Δύο εύποροι Αθηναίοι, ένας συγγραφέας κι ένας αρχιτέκτονας, ο Παύλος και ο Αντώνης, επισκέπτονται την Ύδρα και νοικιάζουν δωμάτια σ’ ένα μεγάλο και παραμελημένο σπίτι μιας χήρας, της Φρόσως, που έχει δύο παιδιά. Η ερωτική σχέση της Φρόσως με κάποιον ντόπιο δημιουργεί προβλήματα στα παιδιά της, τη Μαρίνα και τον Μήτσο, που ντρέπονται για την κατάντια της μητέρας τους. Ο Παύλος αναπτύσσει μια ρομαντική σχέση με τη Μαρίνα και προκαλεί την οργή του Μήτσου, αλλά και τον φθόνο κάποιων ντόπιων, μεταξύ των οποίων είναι και ο Χρήστος που φλερτάρει τη Μαρίνα, χωρίς καμία ανταπόκριση από τη μεριά της.

Σκηνοθεσία:

Μιχάλης Κακογιάννης

Κύριοι Ρόλοι:

Έλλη Λαμπέτη … Μαρίνα

Δημήτρης Χορν … Παύλος

Γιώργος Φούντας … Χρήστος

Ελένη Ζαφειρίου … Φρόσω

Στέφανος Στρατηγός … Πανάγος

Νότης Περγιαλης … Αντώνης

Ανέστης Βλάχος … Μήτσος

Θανάσης Βέγγος … χωροφύλακας

Νίκος Φέρμας … κυρ-Αριστείδης

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Μιχάλης Κακογιάννης

Μουσική: Αργύρης Κουνάδης

Φωτογραφία: Walter Lassally

Μοντάζ: Αιμίλιος Προβελέγγιος

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Το Κορίτσι με τα Μαύρα

Διεθνής Τίτλος: A Girl in Black

Κύριες Διακρίσεις

  • Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.
  • Ασημένιο βραβείο στο φεστιβάλ Μόσχας.

Παραλειπόμενα

  • Γυρισμένο εξολοκλήρου στην Ύδρα. Εξαίρεση αποτελούν τα αρχικά πλάνα στο λιμάνι του Πειραιά και στον Πόρο.
  • Ο Κακογιάννης γύρισε ολόκληρη την ταινία με μία μόνο κάμερα. Είχε πολύ χαμηλό προϋπολογισμό και ολοκληρώθηκε το φιλμ μέσα σε 8 βδομάδες.
  • Ο κορυφαίος γάλλος κριτικός Andre Bazin είχε σχολιάσει για την ταινία: “Γνήσια κορυφαία, σύγχρονη ελληνική τραγωδία”.
  • Μετά τις Κάνες έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη, ενώ πήρε διανομή και σε Μεξικό, Ανατολική Γερμανία. Ήταν μία από τις πρώτες ελληνικές ταινίες με διεθνή πορεία και επιτυχία.
  • Στη χώρα μας έκοψε 87.552 εισιτήρια, και ήρθε στην 4η θέση ανάμεσα στις 24 ελληνικές ταινίες της σαιζόν.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 9/5/2010

Έναν χρόνο μετά την «Στέλλα», ο Κακογιάννης με δικό του πρωτότυπο σενάριο μένει σε έναν παρόμοιο προβληματισμό. Το πώς συγκρούονται οι επιθυμίες με τους άκαμπτους ηθικούς νόμους μιας αυστηρά παραδοσιακής κοινωνίας. Η ελληνική τραγωδία συνεχίζεται κάτω από το ίδιο σκληρό ηλιακό φως που μοιάζει να την ορίζει. Ο Κακογιάννης συνδέει πολύ εύστοχα τον κοσμοπολιτισμό του Παύλου με την έμφυτη ευαισθησία της υδραίας Μαρίνας, δημιουργώντας δεσμό, που παρά την ευθραυστότητά του στο επίπεδο της έκφρασης, ορθώνεται αντιμέτωπος με την υφέρπουσα βιαιότητα των θεσμών. Δυνατά κοντράστ της φωτογραφίας υπογραμμίζουν τις εντάσεις, και η θλιμμένη Έλλη Λαμπέτη ερμηνεύει υποδειγματικά μέσα από τις σιωπές.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.