Τιμώντας τον μεγάλο σκηνοθέτη ΟΤΑΡ ΙΟΣΕΛΙΑΝΙ, η NEW STAR σε συνεργασία με το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ «Ο ΚΑΥΚΑΣΟΣ» παρουσιάζει την πρώτη του ταινία «ΦΥΛΛΟΡΟΗ» (Falling Leaves-1966)  για 1 προβολή στις 25/1 στον κινηματογράφο STUDIO new star art cinema στις 19:00

Θα χαιρετήσουν:

Εκ μέρους της Πρεσβείας της Γεωργίας, κύριος David Kordzadze, Επιτετραμμένος της Γεωργίας.

Εκ μέρους της Γεωργιανής Κοινότητας, ο Δρ. Avtandil Mikaberidze, Ιδρυτής του Γεωργιανού Ινστιτούτου Αθηνών και του Πολιτιστικού Κέντρου “Ο ΚΑΥΚΑΣΟΣ”.

Θα μιλήσει ο κύριος Βελισσάριος Κοσσυβάκης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Studio new star art cinema

Στην τελετή θα συμμετέχουν:
Η Χορωδία Αγοριών Γεωργιανού Παραδοσιακού Τραγουδιού «MARTVE», που ιδρύθηκε το 1978. Η αποστολή της χορωδίας που ταξιδεύει στην Ελλάδα, αποτελείται από 50 αγόρια, 8-16 χρόνων (Καλλιτεχνικός διευθυντής, Mikheil Javakhishvili).

Το Μουσικό Σύνολο του Πολιτιστικού Κέντρου «Ο ΚΑΥΚΑΣΟΣ» (Καλλιτεχνικός διευθυντής, Mamuka Inadze).

ΠΕΜΠΤΗ 25/1/2024 το STUDIO new star art cinema:

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 19:00 ΩΡΑ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ: 18:30

ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ 33 & ΣΠΑΡΤΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Τηλ 210-8640054 –6932479731

«Το κρασί, όπως κι ο άνθρωπος, γερνάει και πεθαίνει» 

«Βλέπω στους νέους κινηματογραφιστές την υποχρέωση να ικανοποιήσουν το κοινό γούστο, το οποίο υποβαθμίζει τα πάντα λίγο, λίγο. Ο θεατής υπαγορεύει στον παραγωγό, ο οποίος υπαγορεύει με τη σειρά του στον κινηματογραφιστή. Το σινεμά δεν προσδιορίζει την παρόρμηση της ζωής μας μέσα στον κόσμο, όμως φοβάμαι μήπως μια γενιά κινηματογραφιστών έχει θυσιαστεί». ΟΤΑΡ ΙΟΣΕΛΙΑΝΙ

«Αυτός είναι ο Ιοσελιάνι: ένας παραμυθάς που αφηγείται με κινηματογραφικές εικόνες, γεμάτες ποίηση, γεμάτες όρεξη, πίστη κι ελευθερία.» – Μισέλ Δημόπουλος

Βασισμένη στο βιβλίο του Αμιραν Τσιτσινάτζε

 ΦΥΛΛΟΡΟΗ (Falling Leaves)

Σκηνοθεσία: Οτάρ Ιοσελιάνι

Συγγραφέας: Αμιράν Τσιτσινάτζε

Πρωταγωνιστούν: Μαρίνα Καρτσιβάτζε, Ράμαζ Τζιοργκομπιάνι

Διάρκεια: 91’

Έτος: 1966

Είδος: Δράμα, Αισθηματική

ΣΥΝΟΨΗ

Φυλλορροή, δηλαδή, φθινόπωρο, ο καιρός του τρύγου στην Γεωργία. Όπου ένας νεαρός οινολόγος αδυνατεί να προσαρμοστεί στις συνθήκες παραγωγής, σε αντίθεση με έναν συμφοιτητή συνάδελφό του. Την ίδια στιγμή παρακολουθούμε τον πλατωνικό του έρωτα με τη νεαρή ξεναγό του εργοστασίου.

