Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής

Δεν είναι λίγοι οι πολέμιοι του Τσάι στη Σαχάρα, αλλά θα με βρουν απέναντι. Κύριος στόχος τους είναι η αργή κίνηση στα πάντα, όπου επιβάλει ο Bertolucci. Μα, αυτό έπρεπε να είναι το κύριο μέλημα του. Το μυθιστόρημα του Paul Bowles έχει κύρια έμπνευση την εικόνα των Αράβων της Αιγύπτου να είναι ξαπλωμένοι και μαστουρωμένοι, μοιάζοντας πως δεν θα σηκωθούν ποτέ. Αυτό το Τσάι δεν είναι διεγερτικό, αλλά ναρκωτικό. Ο Bertolucci το έχει διαβάσει προσεκτικά, και αφήνεται στη δύναμη της εικόνας της ερήμου, μιας εικόνας που αλλάζει αναλόγως τι έχεις πιει…

Ο Vittorio Storaro είναι ο ζωγράφος της ερήμου, κι ο Ryuichi Sakamoto το αηδόνι της. Αυτή η σύνθεση που προσφέρουν οι δυο τους είναι μοναδικής σύλληψης, και δεν χρειάζονταν πολλά περισσότερα για να εξυψωθεί το έργο. Ο Malkovich φαντάζει λιγάκι επιτηδευμένος, αλλά όταν πρωτοείδαμε την ταινία δεν είχε ακόμα αναλωθεί στους ίδιους χαρακτήρες. Η Debra Winger υπάρχει ακριβώς για να αλλοιώσει την εικόνα που είχε διαμορφώσει στα 1980. Ερμηνεύει το θύμα μιας άλλης πραγματικότητας από τη συμβατική, τον Δυτικό που θα αποπλανηθεί από τη μαγεία του μυστηρίου χωρίς να το προμελετάει.

Και μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει έντονο το στοιχείο του αισθησιασμού. Ελάχιστες οι ακατάλληλες λήψεις, αλλά πανταχού παρόν σε κάθε κόκκο εικόνας, ήχου και χρώματος, συνυφασμένο με τη διέγερση και την εξύψωση του νου σε μια άλλη πραγματικότητα. Μπορεί ο Bowles να έγραψε το βιβλίο του το 1949, είναι παρά ταύτα σαν να προφητεύει το κίνημα των 1960, που είχε συνδυάσει τον μυστικισμό εξ Αιγύπτου με την έκσταση μέσω ναρκωτικών ουσιών. Μια παράλληλη πραγματικότητα από την οποία δύσκολα επανέρχεσαι, ίσως επειδή υπάρχουν εκεί μέσα που μπαίνεις «αντικείμενα» που δεν θέλεις να αποχωριστείς ποτέ. Εδώ αυτά όλα δεν κρίνονται, κρίνεται μονάχα ο νηφάλιος ψυχολογικός μας κόσμος, απλά παρουσιάζονται με τη μέγιστη «ρεαλιστική» απεικόνιση που θα ήταν δυνατόν να υπάρξει, δίχως τη χρήση υπερρεαλισμού.

Και χάρες πολλές στον Bernardo Bertolucci δεν χρωστάω, αφού μετά από αυτή την ταινία πήρε ελαφρώς τον δημιουργικό κατήφορο. Το Τσάι μην το δείτε ως μια τυπική αφηγηματική ταινία, γιατί έτσι θα χάσετε το μισό. Δείτε το σαν μια μυσταγωγία, κι ως έτσι κρίνετε το…

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:

>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 16 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.