Συντάκτης: Σπύρος Δούκας

Στα γνωστά μονοπάτια των σύγχρονων κωμωδιών τρόμου, που επιχειρούν να εξισορροπήσουν την «παράδοση» με μια σκεπτόμενη θεματολογία, το «Ready or Not» αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής νύφης που παντρεύεται ένα παιδί μιας οικογένειας πλούσιων επιχειρηματιών μέσα στον τεράστιο πύργο τους, ενώ την πρώτη νύχτα το σόι του θα επιχειρήσει να την «καταβροχθίσει».

Διατηρώντας μια ιδιαίτερα έντονη σεναριακή συγγένεια με το «Get Out» του Jordan Peele, το έργο είναι και γενικότερα αντίστοιχης κοπής και λογικής με εκείνο. Έχουμε και πάλι ένα νεαρό ζευγάρι, με τη γυναίκα εδώ να έρχεται αντιμέτωπη με το άγχος της γνωριμίας των πεθερικών, που μετασχηματίζεται κωμικά σε τρόμο. Στη θέση της θεματολογίας περί λανθάνοντος ρατσισμού, εδώ έχουμε μια γενικευμένη σάτιρα της μεγαλοαστικής τάξης, καθώς και μια κατά Ari Aster περιγραφή της νοσηρότητας ενός οικογενειακού περιβάλλοντος, όπου κανείς γόνος δεν γλιτώνει από το παρελθόν, και όλα τα μήλα θα πέσουν αναπόφευκτα κάτω από τη μηλιά, όσο κι αν προσπαθήσουν να ξεγλιστρήσουν παραπέρα. Όλα αυτά συνδυάζονται με μια απενοχοποιημένα διασκεδαστική comedy-horror ματιά, που περιφέρεται διακριτικά γύρω από το cult.

Η επιτυχία των Bettinelli-Olphin και Gillett έγκειται στη διαύγεια του οράματός τους, και στην ανάλογη δύναμη των εικόνων τους, που αν και βρίθει από αναφορές και στοιχεία που έχουμε επανειλημμένα ξαναδεί στο σύγχρονο horror σκηνικό, υπάρχει μια θαυμαστή αυτοπεποίθηση στο όλο εγχείρημα, που το σώζει αφενός από την κοινοτοπία και αφετέρου από την καρικατούρα, στην οποία θα ήταν μάλλον αρκετά εύκολο να εκπέσει (το στοιχείο της υπερβολής σαφώς υπάρχει, αλλά πάντα υπό έλεγχο και σε πλαίσια σάτιρας). Αντίθετα, η ανάμειξη όλων των καταβολών στα πλαίσια μιας υποβλητικής ατμόσφαιρας, μιας σκηνοθεσίας που αξιοποιεί περίτεχνα τον δαιδαλώδη χώρο, και των πρωτοκλασάτων ερμηνειών που δίνουν στιβαρή δραματική υπόσταση στο έργο, έχει ως αποτέλεσμα μια φρέσκια, ανανεωτική ματιά στο είδος, και μια καλή ισορροπία μεταξύ κωμωδίας και δράματος. Βέβαια, δεν λείπουν και κάποια ξεπερασμένα κλισέ που λειτουργούν ως παραφωνίες στο άρτιο σύνολο (η βλακεία που δέρνει τους «κακούς» και οι συνεχείς ευτυχείς συμπτώσεις παραείναι βοηθητικές και βολικές για την πρωταγωνίστρια), αλλά κι αυτό είναι κάτι που σχεδόν συγχωρείται υπό το b-movie πρίσμα της κωμωδίας.

Ως γνωστόν, οι πλούσιοι έχουν πουλήσει την ψυχή τους στο διάβολο, και στο φινάλε ο διάβολος θα εξαργυρώσει δεόντως την αγορά του. Πάντως, όσο κουρασμένο κι αν φαίνεται το horror είδος, συνεχίζει να βγάζει αξιοπρόσεκτα διαμαντάκια!

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 36 || Επισκέψεις Βδομάδας: 2

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.