Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής

Όσο κυλούν τα χρόνια, όλο κι απομακρυνόμαστε από τα θαύματα της βρετανικής σχολής Edgar Wright, σε σημείο όμως να φοβόμαστε ότι δεν υπάρχει κανένα πλέον μέλλον για αυτήν. Στην παρούσα περίπτωση, απομεινάρια αυτής είναι η παρουσία του Simon Pegg και του Nick Frost, που ελπίζω να μην έβαλαν κάποιο μεγάλο στοίχημα εγκαινιάζοντας τη νέα τους κινηματογραφική εταιρία με αυτή την περίτρανη πατάτα, γιατί τους βλέπω στον δρόμο…

Πρόκειται για αυτές τις κωμωδίες τρόμου που λες ότι ακόμα και να μην είναι σόι, όλο και κάτι το cult θα αποπνέουν. Δυστυχώς, ατυχήσαμε ακόμα κι ως προς αυτό. Το μόνο «ξεχωριστό» στην ταινία του Crispian Mills είναι ότι το μπινελίκι πέφτει σύννεφο, και περισσότερο κλείνει το μάτι στους αμερικανούς συγγενείς παρά στην προαναφερθείσα σχολή. Πέρα λοιπόν από το τόσο κλισέ πλέον γεγονός της νεαροπαρέας που πρέπει να επιβιώσει παίρνοντας τα άρματα, έχουμε κακή αίσθηση του χιούμορ, κάκιστα ειδικά εφέ, και αλλού-για-αλλού σκηνοθεσία. Ο Crispian Mills αγνοεί το πώς είναι στα βασικά το να κρατάς σωστά έναν ρυθμό στο έργο σου, πώς να ισορροπείς τους χαρακτήρες, αλλά και πώς να τονώνεις το ενδιαφέρον του κοινού.

Βασικά, μην περιμένετε και τόσο σαματά. Η ταινία αργεί απελπιστικά να πάρει μπρος, αφού προτιμά να αναλώνεται επί πολλή ώρα σε μια ρουτίνα «αυστηρού σχολείου», και με υποπλοκές που καμία εντέλει σημασία δεν έχουν επί του προκειμένου. Μέσα σε αυτά, αμολάει από εδώ κι από εκεί αναφορές σε παλιές ταινίες, δίχως όμως να τις παρωδεί, απλά υπό μορφή «να, ξέρω κι από παλιό σινεμά». Χάνει δε κάθε ευκαιρία για λίγη σάτιρα, μια και μερικοί στιγμιαίοι υπαινιγμοί έρχονται και παρέρχονται ανάμεσα σε κρυάδες και μπινελίκια. Για να μη μιλήσουμε για τα «homemade» περίφημα τέρατα της τελικής μάχης, γιατί η όλη αλά «Strange Things» κόπια παράγινε επιτέλους τελευταίως. Πιο πολύ τρομάζεις με το Μάπετ Σόου…

Η ειρωνεία βέβαια είναι ότι το καστ, ως βρετανικό ων, είναι έτοιμο να προσφέρει. Τόσοι καλοί ερμηνευτές, μικροί και μεγάλοι, και μία ατάκα της προκοπής δεν χαρίζεται σε κανέναν. Και γενικά, όλη η ταινία δεν χαρίζεται σε κανέναν, είναι απλά ένα άτεχνο κατασκεύασμα που θυμίζει ήδη πολλά του είδους, αλλά ταυτόχρονα δεν έχει την παραμικρή σπίθα να προκαλέσει το ενδιαφέρον έστω κι αποκλειστικά μέσω ενός χύμα χαβαλέ. Να το πω απλά κι όμορφα; Τσάμπα κόπος, γιατί για κόπο μιλάμε αν κάτσετε και το ξεκινήσετε…

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:

0: Κακή 🥔 | 1: Μέτρια 👎 | 2: Ενδιαφέρουσα 🆗 | 3: Καλή 👍 | 4: Πολύ Καλή ⭐ | 5: Αριστούργημα 💎

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.