Συντάκτης: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Το «Venom» σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ένας κομιξικός σούπερ-κακός αποκτά τη δική του ταινία. Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος είχε αυτήν την ιδέα. Αρκετοί προσπάθησαν, μα σχεδόν καμία ταινία δεν προχώρησε πέρα από το στάδιο του development. Είπαμε, λοιπόν, να ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία των «villain films» και στο τι είναι αυτό που κάνει το Χόλιγουντ να τις φοβάται.

ΑΝΤΙΗΡΩΕΣ
Ταινίες κόμιξ αντιηρώων υπάρχουν εδώ και χρόνια. Οι πιο σκοτεινές εκδοχές των ιπτάμενων αντρών με πολύχρονα κολάν χρονολογούνται ήδη από τις αρχές της σουπερηρωικής καριέρας στον κινηματογράφο, με το «Blade» και το λιγότερο επιτυχές «Spawn» των τελών του ’90. Οι συγκεκριμένοι ήρωες είχαν λίγα κοινά με τα πιο politically correct κόκκινα σλιπάκια μακρινών συναδέλφων τους, όντας βίαοι, R-rated και διόλου ιδανικοί εκπρόσωποι της ελπίδας, της αισιοδοξίας και της ασφάλειας, ως ο μεν βαμπίρ κι ο δε δαίμονας από την Κόλαση. Παρόλα αυτά, δεν έπαυαν να είναι καθαρά «ήρωες», οι αδιαμφισβήτητοι «καλοί» της ιστορίας παρά το μη φωτογενές τους περίβλημα.

Σε αντιστοιχία με τους εν λόγω θα τοποθετούσαμε ουσιαστικά και τους μεταγενέστερους «Punisher»«Catwoman»«Ghost Rider» και τον πιο επιτυχημένο όλων «Deadpool». Χαρακτήρες που έχουν υπάρξει (ή ξεκινήσει ως) κακοί σε ιστορίες άλλων, μα αποτελούσαν ανέκαθεν φιγούρες παρεξηγημένες και καλοπροαίρετες και πλέον έχουν καθιερωθεί κι ως καθαροί (αντι)ήρωες.

SPIDER-MAN 3 SPIN-OFF
Η ιδέα για μια ταινία με πρωταγωνιστή τον Βένομ δεν είναι κάτι καινούριο. Ήδη πριν από την ύπαρξη της τριλογίας «Spider-man» του Sam Raimi, ο David S. Goyer του «Blade» είχε ένα σενάριο για τη New Line Cinema πάνω στον χαρακτήρα, κάτι που δεν προχώρησε. Μετά την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Βένομ στο «Spider-man 3» του 2007, οι παραγωγοί της Sony γλυκοκοιτούσαν την ιδέα ενός spin-off για την σειρά του Raimi -μάλιστα, από τον σκηνοθέτη των «Hunger Games» Gary Ross. Βεβαίως, όπως όλοι ξέρουμε, η τριλογία δε συνεχίστηκε ποτέ κι έτσι δεν απέκτησαν σάρκα και οστά ούτε και τα όποια προγραμματισμένα spin-off.

X-MEN ORIGINS: MAGNETO
Η 20th Century Fox είχε κι αυτή με τη σειρά της σχέδια για μια ταινία με πρωταγωνιστή έναν σούπερ-κακό, στα πλαίσια της δικής της προγραμματισμένης σειράς spin-off «X-Men Origins». Ο αληθινά ενδιαφέρων χαρακτήρας του Magneto θα ήταν το επίκεντρο της δεύτερης ταινίας της σειράς, μετά το «X-Men Origins: Wolverine». Μιας και το τελευταίο, βέβαια, αποδείχθηκε παταγώδης καλλιτεχνική αποτυχία (μα γιατί το CGI ήταν καλύτερο κοντά μια δεκαετία πιο πριν;) , τα σχέδια δεν καρποφόρησαν.

AMAZING SPIDER-MAN SPIN-OFFS
Οι συζητήσεις για ένα «Venom» spin-off ξανάρθαν στην επιφάνεια με τα δύο reboot «Amazing Spider-man», που φιλοδοξούσαν, κατά τη μόδα της εποχής, να χτίσουν ένα μεγάλο δικό τους κινηματογραφικό σύμπαν, προτού αποτύχουν εμπορικά και ιδίως καλλιτεχνικά για αυτόν ακριβώς το λόγο -το «Amazing Spider-man 2» ασχολούταν περισσότερο με το να εισάγει όσο περισσότερους χαρακτήρες και αναφορές μπορούσε, παρά με το να αποτελεί μια παρακολουθίσιμη ταινία με στοιχειώδη συνοχή. Το λοιπόν, τα δικαιώματα του Spider-man παραχωρούνται στην παντοδύναμη Disney, το προγραμματισμένο spin-off της ομάδας σούπερ κακών «Sinister Six» μένει στο ράφι και αυτό του Βένομ κρίνεται άγνωστης μοίρας. Ψίθυροι για την πιθανή παραγωγή του, πάντως, μιλάνε για R-rating.

