Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Διόλου ευκαταφρόνητη μια απόπειρα να δούμε για πολλοστή φορά μια ίδια ιστορία, όταν επιλέγεται τόσο διαφορετικός τρόπος αφήγησης. Η Claire McCarthy (ή μάλλον η Lisa Klein που παρέχει την πρωτόλεια πηγή) δεν αλλοιώνει το αθάνατο κείμενο του William Shakespeare τελείως για το τίποτα, μια κι αυτό που προσφέρει είναι μια καθωσπρέπει ταινία […]

Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Φιλότιμος ο David Raymond στην πρώτη του απόπειρα -και κατευθείαν για «πρώτης κατηγορίας»- για σινεμά, αλλά φοβάμαι πως χάθηκε κάπου στα «προκαταρτικά». Και το φιλότιμο του έγκειται στο ότι έχει ένα θέμα που δεν είναι καθόλου εξαντλημένο, όπως η απαγωγή και κακοποίηση γυναικών, το οποίο εμπλουτίζει με την κλασική μεν φόρμα της […]

Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Σε επίπεδο πατροπαράδοτης βιντεοκασέτας ξέπεσε ο Adam Sandler, που εντέλει δεν μου φαίνεται ότι του βγήκε σε καλό το συμβόλαιο με το Netflix. Πριν αυτού, έβγαζε στο κατά λάθος και καμιά συμπαθητική κωμωδιούλα, και σίγουρα δεν είχε ξεπέσει σε τέτοια στάνταρ φτηνής παραγωγής. Η αρνητική προδιάθεση χτίζεται μέσα στα πρώτα 2-3 λεπτά. […]

Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Είναι παρατηρημένο πλέον, και αποτελεί έναν χρυσό κανόνα του σύγχρονου κινηματογράφου. Όταν οι Κορεάτες βγάζουν ταινιάρα, σημαδεύουν τη χρονιά! Σειρά τώρα είχε ο Joon Ho Bong, που μας είχε παρουσιάσει μια καλή μεν φιλμογραφία, αλλά τίποτα δεν προετοίμαζε για αυτό το χτύπημα. Μπορεί ήδη να μας είχε μιλήσει ορθά περί της «πάλης […]

Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Θα ήταν άδικο για τον Τόλκιν να παρακολουθούσαμε μια βιογραφία που θα αναζητούσε μονίμως την καταγωγή του Άρχοντα. Γιατί πέρα από τη δουλειά που τον έκανε διάσημο, είναι ένα ιστορικό πρόσωπο που χρίζει σεβασμού και πέρα από αυτήν. Βέβαια, αντιλαμβάνομαι ότι όταν μιλάμε για μια τέτοια δουλειά που «προσκυνάνε» εκατομμύρια φαν ανά […]

Συντάκτης: Πάρις Μνηματίδης Από τη δραμεντί ανεξάρτητης λογικής («Εγώ, ο Ερλ και το Κορίτσι που Πεθαίνει»), ο Alfonso Gomez-Rejon, που έχει θητεύσει μεταξύ άλλων και ως βοηθός του Martin Scorsese (ο οποίος έχει χρέη εκτελεστικού παραγωγού εδώ), δοκιμάζεται τώρα στο βιογραφικό δράμα εποχής, σε ένα φιλμ που συνάντησε προβλήματα διανομής λόγω της σύνδεσής του με […]

Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Το σίγουρο είναι πως δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια συνηθισμένη ταινία. Ο Wayne Roberts μπερδεύει κοινό και κριτική με τις προθέσεις του, που από τη μία μοιάζουν ποιοτικές, και από την άλλη φαντάζει σαν να κάνει μια μικρή πλάκα με τον θάνατο. Λίγο κι από τα δύο εντέλει ισχύουν, χωρίς όμως ούτε […]

Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Το Shaft του 1971 ήταν αυτόνομα ένα ορόσημο -ίσως το σημαντικότερο- για την blaxploitation κουλτούρα, ακόμα κι αν δεν μπορεί να συγκριθεί ποιοτικά με τις επιτυχίες του αστυνομικού σινεμά εκείνης της περιόδου. Ήδη μετά δύο άστοχα σίκουελ και ένα «κάτι σαν ριμέικ» του 2000, κι αυτή του η αρχική δόξα είχε ξεφτίσει. […]

Συντάκτης: Πάρις Μνηματίδης Μήπως έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου ήδη από την εποχή του «Γάμος αλά Ελληνικά» με τη Vardalos να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η καλώς εννοούμενη ιδιαιτερότητα του ελληνικού στοιχείου όταν αυτό υπάρχει σε ένα φιλμ; Διότι αυτή η δήθεν χαριτωμένη γραφικότητα που σχεδόν πάντοτε τη συνοδεύει μπορεί από […]

Συντάκτης: Πάρις Μνηματίδης Φιλόδοξο το εγχείρημα του Dominic Savage να βασίσει τον διάλογο, δηλαδή το ήμισυ της ουσίας του σεναρίου, επάνω στην αυτοσχεδιαστική ικανότητα των ηθοποιών του. Αποφέρει άραγε καρπούς; Ναι μεν, αλλά… Ομολογουμένως το τελικό αποτέλεσμα βγάζει μια φυσικότητα κι έναν αυθορμητισμό που σπάνια συναντώνται ακόμη και στο σημερινό ανεξάρτητο κύκλωμα, ειδικά στις στιγμές […]