Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής

Τα σίκουελ της κλασικής πλέον ταινίας του 1978 είχαν βάλει ταφόπλακα στο franchise του Σούπερμαν, αλλά δεν ήταν δυνατόν η DC και η Warner Bros. να παρατούσαν έτσι στα κρύα του λουτρού τον βασικό τους υπερήρωα. Αυτή η νευρικότητα να αναστηθεί από τις στάχτες του ο «άνθρωπος από ατσάλι» εδώ γίνεται περισσότερο από ολοφάνερη, σε σημείο να αφορά κεντρικά αλλά και μικρότερα σημεία ολόκληρου του σεναρίου. Ξεκινώντας από τον ίδιο τον τίτλο, όλα μιλάνε για την επιστροφή του ήρωα, όπως και τον σύνδεσμο του απευθείας με την ταινία του 1978, μήπως και ξεχαστούν οι άτυχες συνέχειες. Γίνεται όμως και σε τέτοιο σημείο, που καταντάει αυτοσκοπός.

Ο Bryan Singer πετυχαίνει στην αποστολή του να έχει ένα αρκετά δυνατό blockbuster, αλλά αποτυγχάνει στο να αναβιώσει την αίσθηση που είχε ο θεατής όταν πρωτοαντίκρισε τον Christopher Reeve πριν κάποιες δεκαετίες. Ποια είναι η καίρια διαφορά; Η μαγεία! Αυτό που το 1978 ήταν μαγικό, εδώ μπαίνει στην κινηματογραφική συνέχεια μιας μακράς ήδη λίστας θεαματικών ταινιών του είδους, μην αποτελώντας το κάτι αληθινά ξεχωριστό όπως τότε. Σίγουρα είναι η ευπρεπής ταινία που ήθελαν οι φαν να δουν, αλλά υστερεί σε όγκο κατά πολύ από το αντίπαλο εσωτερικό δέος της DC που ονομάζεται Μπάτμαν.

Ούτε ο Brandon Routh είναι ο ιδανικός Σούπερμαν μιας νέας γενιάς (δεν έφτανε πλέον η ανεύρεση ενός ακόμα πανόμοιου Reeve), ούτε το επιμέρους στόρι βρίσκει χρόνο ανάπτυξης ελέω των πολλών στάσεων για να αναθερμάνουμε τις βασικές γνώσεις για τον ήρωα, ούτε ο Kevin Spacey καταφέρνει κάτι παραπάνω από μια καλή ερμηνεία (κάτι εύκολο άλλωστε για αυτόν), μια και η ιστορία του δεν έχει αυτό το επιβλητικά σκοτεινό που επιτάσσει ένα σύγχρονο blockbuster. Έτσι, απλά έχουμε ένα καλομονταρισμένο φιλμ, με εφέ που παραπέμπουν σε παραδοσιακά αλλά δεν είναι και τα αρτιότερα (υπάρχουν ψηφιακές ατέλειες τύπου δεύτερου Matrix), και ενώ θέλαμε μια επανέναρξη πιο κοντά στην ψυχοσύνθεση ενός σύγχρονου θεατή, απλά πήραμε ένα απλά καλοδεχούμενο σίκουελ της ορίτζιναλ ταινίας.

Δεν είναι διόλου παράλογο που παρότι η ταινία άρεσε και έκοψε τα εισιτήρια της, ξέκανε το νήμα της ζωής των παλιών Σούπερμαν μία και καλή, με το σύμπαν της DC να πιάνει τα πράγματα ξανά-μανά από την αρχή. Γιατί όσο κι αν το σινεμά έχει ανάγκη να μην ξεκόβεται από τις ρίζες του, έχει άλλη τόση να μη βολεύεται σε αυτές. Ένα μάθημα που πήραν τα σύγχρονα Star Wars, και ενώ πόνταραν στον συναισθηματισμό της ορίτζιναλ τριλογίας, παρείχαν και το νέο στοιχείο που γράφει αυτόνομη ιστορία. Αυτό εδώ δεν υπάρχει.

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 13 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.