SUICIDE SQUAD
Θεωρητικά, ίσως αυτή να μπορούσε να θεωρηθεί η πρώτη ταινία «κακών». Τουλάχιστον ως τέτοια αναμενόταν, παράλληλα με την ελπίδα για R-rating, που θα μπορούσε να δώσει πράγματι μια ουσιώδη πρωτοτυπία στην (ως τότε) σκοτεινιά του DC Extended Universe. Μετά, όμως, βγήκε η ταινία… Με PG-13 rating, μια περίφημα τρικυμιώδη παραγωγή και με το στούντιο να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να αλλάξει το ύφος του φιλμ την τελευταία στιγμή σε πιο ανάλαφρο και κωμικό, το φιλμ μπορεί να έχει για βασικούς του χαρακτήρες μια ομάδα σούπερ-κακών, μα για άλλη μια φορά, υπό τον φόβο του παραμικρού εμπορικού ρίσκου, οι επικίνδυνοι υπερ-εγκληματίες μετατρέπονται σε παρεξηγημένους ή μετανοημένους αντιήρωες με αγαθή καρδιά, που μάχονται, φυσικά, για το κοινό καλό.

KΑΙ ΤΩΡΑ…
Υπάρχουν παραδείγματα αληθινά ενδιαφερόντων κινηματογραφικών κακών, όμως αυτό δεν θα τους καθιστούσε αυτομάτως ενδιαφέροντες πρωταγωνιστές. Η ουσία του κάθε villain προκύπτει από την αντίθεσή του με τον κεντρικό ήρωα, η παρουσία του δεν έχει απαραίτητα νόημα καθ’ εαυτή, όσο ως αντιστάθμισμα στον πρωταγωνιστή. Ο Τζόκερ του Χιθ Λέτζερ σκιαγραφεί μια ουσιώδη μελέτη πάνω στην ίδια την έννοια του κακού, που όμως δεν θα είχε λόγο ύπαρξης αν δεν υπήρχε ο Μπάτμαν ως σύμβολο του καλού. Ο Thanos των τελευταίων «Εκδικητών» -που, παρεμπιπτόντως, αποτελεί στην ουσία τον πρωταγωνιστή της ταινίας- δεν θα ήταν εξίσου αποτελεσματικός ως χαρακτήρας αν δεν είχαμε τα γνώριμα πρόσωπα των σούπερ ηρώων ως συναισθηματικά σημεία αναφοράς. Το να γίνει ένας Κακός πρωταγωνιστής σημαίνει απόρριψη των σταθερών καλό-κακό, σημαίνει δόμηση του χαρακτήρα χωρίς ένα προφανές και προσιτό alter-ego στο πρόσωπο ενός ήρωα με πυτζάμες. Σημαίνει περίπλοκη, λεπτή ανάπτυξη χαρακτήρα και αδιαφορία προς το πολιτικά ορθό.

Ο κανιβαλισμός του Deadpool προσφέρεται για κάτι τέτοιο. Μα ένα σκοτεινό, σοβαροφανές blockbuster (με οριακά στοιχεία τρόμου;) όπως το «Venom» θα τολμούσε ποτέ να πατήσει στ’ αλήθεια σε τέτοια εδάφη εμπορικής αβεβαιότητας; Δεδομένου του PG-13 (τελικά) rating και του παχουλού, 100 εκατομμυρίων δολαρίων μπάτζετ, επιτρέψτε μας να αμφιβάλλουμε. Η ταπεινή μας εικασία θα ήταν πως πρόκειται να παρακολουθήσουμε μια ακόμη ιστορία ενός παρεξηγημένου αντιήρωα με σκοτεινό κέλυφος και καλή καρδιά. Αν είναι όμως αυτή η αρχή για κάποια νέα μόδα σκοτεινότερων «villain films», με ολόχρυσο καλλιτεχνικό στοίχημα τον επερχόμενο «Τζόκερ» του Joaquin Phoenix, τότε να καλοδεχτούμε τον «Venom» με τις αγκάλες ανοιχτές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ...

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.