης Αχτσιόγλου

Έκδοση Κειμένου: 5/9/2015

«Ακόμη και ο μικρότερος άνθρωπος μπορεί να αλλάξει το ρου της ιστορίας». Θα μπορούσε να πει κάνεις ότι η συγκεκριμένη ταινία επιθυμεί βαθιά να μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή τη φράση από τις σελίδες των βιβλίων του Τόλκιν, για να περιγράψει όσα συμβαίνουν κατά τη διάρκειά της. Πόσο μάλλον όταν ο πρωταγωνιστής της δεν είναι απλά μικρός, αλλά μικροσκοπικός. Απέναντι σε ένα πλήθος επιβλητικών σούπερ ηρώων (από τη σέξι γοητεία του Κρις Χέμσγουορθ έως την κουλ επιδεξιότητα του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζ.), το νέο Marvel δημιούργημα επιχειρεί να δώσει προτεραιότητες στην ευστροφία, το χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό. Και θα μπορούσε να πετύχει περισσότερα εάν οι δύο πρώτοι του σεναριογράφοι, Έντγκαρ Ράιτ και Τζο Κόρνις, δεν είχαν απολυθεί λόγω «δημιουργικών πρωτοβουλιών» και ασυμφωνιών με τα διοικητικά στελέχη του οικονομικού κολοσσού. Το πρότζεκτ παραδόθηκε στον σκηνοθέτη Πέιτον Ριντ («Ναι σε Όλα»), ο οποίος ανέλαβε να το ολοκληρώσει, παραδίδοντας τελικά μια ενδιάμεση κατάσταση ανάμεσα στην ιδιορρυθμία των πρώτων συνεργατών και την πιο άγευστη mainstream αισθητική της νέας ομάδας παράγωγης και σκηνοθεσίας. Μέσα σε αυτό το «μπαλωμένο» προϊόν, η δουλειά των πρώτων εμπνευστών του φιλμ είναι τελικά αυτή που ξεχωρίζει, δίνοντας έναν ουσιαστικό τόνο ο οποίος θα μπορούσε (υπό συνθήκες) να υποστηρίξει την κωμική στροφή απέναντι στην ωμή δύναμη και τις τεράστιες διαστάσεις τού όλο και περισσότερο διαστέλλοντος σύμπαντος των «διαφορετικών» ανθρώπων.

Ο (νέος) σκηνοθέτης λοιπόν εφαρμόζει τη συνταγή του παράξενου ήρωα, ο οποίος αναγκάζεται να εξυπηρετήσει έναν ανώτερο σκοπό -που προφανώς δεν αντιλαμβάνεται, ιδίως στην αρχή- για να ξελασπώσει από τα ατελείωτα και δυσεπίλυτα προβλήματα του παρελθόντος που κουβαλάει στις πλάτες του. Ο Πολ Ραντ ενσαρκώνει τον βασικό χαρακτήρα, έναν πρώην κατάδικο, φυλακισμένο για ένα αντικαπιταλιστικό έγκλημα (κάτι σαν έναν «Ρομπέν των δασών» του κυβερνοχώρου), ο οποίος προσπαθεί να στεριώσει σε δουλειές κρύβοντας το παράνομο παρελθόν του και ταυτόχρονα επιχειρεί να επανασυνδεθεί με την τρισχαριτωμένη μικρή του κόρη. Η εξέλιξη της πλοκής τον θέλει να γνωρίζεται με τον Δρ. Χανκ Πιμ (ένας χαρισματικός Μάικλ Ντάγκλας, ο οποίος όμως υπονομεύεται αρκετά από τον συγκεκριμένο αδιάφορο ρόλο), συνταξιοδοτημένο επιστήμονα, ο οποίος έχει ανακαλύψει μια στολή που έχει την ιδιότητα να συρρικνώνει το σώμα σε επίπεδο εντόμου, μεγεθύνοντας ταυτόχρονα τη δύναμή του. Αυτό που ακολουθεί μπορεί πολύ εύκολα να προβλεφθεί, με τον τρομοκρατημένο πρωταγωνιστή να παίρνει μέρος σε μικροσκοπικές τιτανομαχίες (προσπαθώντας να εμποδίσει τους απανταχού ψυχοπαθείς εκατομμυριούχους να πάρουν στα χέρια τους το λιλιπούτειο υπερόπλο), δοκιμάζοντας ταυτόχρονα να «χωρέσει» στο απαιτητικό κουστούμι του μίνι ήρωα.

