Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής

Φυσικά και όταν κριτικάρει κανείς μια κλασική ταινία, και δη τόσο παλιά όσο αυτή, να επιβάλλεται να την κοιτάει μέσα στην εποχή που αυτή βγήκε. Όπως όμως και να το κάνεις, δεν μπορείς να μην προσμετράς και μέσω της εξέλιξης το πόσο διαχρονική αποδείχτηκε αυτή, κάτι που μειώνει αξιοκρατικά την πρώτη μεγάλη εμπορική επιτυχία ενός δημιουργού που δικαίως «προσκυνάμε» όλοι όσοι αγαπάμε την έβδομη τέχνη.

Η Κυρία Εξαφανίζεται κρύβει πολλές από τις μεταγενέστερες αρετές του Hitchcock, αλλά και αρκετά κομμάτια που ευτυχώς για όλους μας διόρθωσε με το πέρας των χρόνων ο μαιτρ. Ξεκινάει με έναν άκρατο χιουμοριστικό τόνο, τον οποίο όμως δεν ελέγχει. Και αυτή η έλλειψη ελέγχου φτάνει στο καίριο σημείο της τόσο ερασιτεχνικής απόπειρας δολοφονίας έξω από το τρένο, που μη ηθελημένα προκαλεί μεγαλύτερο γέλιο από την αλά Fred Astaire-Ginger Rogers αντιπαράθεση των δύο κεντρικών ηρώων στο ξενοδοχείο. Επί του τρένου, ευτυχώς ο βρετανός σκηνοθέτης «κουμπώνεται». Μετριάζει το χιούμορ σε όρια ευχάριστης νότας, με αιχμή τα καλαμπούρια του Michael Redgrave, με σωστότερο μέτρο πλέον, ενώ απλώνει το μυστήριο του.

Κι εδώ όμως ο Hitchcock βιάζεται. Ενώ έχει να παίξει με το θέμα της αμφιβολίας εκτός αλλά κι εντός της ηρωίδας, αποκαλύπτει άμεσα ζωτικά στοιχεία στον θεατή, απογυμνώνοντας εντέλει το μη πιστικό μυστήριο, μέχρι και την απελπιστικά γρήγορη επίλυση του. Η ταινία έτσι φτάνει να εξελίσσεται ως ένα όχι-και-τόσο-κωμικό-σκρούμπολ, με δράση λιγότερο πειστική από όσα βλέπαμε ακόμα και σε προγενέστερες από αυτήν ταινίες (εδώ πχ θα χρειάζονταν ένας εκ των αδελφών Korda). Κι όταν το παραπέτασμα του όλου αινίγματος εντέλει χάνεται, απομένει μονάχα μια σκηνή δράσης που τότε λειτουργούσε ως ανοιχτή νύξη κατά της Γερμανίας, αλλά σήμερα φαντάζει τουλάχιστον ξεπερασμένη.

Κι όμως, μπορεί σε γενικές γραμμές όλα αυτά να ρίχνουν διαχρονικά την επιτυχία του Hitchcock παρακάτω από άλλες προηγούμενες δουλειές του, όπως τα 39 Σκαλοπάτια, τον Άνθρωπο που Ήξερε Πολλά ή το Σκότωσα για την Τιμή μου, αλλά κι εδώ υπάρχουν επιμέρους στιγμιότυπα που αξίζουν μόνο τον θαυμασμό μας. Αυτά όμως λέμε να μην τα αποκαλύψουμε εδώ, αλλά να σας αφήσουμε να αρπάξετε την ευκαιρία και να θαυμάσετε μόνοι σας αυτά τα μικρά και μεγαλύτερα στοιχεία που διάσπαρτα κρατούν την «εξαφανισμένη κυρία» όρθια εντέλει στον χρόνο. Γιατί μπορεί να μιλάμε αρκετά αποκαρδιωτικά για αυτήν στις προηγούμενες παραγράφους, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι πάντα μια ταινία από αυτές που χαρακτηρίζουν την πρώτη περίοδο του μαιτρ, που ήδη μετά από δύο χρόνια ξεκίνησε διόλου τυχαία ένα «διαβολεμένο» σερί τρανών επιτευγμάτων στην άλλη όχθη του Ατλαντικού.

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 26 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.