Στη Γεωργία, η παραγωγή κρασιού είναι σημαντική και απασχολεί πολλούς αμπελουργούς και οινοπαραγωγικές μονάδες. Δυο νεαροί οινολόγοι, ο Νίκο και ο Οτάρ, αρχίζουν την καριέρα τους σε έναν οινοπαραγωγικό συνεταιρισμό.

Ο πρώτος, είναι σοβαρός, ντροπαλός, ευσυνείδητος, ο δεύτερος, τεμπέλης, που προσπαθεί να πιάσει την καλή ευκαιρία. Η επαφή τους με τους γραφειοκράτες και συμφεροντολόγους υπεύθυνους της μονάδας, είναι ανάλογη με το χαρακτήρα τους. Στο εργοστάσιο, δουλεύει και η όμορφη Μαρίνα, η οποία παίζει με όλους τους άντρες που την πλησιάζουν. Ο διευθυντής έχει μοναδικό στόχο να πιάσει το υψηλότερο πλάνο παραγωγής, αδιαφορώντας για το αν το κρασί είναι ώριμο…

Η ταινία ξεκινάει απλά, σχεδόν σαν ντοκιμαντέρ για το κρασί και σχεδόν ανέμελα, μπλέκει τους ανθρώπινους χαρακτήρες με τις αντιθέσεις τους, τα παιχνίδια της εξουσίας, των συμφερόντων, του ερωτισμού. Η σχεδόν φυσική αυτή φρεσκάδα, πυκνώνει αδιόρατα. Το χιούμορ της ηθογραφικής κομεντί φανερώνει και τις πιο κρίσιμες συγκρούσεις της συνείδησης και της ηθικής.

«Το κρασί, όπως κι ο άνθρωπος, γερνάει και πεθαίνει» λέει η κοπέλα στη «Φυλλορροή». Αυτή η πορεία – από το γλέντι και τη χαρά ως την αναπόφευκτη φθορά, από το φως που λούζει τους ανθρώπους ως το σκοτάδι που τους καταπίνει – είναι η διπλή όψη του κόσμου, ταυτόχρονα μελαγχολική και ειρωνική, καθώς τη διαπερνούν ο πόνος και η τρυφερότητα, ο σαρκασμός και η μεγαλοψυχία. Ο Ιοσελιάνι χλεύαζε τη σιγουριά της σοβιετικής χώρας του, αλλά έχει κι ένα δυνατό, ξεκαρδιστικό και καταλυτικό γέλιο όταν συναντάει στη Δύση τη μανία και τη ρηχότητα της κατανάλωσης.

Είναι μαθητής ενός μεγάλου σαρκαστή και σπουδαίου νεωτεριστή, του Τατί, κι είναι ταυτόχρονα ένας δημιουργός που βρίσκει τη σοφία και την ουσιαστική, αναδημιουργική απελπισία στην παράδοση του μακρινού, ανατολίτικου χωριού του. Αυτή η ταυτότητα δεν είναι διπλή, σχιζοφρενική στο έργο του Ιοσελιάνι, η Δύση και η Ανατολή έχουν συνέχεια. Οι αγρότες του «Παστοράλε» είναι και «Ευνοούμενοι του Φεγγαριού», τα δε μοναστήρια της Τοσκάνης έχουν σε κάποιο υπόγειο ένα ανομολόγητο και κρυμμένο φυλαχτό απ’ την Ορθοδοξία της Γεωργίας. Στο έργο αυτού του κεφάτου Γεωργιανού, που περιπλανιέται στη Δύση και επιστρέφει πάντα στην Ανατολή, οργανώσαμε ένα πλήρες αφιέρωμα στο φετινό Φεστιβάλ. Θα παρακολουθήσουμε τα μεθυστικά ταξίδια του, που έχουν όλες τις εικόνες και τις γεύσεις της ζωής, τις ανοιχτές καρδιές και τα σκοτάδια των ανθρώπων.

Μισέλ Δημόπουλος