Τρελή Αγάπη

Ο νεαρός Χάινριχ είναι ένας βερολινέζος μελαγχολικός ποιητής του ρομαντισμού, που θεωρεί ότι η καλύτερη απόδραση από την απόγνωση είναι η αυτοχειρία. Αποφασίζει να βρει μια γυναίκα που θα τον ακολουθήσει στο απονενοημένο διάβημα. Εν τω μεταξύ, οι γιατροί διαγιγνώσκουν ότι η -γοητευμένη από το αμφιλεγόμενο έργο του Χάινριχ- Ενριέτα πάσχει από μια καταληκτική ασθένεια. Οι δυο τους αποφασίζουν να εκτελέσουν μαζί το σχέδιο του Χάινριχ και η εμπειρία τους θα είναι αλλόκοτη και διαφωτιστική.

Σκηνοθεσία:

Jessica Hausner

Κύριοι Ρόλοι:

Christian Friedel … Heinrich von Kleist

Birte Schnoink … Henriette Vogel

Stephan Grossmann … Friedrich Louis Vogel

Sandra Huller … Marie von Kleist

Katharina Schuttler … Sophie

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jessica Hausner

Παραγωγή: Philippe Bober, Alexander Dumreicher-Ivanceanu, Martin Gschlacht, Bady Minck, Antonin Svoboda, Bruno Wagner

Φωτογραφία: Martin Gschlacht

Μοντάζ: Karina Ressler

Σκηνικά: Katharina Woppermann

Κοστούμια: Tanja Hausner

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Amour Fou
• Ελληνικός Τίτλος: Τρελή Αγάπη
• Διεθνής Τίτλος: Mad Love

Κύριες Διακρίσεις

• Βραβείο σεναρίου και μοντάζ στα εθνικά βραβεία της Αυστρίας. Υποψήφιο σε ακόμα 6 κατηγορίες, μεταξύ αυτών και καλύτερης ταινίας.
• Συμμετοχή στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ Καννών.

Παραλειπόμενα

• Η Jessica Hausner είχε γράψει, περίπου δέκα χρόνια πριν από την ταινία, ένα σενάριο για δύο ανθρώπους που αποφασίζουν να αυτοκτονήσουν μαζί από έρωτα. Το σχέδιο αρχικά τοποθετούνταν στη σύγχρονη εποχή και είχε επηρεαστεί από το θεατρικό norway.today του Igor Bauersima.
• Η ιδέα για το φιλμ γεννήθηκε όταν η Hausner διάβασε τυχαία ένα άρθρο για τον Heinrich von Kleist και τη Henriette Vogel. Την κέντρισε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο Kleist είχε προηγουμένως προτείνει κοινή αυτοκτονία σε περισσότερους ανθρώπους. Η σκηνοθέτις τόνισε όμως εξαρχής ότι η ταινία δεν είναι βιογραφία του Kleist. Πήρε ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα και άλλαξε λεπτομέρειες της βιογραφίας τους ώστε να υπηρετήσει τη δική της ιστορία.
• Για την προετοιμασία του σεναρίου μελετήθηκαν εκτενώς επιστολές, ημερολόγια και άλλα κείμενα της εποχής. Η Hausner ενσωμάτωσε μάλιστα στο σενάριο ορισμένες φράσεις από τις επιστολές του Kleist.
• Η φράση «Amour Fou» δεν αποτελεί απλώς γαλλικό δάνειο για τη Hausner. Σύμφωνα με την ίδια, η συγκεκριμένη ιδέα της «τρελής αγάπης» είχε γερμανικές ρίζες και ταίριαζε ιδιαίτερα στο πνευματικό κλίμα της Πρωσίας των αρχών του 19ου αιώνα.
• Για να αποφευχθούν τα κλισέ των ταινιών εποχής, έγινε εμπεριστατωμένη έρευνα για τα σκηνικά και τα κοστούμια. Η Hausner επιθυμούσε μια καθαρή αισθητική, με αιχμή τα κίτρινα και τα κόκκινα χρώματα. Σημαντική επιρροή στο αισθητικό αποτέλεσμα έπαιξαν και οι πίνακες του Johannes Vermeer.
• Η ταινία γυρίστηκε σε Λουξεμβούργο, Γερμανία και Αυστρία.