Τέλη του 19ου αιώνα. Η Άννα αναλαμβάνει την εκπαίδευση των 58 παιδιών του βασιλιά του Σιάμ, για τον οποίο ελάχιστα γνωρίζει. Ο ίδιος, ένας δυναμικός, ισχυρογνώμων άνδρας, θέλει ό,τι καλλίτερο για την εκπαίδευση των παιδιών του. Η ίδια, φυσικά, κουβαλώντας μέσα της τις προκαταλήψεις του δυτικού κόσμου, τον θεωρεί μάλλον απολίτιστο.

Σκηνοθεσία:

Andy Tennant

Κύριοι Ρόλοι:

Jodie Foster … Anna Leonowens

Yun-Fat Chow … βασιλιάς Mongkut

Bai Ling … Tuptim

Tom Felton … Louis T. Leonowens

Randall Duk Kim … στρατηγός Alak

Kay Siu Lim … πρίγκιπας Chowfa

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Steve Meerson, Peter Krikes

Παραγωγή: Lawrence Bender, Ed Elbert

Μουσική: George Fenton

Φωτογραφία: Caleb Deschanel

Μοντάζ: Roger Bondelli

Σκηνικά: Luciana Arrighi

Κοστούμια: Jenny Beavan

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Anna and the King

Ελληνικός Τίτλος: Η Άννα και ο Βασιλιάς

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Η Άννα και ο Βασιλιάς του Σιάμ (1946)

Ο Βασιλιάς κι Εγώ (1956)

Ο Βασιλιάς κι Εγώ (1999)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Anna and the King of Siam της Margaret Landon.
  • Απομνημονεύματα: The English Governess at the Siamese Court και Romance of the Harem της Anna Leonowens.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ σκηνικών και κοστουμιών.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα μουσικής και τραγουδιού (How Can I Not Love You).

Παραλειπόμενα

  • Η αληθινή ιστορία της Anna Leonowens, όπως τουλάχιστον καταγράφτηκε μέσα από το μυθιστόρημα της Margaret Landon (του 1944), έχει γοητεύσει το σινεμά δύο φορές πριν τη συγκεκριμένη. Διασημότερη φυσικά είναι το μιούζικαλ Ο Βασιλιάς κι Εγώ (1956). Και πάλι όμως μέσα στο 1999, γυρίστηκε άλλη μία εκδοχή, σε κινούμενα σχέδια αυτή τη φορά, χωρίς όμως επιτυχία.
  • Η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης κατηγόρησε την παραγωγή για αλλοίωση της ιστορίας και προσβολή επί της βασιλικής οικογένειας. Αποτέλεσμα ήταν να απαγορευτεί η προβολή της στη χώρα.
  • Η Jodie Foster πληρώθηκε με το απίθανο πόσο των 15 εκατομμυρίων δολαρίων για να παίξει. Τον ρόλο πρώτα τον απέρριψαν οι Kate Winslet και Emma Thompson, ενώ προσφέρθηκε τόσο στη Shannen Doherty όσο και την Alyssa Milano, που όμως αμφότερες είχαν τηλεοπτικές δεσμεύσεις στο Charmed.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • George Fenton, Kenneth ‘Babyface’ Edmonds και Robert Kraft έγραψαν το How Can I Not Love You, που ερμηνεύει η Joy Enriquez.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 17/3/2018

Τα ημερολόγια της Άννα Λιονόουενς είχαν ήδη μια θεαματική (αν και κάπως ξεπερασμένη) ασπρόμαυρη εκδοχή στο σινεμά το 1946, και μία ακόμα (την πλέον διάσημη) ως μιούζικαλ το 1956. Ετούτη, λοιπόν, η τρίτη στη σειρά τι σκοπούς εξυπηρετεί; Ο Άντι Τέναντ (μια ολότελα λάθος επιλογή για εδώ) δεν παρέχει σοβαρές απαντήσεις ως προς αυτό, πέρα του κλασικού «ας κάνουμε ένα ακόμα ριμέικ». Η ταινία του όχι, δεν είναι κακή, αλλά ναι, είναι αχρείαστη. Ούτε ως σύγχρονο θέαμα έχει κάποιον παραπάνω αέρα έπους να προσφέρει, ούτε ο ρεαλισμός που επιδεικνύει αλλάζει την όλη γνωστή «παραμυθική» οπτική, ούτε η Τζούντι Φόστερ κι ο Τσόου Γιουν-Φατ προσφέρουν αξέχαστες ερμηνείες. Έτσι, αν τυχών ως σύγχρονος θεατής τύχει να δείτε μονάχα αυτή την εκδοχή, απλά θα βρείτε το θέαμα λιγάκι παρωχημένο κι ελαφρύ, ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα έχετε σοβαρό πρόβλημα, αφού λείπει ολότελα η μαγεία.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.