Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής

Κόπια με τη λογική του σαφώς ανώτερου «Κοριτσιού για Φίλημα», η λάθος πλευρά του χολιγουντιανού λόφου προσπαθεί να σατιρίσει, επί της ουσίας, τον εαυτό της. Αποτέλεσμα; Μάλλον διαφήμιση τού κάνει, παρά «ζημιά». Κι αυτό επειδή σκηνοθέτες σαν τον Todd Strauss-Schulson δεν μπορούν να ονομάζονται δημιουργοί, άρα να κάνουν κάτι περισσότερο από το να γεμίζουν ευχάριστα κάποιες ώρες που επιλέγουμε να ξεκουραστούμε. Κάνοντας, λοιπόν, την προσπάθεια να μας φέρει και σε προβληματισμό, μας ξεπαστρεύει κι αυτήν μας την ξεκούραση…

Καταρχάς, για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, υπάρχουν ακόμα και κομεντί «συνταγής» με τις οποίες η ώρα περνάει ευχάριστα. Όπως υπάρχουν κι ένα κάρο μηδενικά του είδους που η εν λόγω ταινία δεν αγγίζει. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, το φιλμ του Strauss-Schulson αναπαράγει κάποια από τα βαρύγδουπα κλισέ του είδους, χωρίς όμως να ρωτάει αν είναι αυτά που έχουν προσδώσει το κακό κριτικό όνομα στις κομεντί. Τίποτα δεν είναι κακό, είναι ο τρόπος που διαχειρίζεσαι το οτιδήποτε, πράγμα που η ταινία ξεχνάει να αγγίξει. Αποτέλεσμα είναι το έργο να είναι το ίδιο μια συρραφή από κλισέ του είδους, αλλά αναπαραγόμενα με τον χείριστα βαρετό τρόπο. Η δικαιολογία περί σατιρικής «κωμωδίας φαντασίας» έχει παρέλθει πολύ γρήγορα, κι απλά παρακολουθούμε ένα σερί από κουραστικά περιστατικά που βάλλονται να μας αποδείξουν τι; Σταματήστε να βλέπετε αυτό που σας δείχνουμε, λες και κάποιος μας υποχρεώνει να βλέπουμε με το ζόρι όλες τις κομεντί; Σεναριογράφοι επαναστατήστε επί των παραγωγών που ρίχνουν χρήματα σε αυτές, άρα θέλουν κιόλας να βγάλουν; Μια «τρελή» αφέλεια, όταν επί της ουσίας δεν φταίει το ίδιο το είδος που αναπαράγει τα ίδια και τα ίδια, αλλά το κοινό που το αγκαλιάζει και απλούστατα θέλει να βλέπει τα ίδια και τα ίδια, πληρώνοντας κιόλας. Αυτό που κάνει το φιλμ δεν είναι «μάχη εκ των έσω», αλλά όπως επακριβώς πετυχαίνουν και οι σύγχρονες παρωδίες τύπου «Scary Movie», καταλήγουμε συγκρίνοντας να αποθεώνουμε το δήθεν κατακριτέο προϊόν…

Τουλάχιστον, θα ρωτούσε εύλογα κάποιος, γελάει κανείς με την ταινία αν τη δει καθαρά ως μια κωμωδία; Δυστυχώς, ούτε για πλάκα. Η άμοιρη Rebel Wilson δεν αφήνεται να κουνηθεί πέρα από αυτή την ιλουστρασιόν κλισε-παρέλαση, ενώ ακόμα και στα σημεία που υποτίθεται ότι την κατακρίνει, είναι και πάλι τετριμμένη. Την έχουν προλάβει οι ίδιες οι κομεντί, που σε αρκετές περιπτώσεις ρίχνουν και μια σταλιά αυτοσαρκασμού, για να μη λένε κι αυτές τα ίδια και τα ίδια. Και ως προς αυτό, δηλαδή, η ταινία απλά άργησε. Πιο πολύ θα δεχόμουν ότι οι δημιουργοί το καταδιασκεδάζουν μεταξύ τους, αλλά με τη λογική μια αφελούς παρέας που δεν ασχολείται πέρα από όσα πιάνει με την πρώτη το μάτι τους.

Μην τα συζητάμε όμως περισσότερο. Η ταινία είναι πιο βαρετή και πιο αφελής από ό,τι είναι τα περισσότερα σίριαλ του Disney Channel. Ανάξια προσοχής, και κυρίως ανάξιο σοβαρού -μια κι από μόνη της προφάζεται ότι είναι σάτιρα- διαλόγου. Πάμε παρακάτω…

Μπείτε και εδώ για info στη σελίδα της ταινίας…

Βαθμολογία:

0: Κακή 🥔 | 1: Μέτρια 👎 | 2: Ενδιαφέρουσα 🆗 | 3: Καλή 👍 | 4: Πολύ Καλή ⭐ | 5: Αριστούργημα 💎

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.