Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής

Χρόνια και ζαμάνια πριν την «απαλλοτρίωση» των βρικολάκων επί του εφηβικού σινεμά, υπήρχε κι αυτή η young-adult ταινία που μπόρεσε να κάνει την αλλοίωση της δίχως να πειράξει τα ιερά και τα όσια. Χωρίς ο Joel Schumacher να πετυχαίνει ή καν να δείχνει ότι προσπαθεί για μια ταινία υψηλών αξιώσεων, παρουσιάζει μία από αυτές που εύκολα θυμάται νοσταλγικά κάποιος που μεγάλωνε τότε. Είναι κάτι ανάλογο με το Γκριζ, αφού εμπεριέχει κωδικούς αντί για σεναριακές αρετές, αλλά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι χτυπάει διάνα στα συστατικά που ανακατεύει, και με τον τρόπο όμως που τα ανακατεύει.

Έχουμε τρόμο, έχουμε ατόφια παρεΐστικη νεανική ταινία, έχουμε κωμωδία, έχουμε ροκ, έχουμε ρομάντζο, και μία δοσούλα από μυστήριο. Όλα αυτά σε ένα μετα-μπαρόκ σκηνικό μιας πόλης βγαλμένης από νεανική φαντασίωση, και συσσωρευμένους χαρακτήρες πολύ όμορφους για να είναι αληθινοί. Όλα τραβηγμένα σε ένα κόμικ έπακρο, με γνώμονα αυτός που παρακολουθεί… να γουστάρει. Αλλά και πώς να μην το κάνει, όταν πρόσωπα σαν του Kiefer Sutherland, του Jason Patric, της Jami Gertz, του Corey Feldman, αλλά και επί του συνόλου του καστ, βρίσκονται δίχως την παραμικρή ερμηνευτική παρέμβαση από τους ίδιους στον σωστό τόπο, τη σωστή ώρα, και με το κατάλληλο κέφι.

Ο Schumacher λειτουργεί περισσότερο σαν μαέστρος. Έχει στα χέρια του ένα υλικό συνονθύλευμα, και αυτό που πράττει είναι να κολλάει κατάλληλα τις σκηνές, ώστε ούτε ο τρόμος να κάνει κακό στον χαβαλέ ή και το αντίθετο, ούτε όμως και ο θεατής να κουραστεί αφού όλα είναι καλοζυγισμένα. Κανένα δεν πατάει χρονικά το άλλο, ούτε καν το ρομάντζο που θα φανταζόταν κάποιος γνώστης των σημερινών young-adult. Πιο πολύ φαντάζεσαι ότι είχε στα χέρια του περισσότερο υλικό που πέταξε, παρά ότι πρόσθετε σκηνές για να βγει σωστά αυτό που ήθελε. Ακόμα περισσότερο, μπορεί κανείς να υποθέσει και κάτι τελείως διαφορετικό… Ότι του «έκατσε». Χωρίς δηλαδή και ο ίδιος να το πολυκαταλάβει, είπε να ακολουθήσει το ρεύμα που τότε δοκίμαζε έντονα τα θριλερικά στοιχεία σε σύμμειξη με τα κωμικά (δεκαετία υπόδειγμα η συγκεκριμένη για τούτο), κι απλά ήρθαν όλα κι έδεσαν από μόνα τους όπως έπρεπε.

Δεν είναι το καθαρό μπλοκμπάστερ που θα έγραφε τη μεγάλη ιστορία, είναι υπερβολικά τραβηγμένο σε σημείο να φαντάζει «δήθεν», αλλά είναι πεντακάθαρο δείγμα ψυχαγωγικού σινεμά για νεανικές ηλικίες που κρατάει ακόμα και σήμερα ένα μοντέρνο κλίμα, και μαζί έναν νοσταλγικό τόνο από εποχές που πρόσεχαν να μη ρεζιλεύουν τα είδη που έριχναν στην αρένα του εμπορικού χαβαλέ.

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 14 || Επισκέψεις Βδομάδας: 2

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.