Συντάκτης: Χάρης Καλογερόπουλος

Νοέμβρης του 1938. Ο πρώην άγγλος πρόξενος στο Μεξικό Τζέφρι Φέρμιν, αλκοολικός όσο δεν παίρνει, τριγυρίζει ανάμεσα στο πλήθος, παραμονή της Μέρας των Νεκρών. Ποθεί να ξαναδεί τη γυναίκα του, για την οποία έχει μάθει ότι θέλει διαζύγιο. Κάποια στιγμή στο παρελθόν, εκείνη κι ο νεώτερος ετεροθαλής αδελφός του είχαν συνάψει σχέση, κάτι που τον πλήγωσε βαθύτατα. Η ζημιά μέσα του, ενισχυμένη απ’ το αλκοόλ, είναι ανεπανόρθωτη. Υποθέτουμε ότι αυτό θα το προκάλεσε εν μέρει ο αλκοολισμός του. Κι οι δυο τους τον αγαπούν νοιώθοντας τύψεις γι’ αυτό που έγινε. Ο αδελφός, αριστερών πεποιθήσεων, έχει επιστρέψει από τον ισπανικό εμφύλιο και του παραστέκεται. Ο Φέρμιν πίνει όλο αυτό το βράδυ και κάποια στιγμή ο τοπικός γιατρός τον πάει στην εκκλησία να προσευχηθούν για την επιστροφή της γυναίκας του. Συμπτωματικά, το επόμενο πρωί καταφθάνει η γυναίκα του από Νέα Υόρκη θέλοντας να σώσει τον γάμο τους. Κατεβαίνοντας απ’ το λεωφορείο, τον ακούει στο καφενείο να παραμιλάει στον καφετζή, έχοντας κάνει μια ακόμα ολονυκτία με ποτά. Παρακολουθούμε μια μέρα με τους τρεις τους, τη Μέρα των Νεκρών, μια μέρα ανέλπιδης προσπάθειας, για ένα μέλλον καταδικασμένο, όπως αυτό της Ευρώπης παραμονές του Β` Π. Πόλεμου, με τους γερμανούς διπλωμάτες στο Μεξικό να εκκολάπτουν εκεί, υπογείως, ναζιστικό κίνημα, αρχικά στρατολογώντας αποβράσματα.

Το βιβλίο του Μάλκολμ Λόουρι είναι ημι-αυτοβιογραφικό. Αλκοολικός ο ίδιος, έζησε στο Μεξικό και αργότερα κατάφερε να ολοκληρώσει το έργο του στον Καναδά. Ο Τζον Χιούστον, επίσης γερό ποτήρι, έτρεφε μια αγάπη για αλκοολικούς ήρωες (Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε, Βασίλισσα της Αφρικής) και προς το τέλος της ζωής του θέλησε να μεταφέρει στο πανί αυτή την ιδιαίτερη κατάσταση. Τον αλκοολισμό ως υπαρξιακό δράμα. Ο ήρωας αγωνίζεται να εκφραστεί, να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους, να διασώσει κομμάτια από το πνεύμα και την ανθρωπιά του, την αξιοπρέπεια του. Για να το κατορθώσει, έχει ανάγκη να πιει ακόμη πιο πολύ, κι ακόμη πιο πολύ. Χωρίς το οινόπνευμα διαλύεται. Μόνο πίνοντας καταφέρνει στιγμές να είναι «ξεμέθυστος».

Ο Χιούστον έκανε την άριστη επιλογή με τον Άλμπερτ Φίνεϊ. Είναι μια ταινία που ακουμπά κυριολεκτικά στους ώμους αυτού του σπουδαίου ηθοποιού (Τομ Τζόουνς, Ο Αμπιγιέρ), πέντε φορές υποψήφιου για Όσκαρ (και στο παρόν φιλμ). Χωρίς ερμηνευτικές υπερβολές, ο Φίνεϊ αποδίδει την εσωτερική πάλη του ήρωα, με τρόπο που γράφεται στο μυαλό μας ανεξίτηλα. Σαν να βίωσες μια βραδινή καταιγίδα σε θαλασσινή περιπέτεια. Μαζί του, απόλυτα λειτουργικοί η Ζακλίν Μπισέ κι ο Άντονι Άντριους (εξαιρετικός Σεμπάστιαν στη σειρά Brideshead Revisited toy 1981) ολοκληρώνουν ένα τρίγωνο κλασικού δράματος κάτω απ` το ενεργό ηφαίστειο Ποπόκα Τεπέτλ. Οι εξωτερικοί και εσωτερικοί χώροι που επέλεξε ο Χιούστον συμβάλλουν στα βάσανα των ηρώων με δυνατά κοντράστ άλλοτε σκληρού φωτός, άλλοτε υποβλητικού φολκλόρ και παρακμιακού ζόφου στα καταγώγια. Πολύ αρμονική συνύπαρξη θεάτρου και σινεμά.

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:

0: Κακή 🥔 | 1: Μέτρια 👎 | 2: Ενδιαφέρουσα 🆗 | 3: Καλή 👍 | 4: Πολύ Καλή ⭐ | 5: Αριστούργημα 💎

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.