Συντάκτης: Σοφία Γουργουλιάνη

Bρισκόμαστε στο 1962, όχι μόνο ο Truffaut, αλλά και εμείς οι ίδιοι μέσα από την ταινία του, και ο σκηνοθέτης μέσα από ένα σενάριο φαινομενικά απλό δημιουργεί ένα απόλυτο αριστούργημα, τον ύμνο του γαλλικού Νέου Κύματος, και εντέλει μια ταινία που επηρέασε και θα επηρεάζει δημιουργούς για πολλά ακόμη χρόνια.

Ο Truffaut δημιουργεί όχι έναν, αλλά τρεις μοναδικούς χαρακτήρες. Φυσικά, την παράσταση κλέβει η Cathrine, το παρανοϊκό θηλυκό, ο ορισμός του intellectual-sexy. Aυτή η γυναίκα που δεν είναι ούτε ξανθιά, ούτε πολύ αισθησιακή, αυτή όμως που ξέρει να σκέφτεται όσο ακριβώς χρειάζεται για να τρελαίνει κάθε άντρα και να τον κάνει να υπομένει στωικά τα καμώματα της. Δεν ξέρω πού ακριβώς ζει και δραστηριοποιείται το αρχέτυπο αυτό γυναίκας, αυτό που ξέρω όμως είναι πως σε αυτό έγκειται και ολόκληρη η γοητεία της γυναίκας που έπλασε το νέο κύμα. Είναι πλάσμα φανταστικό, που με κάποιο περίεργο τρόπο κατέχει θέση περίοπτη στη φαντασία του καθενός από μας, χωρίς όμως να μπορεί να τη βρει, ούτε καν να την πλάσει. Μια γυναίκα σαν αυτή αφήνει πίσω της πολλά θύματα, που είτε ηθελημένα είτε όχι βασανίζει μέχρι τελικής πτώσης. Και εδώ, τον ρόλο αυτό καλούνται να παίξουν δύο φίλοι, δύο άντρες ευφυείς, τόσο ώστε να συνομιλούν για τον έρωτα, να αναλύουν κάθε του πτυχή, αλλά όταν τον βρίσκουν να μην μπορούν να τον κρατήσουν. Και σε πείσμα όσων λένε πως εδώ ο Truffaut μοιάζει μισογύνης, κοιτάξτε ποιος είναι ο αδύναμος κρίκος στην αλυσίδα…

Ένα άλλο γεγονός το οποίο εντυπωσιάζει απόλυτα είναι η αφήγηση της ταινίας. Ο σκηνοθέτης ναι μεν βάζει έναν αφηγητή, αλλά δεν αναπτύσσει ορθολογικά την ταινία του με βάση τον χωροχρόνο, αλλά μονάχα με βάση συναισθήματα και καταστάσεις. Η αρχή, η μέση και το τέλος υπάρχουν ως έννοιες, αλλά δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, με αποκορύφωμα το τέλος που δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα της υπόθεσής μας, αντίθετα μοιάζει να δημιουργεί ακόμη περισσότερα. Επίσης, ο σκηνοθέτης μοιάζει να παίζει στα δάχτυλα τα κινηματογραφικά είδη, με αποτέλεσμα εκεί που μας αφηγείται μια κομεντί, να περνά στο νουάρ και από κει σε ένα καλοκουρδισμένο δράμα με μια μικρή πινελιά από θρίλερ.

Με λίγα λόγια έχουμε να κάνουμε με ένα αριστούργημα, που δε λέει να σταματήσει να εμπνέει αγνή αγάπη για τον κινηματογράφο σε όλους τους κινηματογραφόφιλους, και πάθος για δημιουργία στους εκάστοτε δημιουργούς.

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:

0: Κακή 🥔 | 1: Μέτρια 👎 | 2: Ενδιαφέρουσα 🆗 | 3: Καλή 👍 | 4: Πολύ Καλή ⭐ | 5: Αριστούργημα 💎

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.