Ο Αντώνης Κοκοβίκος, διευθυντικό στέλεχος κάποιου υπουργείου, ζούσε επί δέκα και πλέον χρόνια με μια φτωχή κι αγράμματη γυναίκα, την Ελένη. Αυταρχικός και σατράπης καθώς ήταν, της συμπεριφερόταν σαν να είναι σκλάβα, αποφεύγοντας να τη γνωρίσει ακόμα και στους φίλους του. Εκείνη υπέμενε αγόγγυστα τα πάνδεινα, φροντίζοντας, αγαπώντας και υπακούοντας τον Αντωνάκη της. Στην κηδεία κάποιου φίλου του, ο Αντώνης υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να συστήσει την Ελένη στους φίλους του. Οι σύζυγοι των τελευταίων εκτιμούν αμέσως τα προσόντα της Ελένης, κι άμεσα τον πιέζουν να την αποκαταστήσει.

Σκηνοθεσία:

Γιώργος Τζαβέλλας

Κύριοι Ρόλοι:

Γιώργος Κωνσταντίνου … Αντώνης Κοκοβίκος

Μάρω Κοντού … Ελένη Κοκοβίκου

Δέσπω Διαμαντίδου … Μπεμπέκα

Κατερίνα Γώγου … Παγώνα

Σταύρος Ξενίδης … Χαράλαμπος

Δημήτρης Καλλιβωκάς … Ιάσων Παγκιναρόπουλος

Νάσος Κεδράκας … Μικές

Νίκος Φιλιππόπουλος … Θεμιστοκλής

Καίτη Λαμπροπούλου … Μάρω

Τασσώ Καββαδία … Αγλαΐα Παπαμήτρου

Λιλή Παπαγιάννη … Κατίνα

Δέσποινα Νικολαΐδου … Κλάρα Παγκιναροπούλου

Κώστας Δούκας … ο εργολάβος

Λουκιανός Ροζάν … Μιχαλάκης Τσιμπίδας

Γιώργος Τζιφός … ο σοφέρ

Γιώργος Ρώης … Ξενοφών Παπαμήτρου

Μπέττυ Μοσχονά … η χήρα

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Γιώργος Τζαβέλλας

Παραγωγή: Βιών Παπαμιχάλης

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Φωτογραφία: Νίκος Γαρδέλης

Μοντάζ: Γιώργος Τσαούλης

Σκηνικά: Πέτρος Καπουράλης

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Η Δε Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα

Διεθνής Τίτλος: And the Woman Shall Fear Her Husband

Εναλλακτικός Τίτλος: Η Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: And the Wife Shall Revere Her Husband

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Αν… (2012)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Η Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα του Γιώργου Τζαβέλλα.

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Σικάγο.
  • Συμμετοχή σε διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βερολίνου.

Παραλειπόμενα

  • Μία εκ των κλασικότερων κομεντί του ελληνικού σινεμά ήρθε μόλις 13η την περίοδο 1965-66 με 297.273 εισιτήρια. Στο εξωτερικό είχε καλύτερη καριέρα, κερδίζοντας τις θετικές εντυπώσεις ανάμεσα στους κριτικούς που το είδαν.
  • Παρότι βασίζεται σε ομώνυμο θεατρικό του Τζαβέλλα με τον Βασίλη Λογοθετίδη (1958), ο σκηνοθέτης ήθελε να το ονομάσει Η Αστεφάνωτη. Έπειτα όμως έμαθε ότι ο Νίκος Αβραμέας γύριζε ταινία με αυτό τον τίτλο, κι άλλαξε έτσι γνώμη.
  • Κύκνειο άσμα για τον Γιώργο Τζαβέλλα ως σκηνοθέτη.
  • Η ταινία ανανέωση τη φήμη του θεατρικού, όπου έκτοτε έχει μεταφερθεί πολλάκις στο σανίδι.
  • Το 2012, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης “δανείστηκε” από την ταινία το ζεύγος Κοκοβίκου, όπου εμφανίζονται υπό τους ίδιους ερμηνευτές στην ταινία του, Αν…
  • Ο γιος του Τζαβέλλα, για να τιμήσει τα 100 χρόνια από τη γέννηση του πατέρα του, ήρθε σε επικοινωνία με τους Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, κι έστειλε την αρχική κόπια στα West Wing Studios στη Φλόριντα των ΗΠΑ για να τη χρωματίσουν. Ήταν και επιθυμία του πατέρα του να είναι έγχρωμη. Η επεξεργασία τελείωσε εντός του 2015, και στις 10/3/2016 πήρε διανομή από τη Σπέντζος Φιλμ. Ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε αυτό με μια κλασική ελληνική ταινία, και συνάντησε τόσο θετικές, όσο κι αρνητικές αντιδράσεις.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/2/2012

Όταν το είδα σε πιο ώριμη ηλικία, διέκρινα άμεσα τον καθαρό σοβινισμό που η ταινία αποπνέει. Η καταπιεσμένη γυναίκα παίρνει εξουσία κι αποδεικνύεται χειρότερος τύραννος από έναν απλά στρυφνό, αλλά συμπαθητικό και κατά βάση λογικό άντρα. Αυτά όλα, βέβαια, μέχρι τη συγκινητική τελική σκηνή, όπου το ζευγάρι εξισώνεται υπό τις ανώτερες από αυτό δυνάμεις. Αλλά το «σοβινιστικό» δεν είναι αυτό που σου μένει από το φιλμ, ούτε πετυχαίνει να το αμαυρώσει. Ο Γιώργος Τζαβέλλας ήταν ένας από τους σπουδαιότερους μας σκηνοθέτες, κι εδώ η σφραγίδα του είναι πεντακάθαρη. Πετάει τη φάρσα έξω κι ενσωματώνει το χιούμορ σε κοινωνικούς κανόνες, κάνοντας ακόμα και τα κλισέ να φαίνονται δημιουργικές πινελιές. Σε αυτό βοηθάει η καλύτερη ερμηνεία που έχει κάνει ποτέ ο Γιώργος Κωνσταντίνου και μια τρυφερή Μάρω Κοντού, υποταγμένη πλήρως στη σκηνοθετική ρότα, χωρίς να αγνοούμε το καταπληκτικό δεύτερο καστ. Σίγουρα από τα καλύτερα έργα που έβγαλε ποτέ ο ελαφρύς μας κινηματογράφος.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

1 Σχόλια

  1. Οικία κοκοβίκου 16 Ιουνίου 2020

    Σ'αγαπώ (1965) Στίχοι: Γιώργος Τζαβέλλας Μουσική: ΚώσταςΚαπνίσης 1. Μάρω Κοντού Σ'αγαπώ σ'αγαπώ λιώνω φως μου και καρδιοχτυπώ... Σ'αγαπώ σ'αγαπώ και χιλιάδες φορές θα στο πω... Σ'αγαπώ σ'αγαπώ στη ζωή σ'έχω μόνο σκοπό... Σ'αγαπώ... λιώνω φως μου και καρδιοχτυπώ... Σ'αγαπώ σ'αγαπώ και χιλιάδες φορές θα στο πω... σ'αγαπώ (μμμ) στη ζωή σ'έχω μόνο σκοπό...