Η πεμπτουσία της αποτελεσματικότητας του εν λόγω φιλμ δεν είναι άλλη από την -το λιγότερο- ιδιάζουσα υπερδύναμη του ήρωα, της οποίας όμως τα μετρά δεν καταφέρνει ποτέ να πάρει. Ο Ant-Μan αυξομειώνει διαρκώς το μέγεθός του χωρίς να γίνεται σχεδόν ποτέ ξεκάθαρο πότε χρησιμοποιεί την «ιδιαιτερότητά» του, για ποιον ακριβώς λόγο και τελικά πού αυτή εξαντλείται. Σε μερικές δε περιπτώσεις, το τρικ της μεγέθυνσης φαντάζει τελείως περιττό, εξυπηρετώντας μονάχα τους φιλμικούς σκοπούς κατανόησης των γεωμετρικών δυναμικών της εκάστοτε σκηνής. Οι μάχες σώμα με σώμα μπορεί να γίνονται ξεκαρδιστικές, μόλις κανείς αντιληφθεί την πραγματική τους διάσταση, όμως η «ταλαιπωρία» που υπέστη η ταινία μέχρι να ολοκληρωθεί είναι αισθητή, αποτυγχάνοντας τελικά να συγχωνεύσει και να εργαλειοποιήσει τις διακοπτόμενες κωμικές εκτονώσεις με την καταιγιστική, τύπου Marvel δράση. Κι εάν δεν σωζόταν από τις ενδιαφέρουσες ερμηνείες του καστ (με τον Ραντ να αποδίδει ιδιαίτερα ερμηνεύοντας έναν λούζερ, στον οποίο ο τίτλος του σούπερ ήρωα φαντάζει μάλλον έκτος πραγματικότητας), θα μιλούσαμε κατά πάσα πιθανότητα για μια αποτυχημένη προσπάθεια.

Σε έναν (φανταστικό) κόσμο παραγεμισμένο από μεγαλόπρεπους, άτρωτους υπερανθρώπους, θα ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη μια ταινία που θα επιχειρούσε να αγγίξει έστω και επιδερμικά την εσωτερική αγωνία αυτού που συρρικνώνεται, που χάνεται σταδιακά, μπαίνοντας στη σφαίρα του αγνώστου κι αχανούς σύμπαντος της ανυπαρξίας. Το «Ant-Man» μοιάζει να έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία, όχι όμως και τις προθέσεις. Αντιθέτως, ακτινοβολεί την πεποίθηση ότι αυτή η αλλόκοτη ευθραυστότητα είναι με κάποιον τρόπο μια εντυπωσιακή δύναμη, την οποία οφείλει να διασταυρώνει διαρκώς, τόσο με αναφορές, όσο και με «διαφημίσεις» των άλλων ταινιών του οίκου της. Αναλογιζόμενος πόσο πιο διασκεδαστικοί (εξαιτίας της απενοχοποίησής τους) ήταν οι «Φύλακες του Γαλαξία», στα χνάρια των οποίων ξεκάθαρα προσπαθεί να βαδίσει το συγκεκριμένο φιλμ, καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι το νέο πόνημα της Marvel αποτελεί παράδειγμα μιας μικρής, άλλα αξιοπρεπούς ταινίας, παγιδευμένης αναπόδραστα μέσα στη βουή και την εμπορικότητα μιας superhero movie.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

23 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.